Dawkowanie i sposób podawania leku Jodek sodu Na131I roztwór do wstrzykiwań

Jodek sodu Na131I w postaci roztworu do wstrzykiwań jest produktem leczniczym przeznaczonym wyłącznie do podawania dożylnego. Preparat podaje się pacjentom w różnych dawkach o określonej aktywności promieniotwórczej, która jest ściśle uzależniona od wskazania klinicznego. Aktywność do podania pacjentowi musi być określona przez specjalistę medycyny nuklearnej.¹

Aktywności stosowane w diagnostyce

W diagnostyce scyntygraficznej tarczycy w przypadku łagodnych chorób tego narządu oraz do badania kinetyki radiojodu w tarczycy zalecane jest podanie 0,15-4 MBq jodku [131I] sodu na 24 godziny przed planowanym badaniem. W zależności od wskazań klinicznych, badanie jodochwytności tarczycy można wykonać również po 4-6 godzinach od podania preparatu oraz w okresie kilku pierwszych dób od momentu podania izotopu.²

W przypadku pacjentów leczonych z powodu raka zróżnicowanego tarczycy zalecane jest podanie 37-240 MBq (najczęściej stosuje się 37-74 MBq) jodku [131I] sodu. Scyntygrafię całego ciała wykonuje się zwykle po upływie minimum 72 godzin od momentu podania radiofarmaceutyku.³

Należy zaznaczyć, że zgodnie z Dyrektywą Europejską 97/43/Euratom oraz aktualną praktyką europejską, przedstawione powyżej wartości aktywności należy traktować wyłącznie jako ogólne wytyczne. Lekarz specjalista w dziedzinie medycyny nuklearnej powinien każdorazowo uwzględniać diagnostyczne poziomy referencyjne (DRL) oraz zasady określone przez lokalne przepisy obowiązujące w danym kraju. Podanie aktywności przekraczającej lokalne poziomy referencyjne musi być należycie uzasadnione klinicznie.⁴

Aktywności stosowane w terapii

Dawkowanie u pacjentów dorosłych

• Leczenie nadczynności tarczycy i wola obojętnego: Standardowo podawana aktywność jodku [131I] sodu wynosi 200-800 MBq, przy czym w niektórych przypadkach może zaistnieć konieczność powtórzenia terapii. Aktywność terapeutyczna musi być dostosowana do konkretnego rozpoznania, wielkości zmiany lub wielkości całej tarczycy, wychwytu tarczycowego jodu oraz efektywnego okresu półtrwania jodu [131I] w zmianie lub tarczycy. Istotne jest, aby przed podaniem jodku [131I] sodu, w miarę możliwości, złagodzić objawy kliniczne nadczynności tarczycy poprzez wprowadzenie odpowiedniego leczenia farmakologicznego.⁵
• Ablacja tkanki tarczycy i leczenie przerzutów raka tarczycy: Po przeprowadzeniu tyreoidektomii, w celu doszczętnego usunięcia pozostałej tkanki tarczycy, podawana aktywność jodku [131I] sodu wynosi zwykle 1850-3700 MBq. Wielkość podawanej aktywności może być uzależniona od ilości tkanki tarczycy pozostawionej po zabiegu chirurgicznym oraz od wychwytu jodu. Jeżeli leczenie radioizotopowe jest ukierunkowane na przerzuty, zwykle stosuje się aktywność 3700-11100 MBq jodku [131I] sodu.⁶

Dawkowanie u dzieci

Zastosowanie jodu promieniotwórczego u pacjentów pediatrycznych wymaga szczególnie starannego rozważenia, uwzględniającego wskazania kliniczne oraz dokładną ocenę stosunku potencjalnych korzyści do możliwego ryzyka. Obliczenie aktywności terapeutycznej przeprowadza się w sposób analogiczny do metody stosowanej u osób dorosłych, należy jednak rozważyć modyfikację dawki w zależności od masy ciała i/lub wieku dziecka.⁷

Należy podkreślić, że potencjalne odległe działania niepożądane związane z podaniem jodu [131I] są znacznie bardziej prawdopodobne u dzieci (szczególnie poniżej 10. roku życia) i młodzieży niż u pacjentów dorosłych. Fakt ten musi być bezwzględnie brany pod uwagę przy kwalifikacji pacjentów pediatrycznych do terapii z wykorzystaniem jodku [131I] sodu.⁸

Tabela dawkowania Jodku sodu Na131I