przerzuty raka tarczycy
Wskazanie
Przerzuty raka tarczycy to rozprzestrzenianie się komórek nowotworowych z pierwotnego guza tarczycy do innych części ciała. Najczęściej obserwuje się je w przypadku zróżnicowanego raka tarczycy (brodawkowatego i pęcherzykowego), a także w raku rdzeniastym i anaplastycznym. Przerzuty mogą lokalizować się w węzłach chłonnych szyi, płucach, kościach, wątrobie i mózgu.
Diagnostyka przerzutów obejmuje badania obrazowe takie jak USG, tomografia komputerowa, PET-CT oraz oznaczanie markerów nowotworowych, głównie tyreoglobuliny dla raków zróżnicowanych i kalcytoniny dla raka rdzeniastego. W niektórych przypadkach konieczne jest wykonanie biopsji cienkoigłowej zmian podejrzanych o charakter przerzutowy.
W leczeniu przerzutów raka tarczycy stosuje się terapię radiojodem (I-131), szczególnie w przypadku raków zróżnicowanych wrażliwych na ten izotop. Na polskim rynku dostępne są preparaty takie jak Jodek sodu (Na131I), stosowany zarówno diagnostycznie jak i leczniczo. W przypadku oporności na radiojod stosuje się inhibitory kinaz tyrozynowych, takie jak Nexavar (sorafenib), Lenvima (lenwatynib) czy Caprelsa (wandetanib).
W terapii przerzutów raka rdzeniastego tarczycy stosuje się Caprelsa (wandetanib) oraz Cometriq (kabozantynib). W leczeniu objawowym bólu przy przerzutach do kości wykorzystuje się Zometa (kwas zoledronowy) czy Xgeva (denosumab). W ramach leczenia systemowego można również zastosować tradycyjną chemioterapię z użyciem takich leków jak Adriblastina (doksorubicyna).
Największe trudności w leczeniu przerzutów raka tarczycy stanowi oporność na terapię radiojodem, która często rozwija się w czasie choroby, oraz wieloogniskowość zmian przerzutowych utrudniająca leczenie chirurgiczne. Istotnym problemem jest również rozwój oporności na leki celowane po kilku-kilkunastu miesiącach terapii oraz nasilone działania niepożądane inhibitorów kinaz tyrozynowych, które mogą znacząco obniżać jakość życia pacjentów i wymagać redukcji dawek lub czasowego odstawienia leczenia.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Jodek sodu Na 131I, roztwór do wstrzykiwań – Roztwór do wstrzykiwań – 37-740 Mbq/ml
Produkt leczniczy to roztwór do wstrzykiwań zawierający jodek sodu z promieniotwórczym izotopem jodu-131. Stosuje się go w diagnostyce oraz terapii schorzeń tarczycy, takich jak nadczynność, niedoczynność, guzy oraz zróżnicowany rak tarczycy. Pomaga ocenić czynność i położenie tkanki tarczycowej oraz monitorować efektywność leczenia. Jest również wykorzystywany do leczenia łagodnych chorób tarczycy oraz do ablacji pozostałej tkanki po operacji nowotworowej.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna -
Jodek sodu, Na 131 I Polatom do terapii – Kapsułki twarde – 37 MBq- 5500 MBq
Preparat zawiera jodek sodu ze znakowanym radioaktywnym izotopem jodu-131. Jest stosowany głównie w leczeniu chorób tarczycy, takich jak wole guzkowe, nadczynność tarczycy czy choroba Gravesa i Basedowa. Lek wykorzystuje promieniowanie emitowane przez izotop do niszczenia nieprawidłowych komórek w tarczycy. Ponadto, jest stosowany po operacji raka tarczycy do eliminacji resztek nowotworu oraz leczenia przerzutów.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna