Leki w grupie
„leki stosowane w chorobach tarczycy”

Leki stosowane w chorobach tarczycy obejmują preparaty wykorzystywane w leczeniu niedoczynności oraz nadczynności tego gruczołu. Ich działanie opiera się na regulacji poziomu hormonów tarczycowych w organizmie, wpływając na metabolizm, wzrost i rozwój tkanek oraz funkcjonowanie wielu układów.

W leczeniu niedoczynności tarczycy stosuje się preparaty hormonów tarczycowych, głównie lewotyroksynę (T4). Substancja ta jest przekształcana w organizmie do biologicznie aktywnej formy trijodotyroniny (T3). Najpopularniejsze preparaty lewotyroksyny w Polsce to: Euthyrox, Letrox, Levothyroxine Sodium Teva oraz Eltroxin. Rzadziej stosowane są preparaty zawierające trijodotyroninę (Thybon) lub połączenie lewotyroksyny i trijodotyroniny (Novothyral).

W leczeniu nadczynności tarczycy wykorzystuje się dwie główne grupy leków: tyreostatyki oraz beta-adrenolityki. Tyreostatyki hamują syntezę hormonów tarczycowych, do tej grupy należą tiamazol (Thyrozol, Metizol) oraz propylotiouracyl (Propycil). Beta-adrenolityki, takie jak propranolol (Propranolol WZF), metoprolol (Metocard, Betaloc ZOK) czy bisoprolol (Concor, Bisocard), stosowane są pomocniczo w celu łagodzenia objawów nadczynności tarczycy.

Największą zaletą stosowania leków w chorobach tarczycy jest możliwość skutecznej kontroli poziomu hormonów tarczycowych, co pozwala na normalizację metabolizmu i zapobieganie powikłaniom zarówno niedoczynności (obrzęk śluzowaty, zaburzenia lipidowe, niewydolność serca), jak i nadczynności tarczycy (zaburzenia rytmu serca, osteoporoza, przełom tarczycowy).

Wśród niebezpieczeństw związanych ze stosowaniem leków tarczycowych należy wymienić ryzyko przedawkowania lewotyroksyny, które może prowadzić do jatrogennej nadczynności tarczycy z tachykardią, drżeniem rąk i utratą masy ciała. Z kolei tyreostatyki mogą powodować agranulocytozę (zagrażające życiu zmniejszenie liczby granulocytów we krwi), uszkodzenie wątroby oraz reakcje alergiczne.

W leczeniu chorób tarczycy wyróżnia się również preparaty jodu stosowane w stanach nagłych (płyn Lugola, nadjodan potasu) oraz leki radiojodowe zawierające izotop jodu-131, wykorzystywane w leczeniu nadczynności tarczycy i zróżnicowanego raka tarczycy. Osobną grupę stanowią leki stosowane w oftalmopatiach tarczycowych, m.in. glikokortykosteroidy (metyloprednizolon, prednizon) oraz cyklosporyna A.

Lista leków w tej grupie

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl