Właściwości farmakodynamiczne jodku sodu Na¹³¹I

Jodek sodu Na¹³¹I POLATOM w postaci kapsułek do diagnostyki należy do grupy radiofarmaceutyków stosowanych w diagnostyce tarczycy. Zgodnie z klasyfikacją ATC preparat oznaczony jest kodem V09F X03, który identyfikuje go jako jodek [¹³¹I] sodu przeznaczony do diagnostyki tarczycy. ¹

Charakterystyka izotopu jodu-131

Izotop jodu [¹³¹I] stosowany w preparacie jest izotopem promieniotwórczym, który charakteryzuje się następującymi właściwościami fizycznymi:

• Otrzymywany jest z tlenku telluru napromieniowanego neutronami w reaktorze jądrowym lub z produktów rozszczepienia uranu ²
• Okres półtrwania wynosi dokładnie 8,02 dnia ³
• Rozpada się do stabilnego ksenonu-131 ⁴

Emisja promieniowania

W procesie rozpadu jodu-131 emitowane są następujące rodzaje promieniowania:

• Promieniowanie gamma o energii:
  • 365 keV (81,7% emisji) – główna energia wykorzystywana w diagnostyce ⁵
  • 637 keV (7,2% emisji) ⁶
  • 284 keV (6,1% emisji) ⁷
• Promieniowanie beta o maksymalnej energii 606 keV ⁸

Efekt farmakologiczny

Istotną cechą jodku [¹³¹I] sodu stosowanego w dawkach diagnostycznych jest brak jakiegokolwiek efektu farmakologicznego. Preparat w zakresie aktywności od 1 MBq do 37 MBq na kapsułkę, przeznaczony do celów diagnostycznych, nie wywołuje działania farmakologicznego na organizm pacjenta. ⁹ Jest to bardzo istotna właściwość z punktu widzenia bezpieczeństwa stosowania preparatu w diagnostyce, gdyż pozwala na uzyskanie obrazu diagnostycznego bez ingerencji w fizjologiczne procesy organizmu poza aspektem związanym z samym wychwytem izotopu przez tkankę tarczycową.

Dawkowanie diagnostyczne

Preparat dostępny jest w formie kapsułek twardych, zawierających jodek sodu [¹³¹I] o aktywności w zakresie od 1 MBq do 37 MBq. ¹⁰ Taki zakres aktywności pozwala na dobór odpowiedniej dawki diagnostycznej odpowiadającej konkretnym potrzebom diagnostycznym w zależności od typu przeprowadzanego badania diagnostycznego.