Leki w grupie
„preparaty jodu”

Preparaty jodu to grupa leków zawierających jod, pierwiastek niezbędny do prawidłowego funkcjonowania tarczycy. Jod jest kluczowym składnikiem hormonów tarczycy – tyroksyny (T4) i trijodotyroniny (T3), które regulują metabolizm, wzrost i rozwój organizmu. Preparaty jodu działają poprzez dostarczanie tego pierwiastka do organizmu, umożliwiając prawidłową syntezę hormonów tarczycowych.

Do najważniejszych preparatów jodu należą: jodek potasu (KI), jodek sodu (NaI), płyn Lugola, powidone jodowe (Betadine, Braunol) oraz związki jodu stosowane jako środki kontrastowe w diagnostyce obrazowej. W Polsce dostępne są preparaty takie jak: Jodid 100, Jodid 200 (jodek potasu), Betadine, Braunol, Jodyna (roztwór jodu w jodku potasu), Plum Iodine (jod z alkoholem) oraz Lugola (roztwór jodu i jodku potasu w wodzie).

Preparaty jodu można podzielić na kilka podgrup. Pierwsza to suplementy jodu stosowane w profilaktyce i leczeniu niedoborów jodu oraz chorób tarczycy (jodek potasu, jodek sodu). Druga grupa to środki antyseptyczne zawierające jod (powidone jodowe, płyn Lugola, jodyna), wykorzystywane do dezynfekcji skóry i błon śluzowych. Trzecia podgrupa to radiofarmaceutyki zawierające izotopy jodu (I-131, I-123), stosowane w diagnostyce i terapii chorób tarczycy. Czwarta to jodowe środki kontrastowe używane w radiologii.

Największymi zaletami stosowania preparatów jodu są: skuteczna profilaktyka i leczenie niedoborów jodu, zapobieganie wolu endemicznemu i kretynizmowi, szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego, przeciwgrzybiczego i przeciwwirusowego w przypadku preparatów antyseptycznych, oraz możliwość blokowania wychwytywania radioaktywnego jodu przez tarczycę w sytuacjach awaryjnych (np. awarii elektrowni jądrowych).

Najważniejsze niebezpieczeństwa związane ze stosowaniem preparatów jodu obejmują: możliwość wywołania nadczynności lub niedoczynności tarczycy (efekt Wolff-Chaikoffa), reakcje alergiczne (szczególnie u osób uczulonych na jod), podrażnienie skóry i błon śluzowych przy stosowaniu miejscowym, ryzyko interakcji z niektórymi lekami (np. lityem, amiodaronem). Długotrwałe stosowanie dużych dawek jodu może prowadzić do jodyzmu, którego objawami są metaliczny smak w ustach, nudności, wysypka, obrzęk ślinianek i zapalenie spojówek.

Lista leków w tej grupie

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl