SHBP
SHBP (Sex Hormone-Binding Protein), znany również jako SHBG (Sex Hormone-Binding Globulin), to białko transportowe produkowane głównie w wątrobie, które wiąże hormony płciowe, szczególnie testosteron i estradiol, w krążeniu krwi. Jest kluczowym regulatorem biodostępności hormonów płciowych, ponieważ tylko niezwiązane (wolne) hormony mogą wchodzić do komórek i wywierać działanie biologiczne.
Stężenie SHBP w surowicy jest ważnym parametrem diagnostycznym w ocenie zaburzeń hormonalnych. Podwyższone poziomy SHBP mogą prowadzić do zmniejszenia stężenia wolnych hormonów płciowych, podczas gdy obniżone poziomy SHBP zwiększają biodostępność tych hormonów. Zmiany stężenia SHBP obserwuje się w wielu stanach patologicznych, takich jak choroby wątroby, nadczynność i niedoczynność tarczycy, zespół policystycznych jajników czy w trakcie stosowania niektórych leków.
W praktyce klinicznej oznaczanie SHBP jest szczególnie istotne w diagnostyce zaburzeń gospodarki androgenowej u kobiet, ocenie hipogonadyzmu u mężczyzn oraz w monitorowaniu skuteczności terapii hormonalnej. Interpretacja wyników powinna uwzględniać czynniki wpływające na stężenie SHBP, takie jak wiek, płeć, masa ciała, insulinooporność czy stosowane leki.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Fulvestrant Pharmascience 250 mg/5 ml
Fulwestrant, podawany domięśniowo w dawce 500 mg (roztwór 250 mg/5 ml), charakteryzuje się powolnym wchłanianiem z osiągnięciem maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax) około 25,1 ng/ml po 5 dniach oraz stabilnymi wartościami ekspozycji (AUC 475 ng·dni/ml, Cmin 16,3 ng/ml) w stanie stacjonarnym. Lek wykazuje rozległą dystrybucję w tkankach (Vdss 3-5 l/kg) oraz wysokie (99%) wiązanie z białkami osocza, głównie frakcjami lipoprotein (VLDL, LDL, HDL). Metabolizm fulwestrantu przebiega wieloetapowo, z udziałem CYP3A4 oraz innych enzymów pozacytochromowych, a eliminacja odbywa się głównie z kałem, z klirensem około 11 ml/min/kg i długim okresem półtrwania około 50 dni. Farmakokinetyka jest proporcjonalna do dawki w zakresie 50-500 mg, a badania kliniczne nie wykazały istotnych różnic w parametrach u pacjentek o różnym wieku, masie ciała, rasie oraz przy łagodnych i umiarkowanych zaburzeniach czynności nerek.
CYP 3A4, HDL, klirens leku, LDL, objętość dystrybucji leku, okres półtrwania leku, przedwczesne dojrzewanie płciowe, SHBP, skala Child-Pugh, stężenie maksymalne w osoczu, VLDL, wiązanie z białkami osocza, wydalanie z kałem, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół McCune-Albrighta, zwiększenie AUC