Właściwości farmakokinetyczne
Noradrenaline SUN 0,5 mg/ml
Noradrenalina w preparacie Noradrenaline SUN występuje wyłącznie w aktywnym izomerze L, w stężeniu 0,5 mg/ml (winian noradrenaliny 1,0 mg/ml), podawanym dożylnie w formie roztworu do infuzji. Charakteryzuje się bardzo niską biodostępnością po podaniu doustnym i podskórnym z powodu szybkiej inaktywacji w przewodzie pokarmowym oraz intensywnego metabolizmu pierwszego przejścia. Po podaniu dożylnym efekt presyjny pojawia się szybko i ustępuje w ciągu 1-2 minut po zakończeniu wlewu, a stabilne stężenie w osoczu osiągane jest w ciągu 5-10 minut. Fizjologiczne stężenie noradrenaliny w osoczu wynosi 167-220 pg/ml (średnio 203 ±10 pg/ml), a okres półtrwania leku w osoczu jest krótki i wynosi 2-2,5 minuty. Noradrenalina nie przenika łatwo przez barierę krew-mózg, co ogranicza jej wpływ na ośrodkowy układ nerwowy.
Właściwości farmakokinetyczne noradrenaliny
Noradrenalina występuje w postaci dwóch stereoizomerów, przy czym tylko izomer L, który jest obecny w produkcie Noradrenaline SUN, wykazuje aktywność biologiczną. Preparat zawiera 0,5 mg/ml noradrenaliny w postaci winianu noradrenaliny (1,0 mg/ml), dostępny jako roztwór do infuzji w ampułko-strzykawce.1
Wchłanianie
Noradrenalina charakteryzuje się ograniczonym wchłanianiem z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym, co wynika z szybkiej inaktywacji w przewodzie pokarmowym, minimalnej absorpcji jelitowej oraz intensywnego metabolizmu pierwszego przejścia w wątrobie. Podobnie ograniczona jest absorpcja leku po podaniu podskórnym.2
Po podaniu dożylnym noradrenalina wywołuje szybką odpowiedź farmakologiczną, charakteryzującą się krótkim czasem działania. Efekt presyjny ustępuje już po 1-2 minutach od zakończenia wlewu. Stabilne stężenie w osoczu uzyskiwane jest stosunkowo szybko, w ciągu 5-10 minut od rozpoczęcia wlewu ciągłego. U ludzi fizjologiczne stężenie noradrenaliny w osoczu mieści się w zakresie od 167 do 220 pg/ml, ze średnią wartością wynoszącą 203 ±10 pg/ml.3
Dystrybucja
Noradrenalina jest szybko usuwana z osocza poprzez dwa mechanizmy: wychwyt zwrotny przez komórki oraz metabolizm. Lek nie przenika łatwo przez barierę krew-mózg, co ogranicza jego bezpośrednie oddziaływanie na ośrodkowy układ nerwowy.4
Metabolizm
Noradrenalina podlega szybkiej inaktywacji w wątrobie, gdzie jest przekształcana do różnych metabolitów. Proces metabolizmu może przebiegać wieloma szlakami, ale kluczową rolę odgrywają dwa enzymy: monoaminooksydaza (MAO) oraz katecholo-O-metylotransferaza (COMT). Powstające w wyniku tego procesu metabolity końcowe są biologicznie nieaktywne i ulegają wydaleniu z moczem.5
Proces metabolizmu noradrenaliny może przebiegać kilkoma szlakami:
- Pierwszy szlak metaboliczny – noradrenalina jest metylowana do normetanefryny przez COMT, a następnie deaminowana oksydacyjnie przez MAO i ewentualnie przekształcana do kwasu 4-hydroksy-3-metoksymandelowego (dawniej znanego jako kwas wanilinomigdałowy; VMA).6
- Drugi szlak metaboliczny – noradrenalina jest deaminowana oksydacyjnie przez MAO i przekształcana do kwasu 3,4-dihydroksymandylowego, który z kolei jest ponownie metylowany przez COMT do kwasu 4-hydroksy-3-metoksymandelowego.7
- Alternatywny szlak metaboliczny – noradrenalina podlega reakcjom utleniania i deaminacji do 3,4-dihydroksyfenyloglikolu, który następnie jest metylowany przez COMT do 3-metoksy-4-hydroksyfenyloetylenoglikolu (MOPEG lub MHPG). Część glikolowa cząsteczki może być dodatkowo sprzężona z siarczanami i glukuronidami.8
Powstałe metabolity są wydalane z moczem głównie w postaci koniugatów glukuronidowych i siarczanowych, co zwiększa ich rozpuszczalność w wodzie i ułatwia eliminację.9
Eliminacja
Noradrenalina charakteryzuje się bardzo krótkim okresem półtrwania w osoczu, wynoszącym zaledwie 2-2,5 minuty, co tłumaczy szybkie ustępowanie efektu farmakologicznego po zakończeniu wlewu. Metabolity noradrenaliny są wydalane z moczem przede wszystkim w postaci koniugatów siarczanowych, a w mniejszym stopniu jako koniugaty glukuronidowe. Jedynie niewielka ilość niezmienionej noradrenaliny jest wydalana z moczem.10
Warto zaznaczyć, że szybkość wydalania noradrenaliny może być znacząco zwiększona u pacjentów z guzami chromochłonnymi, co wynika ze zwiększonej produkcji katecholamin przez te nowotwory.11
| Parametr farmakokinetyczny | Wartość |
|---|---|
| Biodostępność po podaniu doustnym/podskórnym | Bardzo niska (szybka inaktywacja i słabe wchłanianie) |
| Czas do osiągnięcia stabilnego stężenia w osoczu | 5-10 minut po rozpoczęciu wlewu ciągłego |
| Fizjologiczne stężenie w osoczu | 167-220 pg/ml (średnio: 203 ±10 pg/ml) |
| Przenikanie przez barierę krew-mózg | Ograniczone |
| Okres półtrwania w osoczu | 2-2,5 minuty |
| Czas trwania efektu presyjnego po zakończeniu wlewu | 1-2 minuty |
| Główne enzymy metabolizujące | MAO (monoaminooksydaza), COMT (katecholo-O-metylotransferaza) |
| Główne metabolity | Kwas 4-hydroksy-3-metoksymandelowy (VMA), 3-metoksy-4-hydroksyfenyloetylenoglikol (MOPEG/MHPG) |
| Forma wydalania metabolitów | Głównie jako koniugaty siarczanowe, w mniejszym stopniu glukuronidowe |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania