nadciśnienie tętnicze umiarkowane
Wskazanie

Nadciśnienie tętnicze umiarkowane (II stopnia) definiuje się jako wartości ciśnienia skurczowego 160-179 mmHg i/lub rozkurczowego 100-109 mmHg. Jest to stan wymagający interwencji farmakologicznej, gdyż w przeciwieństwie do nadciśnienia łagodnego, ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych jest znacząco wyższe.

W leczeniu nadciśnienia tętniczego umiarkowanego stosuje się zwykle terapię skojarzoną dwoma lekami hipotensyjnymi od początku leczenia. Najczęściej wykorzystywane grupy leków to: inhibitory konwertazy angiotensyny (np. Prestarium, Enarenal, Tritace), sartany (np. Lorista, Micardis, Cozaar), beta-blokery (np. Betaloc ZOK, Nebilet, Concor), antagoniści wapnia (np. Amlozek, Norvasc, Amlodipine), diuretyki tiazydowe lub tiazydopodobne (np. Indapen, Tertensif, Diuver).

W polskiej praktyce klinicznej popularnym rozwiązaniem są preparaty złożone, zawierające dwie lub trzy substancje czynne w jednej tabletce, co znacząco poprawia współpracę pacjenta. Na rynku dostępne są m.in.: Triplixam, Co-Prestarium, Noliprel, Egiramlon, Candepres, Co-Dipper czy Nebicard.

Największe trudności w leczeniu nadciśnienia umiarkowanego związane są z niedostateczną kontrolą ciśnienia tętniczego wynikającą często z niestosowania się pacjentów do zaleceń terapeutycznych. Ponadto wyzwaniem pozostaje identyfikacja i eliminacja wtórnych przyczyn nadciśnienia, jak również optymalne dostosowanie terapii u pacjentów z chorobami współistniejącymi (cukrzyca, przewlekła choroba nerek, choroba wieńcowa). Istotnym problemem jest również tzw. nadciśnienie oporne, gdy mimo stosowania co najmniej trzech leków hipotensyjnych (w tym diuretyku) nie osiąga się docelowych wartości ciśnienia.

Ważnym elementem postępowania jest regularna kontrola ciśnienia w warunkach domowych, modyfikacja stylu życia (redukcja masy ciała, ograniczenie spożycia soli, regularna aktywność fizyczna, ograniczenie alkoholu) oraz systematyczne przyjmowanie leków. Pacjenci z nadciśnieniem umiarkowanym wymagają również regularnej oceny ryzyka sercowo-naczyniowego i monitorowania pod kątem powikłań narządowych.