wodobrzusze spowodowane przez choroby serca
Wskazanie

Wodobrzusze spowodowane przez choroby serca to patologiczne gromadzenie się płynu w jamie otrzewnej będące wynikiem niewydolności krążenia. Występuje najczęściej w przebiegu prawokomorowej niewydolności serca, która może być konsekwencją niewydolności lewokomorowej, kardiomiopatii, wad zastawkowych, nadciśnienia płucnego czy chorób osierdzia. Mechanizm powstawania wodobrzusza kardiogennego związany jest ze wzrostem ciśnienia w żyłach wątrobowych i zastoju w krążeniu wrotnym, co prowadzi do przesięku płynu do jamy otrzewnej.

W leczeniu wodobrzusza kardiogennego kluczowe jest leczenie przyczynowe choroby serca oraz terapia objawowa. Stosuje się diuretyki pętlowe, takie jak furosemid (Furosemidum Polpharma, Furosemid Polfarmex) oraz torasemid (Diuver, Trifas, Toramide). W przypadkach opornych na monoterapię włącza się diuretyki tiazydowe (Indapamid, Diuresin SR) lub antagonistów aldosteronu jak spironolakton (Spironol, Verospiron). Przy znacznym wodobrzuszu może być konieczne mechaniczne usunięcie płynu poprzez paracentezę odbarczającą.

Podstawą farmakoterapii niewydolności serca są również inhibitory ACE (Enarenal, Prestarium, Gopten), beta-blokery (Nebilet, Bisocard, Concor) oraz antagonisty receptora dla angiotensyny II (Valsacor, Candepres, Lozap). W zaawansowanych przypadkach stosuje się leki inotropowe dodatnie (Digoxin) oraz nowsze leki jak sakubitril/walsartan (Entresto) czy empagliflozyna (Jardiance) wykazujące korzystny wpływ na rokowanie w niewydolności serca.

Największym wyzwaniem w leczeniu wodobrzusza kardiogennego jest oporność na diuretyki, która może rozwinąć się w przebiegu długotrwałej terapii. Trudności terapeutyczne dotyczą również ryzyka pogorszenia funkcji nerek, zaburzeń elektrolitowych (szczególnie hipokaliemii) oraz hiponatremii rozcieńczeniowej. Dodatkowym problemem jest konieczność równoważenia skutecznej diurezy z utrzymaniem odpowiedniego ciśnienia tętniczego, co bywa szczególnie trudne u pacjentów z zaawansowaną niewydolnością serca. Nawracające wodobrzusze wymagające częstych paracentez znacząco pogarszają jakość życia pacjentów i stanowią niekorzystny czynnik rokowniczy.