oliguria spowodowana przez gestozę
Wskazanie

Oliguria spowodowana przez gestozę to stan zmniejszonego wydalania moczu (poniżej 400-500 ml/dobę) występujący w przebiegu stanu przedrzucawkowego lub rzucawki ciężarnych. Gestoza, obecnie określana jako stan przedrzucawkowy (preeclampsia), charakteryzuje się nadciśnieniem tętniczym, białkomoczem i obrzękami występującymi po 20. tygodniu ciąży. Oliguria w tym przypadku wynika z obkurczenia naczyń nerkowych, zmniejszenia filtracji kłębuszkowej oraz retencji sodu i wody.

W leczeniu oligurii spowodowanej gestozą kluczowe jest przede wszystkim leczenie podstawowej przyczyny, czyli stanu przedrzucawkowego. Stosuje się leki przeciwnadciśnieniowe takie jak Metyldopa (Dopegyt), Labetalol (Trandate), Nifedypina (Cordafen, Adalat) czy Hydralazyna (Apresoline). W ciężkich przypadkach podaje się siarczan magnezu (Magnezin, Magnezje) w celu zapobiegania drgawkom oraz rozszerzenia naczyń. W przypadku znacznego upośledzenia funkcji nerek może być konieczne podanie diuretyków pętlowych, takich jak Furosemid (Furosemidum).

Największą trudnością w leczeniu oligurii w przebiegu gestozy jest utrzymanie równowagi między odpowiednią perfuzją nerek a kontrolą ciśnienia tętniczego. Zbyt agresywne leczenie hipotensyjne może pogłębić oligurię przez dalsze zmniejszenie przepływu nerkowego. Jednocześnie niedostateczna kontrola ciśnienia zwiększa ryzyko powikłań dla matki i płodu. Konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów nerkowych (kreatynina, mocznik), równowagi elektrolitowej, bilansu płynów oraz dobowej diurezy.

W przypadkach opornych na leczenie lub postępującego pogorszenia funkcji nerek jedynym skutecznym rozwiązaniem może być rozwiązanie ciąży, niezależnie od wieku płodu. Jest to trudna decyzja, szczególnie przy wcześniactwie, jednak oliguria w przebiegu ciężkiej gestozy może prowadzić do ostrej niewydolności nerek, co stanowi bezpośrednie zagrożenie życia matki. Po porodzie funkcja nerek zwykle stopniowo wraca do normy, choć pełna normalizacja może trwać kilka tygodni.