Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania produktu Furosemid Laboratórios Basi

Stosowanie furosemidu w postaci roztworu do wstrzykiwań/do infuzji o stężeniu 10 mg/ml wymaga szczególnej ostrożności oraz regularnego monitorowania pacjenta ze względu na silne działanie diuretyczne leku oraz możliwe zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące bezpiecznego stosowania produktu.¹

Stany wymagające szczególnego monitorowania podczas terapii furosemidem

• Niedociśnienie tętnicze – furosemid może powodować spadek ciśnienia krwi, co jest szczególnie niebezpieczne u pacjentów w podeszłym wieku, osób przyjmujących jednocześnie inne leki hipotensyjne oraz pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka niedociśnienia²
• Cukrzyca (jawna lub utajona) – wymagane są regularne kontrole stężenia glukozy we krwi³
• Dna moczanowa – konieczne jest regularne monitorowanie stężenia kwasu moczowego w surowicy, gdyż furosemid może zwiększać jego stężenie⁴
• Niedrożność dróg moczowych – w przypadkach takich jak rozrost gruczołu krokowego, wodonercze czy zwężenie moczowodu należy zachować szczególną ostrożność, ponieważ nagła diureza może prowadzić do zatrzymania moczu z nadmiernym rozszerzeniem pęcherza moczowego⁵
• Hipoproteinemia – np. w zespole nerczycowym, wymaga ostrożnego miareczkowania dawki; w takich przypadkach dawkę należy dostosowywać stopniowo ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych⁶
• Zespół wątrobowo-nerkowy – szybko postępująca niewydolność nerek w połączeniu z ciężką chorobą wątroby, np. marskością wątroby⁷
• Pacjenci z chorobami naczyniowymi – osoby z niedokrwieniem naczyń mózgowych lub chorobą wieńcową serca są szczególnie narażone na niepożądane epizody ciężkiej hipotensji⁸
• Wcześniaki – istnieje ryzyko rozwoju wapnicy nerek/kamicy nerkowej, co wymaga monitorowania czynności nerek oraz wykonywania badań USG nerek⁹

Zaburzenia wodno-elektrolitowe i ich monitorowanie

Furosemid powoduje zwiększone wydalanie sodu i chlorków, a w konsekwencji wody. Zwiększa również wydalanie innych elektrolitów, szczególnie potasu, wapnia i magnezu. Ze względu na częste występowanie zaburzeń równowagi płynów i elektrolitów podczas terapii furosemidem, wskazane jest regularne monitorowanie stężenia elektrolitów w surowicy.¹⁰

Podczas długotrwałej terapii produktem Furosemid Laboratórios Basi należy regularnie kontrolować:¹¹

• Stężenie elektrolitów w surowicy (zwłaszcza potasu, sodu, wapnia)
• Poziom wodorowęglanów
• Stężenie kreatyniny
• Stężenie mocznika
• Stężenie kwasu moczowego
• Stężenie glukozy we krwi

Szczególnie ścisły nadzór jest wymagany u pacjentów:¹²

• Z wysokim ryzykiem zaburzeń elektrolitowych
• W przypadku zwiększonej utraty płynów (np. z powodu wymiotów, biegunki lub intensywnego pocenia się)

W przypadku wystąpienia hipowolemii, odwodnienia, znacznych zaburzeń elektrolitowych lub zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej konieczna jest ich korekta, co może wymagać czasowego przerwania leczenia furosemidem.¹³

Na rozwój zaburzeń elektrolitowych mają wpływ:¹⁴

• Choroby podstawowe (np. marskość wątroby, niewydolność serca)
• Jednocześnie przyjmowane leki
• Dieta pacjenta

Utrata masy ciała spowodowana zwiększonym wydalaniem moczu nie powinna przekraczać 1 kg/dobę, niezależnie od stopnia diurezy.¹⁵

Szczególne grupy pacjentów i sytuacje kliniczne

Interakcje z rysperydonem

W badaniach klinicznych zaobserwowano zwiększoną śmiertelność u pacjentów w podeszłym wieku z demencją leczonych jednocześnie furosemidem i rysperydonem (7,3%; średnia wieku 89 lat) w porównaniu z pacjentami otrzymującymi tylko rysperydon (3,1%) lub tylko furosemid (4,1%). Nie stwierdzono podobnego związku przy jednoczesnym stosowaniu rysperydonem z innymi lekami moczopędnymi (głównie diuretykami tiazydowymi w małych dawkach).¹⁶

Chociaż nie zidentyfikowano mechanizmu patofizjologicznego wyjaśniającego to zjawisko, wskazana jest ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu furosemidu i rysperydonem lub innymi silnymi lekami moczopędnymi. Przed podjęciem decyzji o zastosowaniu takiego skojarzenia należy dokładnie rozważyć stosunek korzyści do ryzyka.¹⁷

Należy pamiętać, że odwodnienie jest ogólnym czynnikiem ryzyka zwiększonej śmiertelności u pacjentów w podeszłym wieku z demencją, dlatego należy go zdecydowanie unikać w tej grupie pacjentów.¹⁸

Choroby autoimmunologiczne

Istnieje możliwość zaostrzenia lub uaktywnienia tocznia rumieniowatego układowego podczas terapii furosemidem.¹⁹

Stosowanie u dzieci i młodzieży

U wcześniaków z zespołem zaburzeń oddychania leczenie moczopędne furosemidem w pierwszych tygodniach życia może zwiększać ryzyko wystąpienia przetrwałego przewodu tętniczego.²⁰

Informacje o substancjach pomocniczych

Produkt Furosemid Laboratórios Basi zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na ampułkę, co oznacza, że praktycznie nie zawiera sodu i może być stosowany u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie.²¹