Właściwości farmakokinetyczne leku Predasol

Preparat Predasol zawiera prednizolon w postaci wodorobursztynianu, który po podaniu ulega przekształceniom farmakokinetycznym, umożliwiającym skuteczne działanie substancji czynnej. Właściwości farmakokinetyczne leku obejmują procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz wydalania, które charakteryzują się określoną dynamiką w organizmie człowieka.¹

Wchłanianie substancji czynnej

Po podaniu dożylnym prednizolonu wodorobursztynianu dochodzi do natychmiastowego rozkładu wiązania estrowego, dzięki czemu już po 5 minutach od wstrzyknięcia możliwe jest oznaczenie stężenia wolnego prednizolonu w osoczu.²

W przypadku podania domięśniowego wchłanianie prednizolonu wodorobursztynianu charakteryzuje się szybkością i całkowitością procesu. Przy prawidłowym funkcjonowaniu układu krążenia proces wchłaniania często kończy się już po 30-60 minutach od podania. Istotnym jest fakt, że hydroliza wiązania estrowego rozpoczyna się równocześnie z procesem wchłaniania.³

Dystrybucja w organizmie

Prednizolon po dostaniu się do krwiobiegu wiąże się z białkami osocza na dwa główne sposoby. Pierwszym jest odwracalne wiązanie ze swoistą globuliną transportującą – transkortyną. Drugim, bardziej istotnym ilościowo, jest wiązanie z albuminami osocza. Warto zaznaczyć, że przy zastosowaniu bardzo dużych dawek leku, główna frakcja prednizolonu znajduje się we krwi w postaci wolnej, niezwiązanej z białkami.⁴

W stanach hipoalbuminemii obserwuje się zwiększenie frakcji niezwiązanego (czynnego) kortykosteroidu w osoczu, co może wpływać na nasilenie działania terapeutycznego oraz ewentualnych działań niepożądanych.⁵

Prednizolon ma zdolność przenikania przez barierę krew-mózg, osiągając w płynie mózgowo-rdzeniowym stężenie odpowiadające w przybliżeniu 1/10 stężenia oznaczanego w osoczu.⁶

Jak wszystkie glikokortykosteroidy, prednizolon wykazuje zdolność przenikania przez łożysko, co ma znaczenie w kontekście stosowania leku u kobiet w ciąży.⁷

Przenikanie do mleka kobiecego

Prednizolon przenika do mleka kobiet karmiących piersią, jednak w niewielkiej ilości. Stopień przenikania wynosi 0,07-0,23% dawki pojedynczej na 1 litr mleka. Przy stosowaniu dawek do 10 mg na dobę, ilość prednizolonu przenikająca do mleka kobiet karmiących piersią jest prawdopodobnie poniżej granicy wykrywalności.⁸

Należy zwrócić uwagę, że współczynnik podziału pomiędzy mlekiem ludzkim a osoczem wzrasta przy stosowaniu większych dawek prednizolonu. Po zastosowaniu dawki 80 mg prednizolonu na dobę, w mleku może znajdować się około 25% stężenia obserwowanego w osoczu. W takich przypadkach zaleca się zaprzestanie karmienia piersią.⁹

Metabolizm i eliminacja

Okres półtrwania prednizolonu w surowicy w fazie eliminacji wynosi u dorosłych między 150 a 220 minut (2,5-3,7 godziny).¹⁰

Proces eliminacji prednizolonu wodorobursztynianu z organizmu przebiega wieloma drogami:

• Znaczna część leku jest wydalana z moczem w postaci niezwiązanego alkoholu.¹¹
• W pierwszych godzinach po podaniu dożylnym w moczu można wykryć niezhydrolizowany ester prednizolonu.¹²
• W późniejszym okresie w moczu można wykryć głównie różne metabolity powstałe w procesie biotransformacji.¹³

Metabolity prednizolonu po sprzęganiu z kwasem glukuronowym lub siarkowym w wątrobie są wydalane przede wszystkim przez nerki.¹⁴

Czynniki wpływające na farmakokinetykę

Na właściwości farmakokinetyczne prednizolonu mogą wpływać różne czynniki fizjologiczne i patologiczne:

• Uszkodzenia nerek nie mają istotnego wpływu na eliminację leku z organizmu.¹⁵
• Ciężkie choroby wątroby, takie jak wirusowe zapalenie wątroby czy marskość wątroby, mogą wydłużać okres półtrwania glikokortykosteroidu w fazie eliminacji.¹⁶
• Ciąża oraz stosowanie estrogenów również mogą wydłużać okres półtrwania prednizolonu w fazie eliminacji.¹⁷