neutropenia i małopłytkowość

Neutropenia to stan charakteryzujący się obniżoną liczbą neutrofilów we krwi obwodowej (poniżej 1500/μl). Neutrofile stanowią najliczniejszą populację leukocytów i pełnią kluczową rolę w odporności wrodzonej, chroniąc organizm przed zakażeniami bakteryjnymi i grzybiczymi. Neutropenia może być łagodna (1000-1500/μl), umiarkowana (500-1000/μl) lub ciężka (<500/μl), przy czym ryzyko infekcji istotnie wzrasta przy wartościach poniżej 500/μl.

Małopłytkowość (trombocytopenia) definiowana jest jako spadek liczby płytek krwi poniżej 150 000/μl. Płytki krwi odpowiadają za hemostazę pierwotną, a ich niedobór zwiększa ryzyko krwawień. Klinicznie istotne objawy skazy krwotocznej najczęściej występują przy wartościach poniżej 50 000/μl, natomiast poważne krwawienia zagrażające życiu obserwuje się przy liczbie płytek poniżej 10 000-20 000/μl.

Współwystępowanie neutropenii i małopłytkowości może wskazywać na choroby układu krwiotwórczego (aplazja szpiku, zespoły mielodysplastyczne, białaczki), choroby autoimmunologiczne (toczeń rumieniowaty układowy, zespół antyfosfolipidowy), działania niepożądane leków, zakażenia (szczególnie wirusowe jak HIV, HCV) czy zespół hemofagocytowy. Diagnostyka obejmuje morfologię z rozmazem, biopsję szpiku kostnego, badania immunologiczne oraz obrazowe.

Leczenie zależy od przyczyny, nasilenia objawów i wartości parametrów. Obejmuje ono postępowanie przyczynowe, podawanie czynników wzrostu granulocytów (G-CSF) w neutropenii, stosowanie kortykosteroidów, immunoglobulin, leków immunosupresyjnych czy transfuzji koncentratu krwinek płytkowych w małopłytkowości. W ciężkich przypadkach konieczna może być przeszczepienie komórek macierzystych hematopoetycznych.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl