Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie i sposób podawania
Kleder 20 mg

Lenalidomid (produkt Kleder) powinien być stosowany wyłącznie pod nadzorem doświadczonego onkologa, z uwzględnieniem ścisłej kontroli hematologicznej i dostosowywania dawki w zależności od toksyczności, zwłaszcza neutropenii i małopłytkowości 3. lub 4. stopnia. Zalecana dawka początkowa wynosi 25 mg doustnie raz na dobę przez 21 dni w 28-dniowych cyklach, stosowany w skojarzeniu z deksametazonem 40 mg w dniach 1, 8, 15 i 22. W przypadku chłoniaków (MCL, FL) dawka początkowa to 20 mg z rytuksymabem 375 mg/m² iv. Kontrola morfologii krwi powinna być wykonywana co najmniej raz w tygodniu przy spadku liczby płytek poniżej 50 x 10⁹/l lub ANC poniżej 1,0 x 10⁹/l, z odpowiednim wstrzymaniem i redukcją dawki lenalidomidu (do poziomu -5 lub -3 w zależności od wskazania). W przypadku neutropenii z gorączką lub ciężkiej małopłytkowości leczenie należy przerwać, a po poprawie wznowić w niższej dawce. Wskazane jest rozważenie stosowania czynników wzrostu (G-CSF) przy izolowanej neutropenii. Leczenie zapobiegające zespołowi rozpadu guza (TLS) jest obowiązkowe u pacjentów z chłoniakami, obejmujące allopurynol lub rasburykazę oraz odpowiednie nawodnienie i monitorowanie biochemiczne.

Pobierz ChPL PDF Kleder – Kapsułki twarde – 20 mg

Wskazania

Substancja czynna

lenalidomid

Kategoria leku

Dawkowanie i sposób podawania lenalidomidu

Leczenie produktem Kleder (lenalidomid) powinno być prowadzone wyłącznie pod nadzorem lekarza posiadającego doświadczenie w stosowaniu leków przeciwnowotworowych. Poniżej przedstawiono szczegółowe zalecenia dotyczące dawkowania i modyfikacji dawek w zależności od wskazania i stanu klinicznego pacjenta.¹

Zasady ogólne dawkowania

Dawkowanie lenalidomidu należy modyfikować na podstawie obserwacji klinicznych i wyników badań laboratoryjnych. Zmiany dawki zaleca się w przypadku wystąpienia neutropenii, małopłytkowości 3. lub 4. stopnia, lub innych działań toksycznych 3. lub 4. stopnia związanych z leczeniem lenalidomidem.²

W przypadku wystąpienia neutropenii należy rozważyć zastosowanie czynników wzrostu. Jeśli pacjent pominie dawkę leku, a upłynęło mniej niż 12 godzin od wyznaczonej pory przyjęcia, może ją zażyć. Jeżeli upłynęło ponad 12 godzin, należy pominąć tę dawkę i przyjąć kolejną dawkę o zaplanowanej porze następnego dnia.³

Dawkowanie w szpiczaku mnogim

Nowo rozpoznany szpiczak mnogi

Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli liczba bezwzględna neutrofili (ANC) wynosi < 1,0 x 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi wynosi < 50 x 10⁹/l.⁴

Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę, w dniach 1 do 21 powtarzanych 28-dniowych cykli. Lenalidomid stosowany jest w skojarzeniu z deksametazonem w dawce 40 mg doustnie raz na dobę w dniach 1, 8, 15 i 22 powtarzanych 28-dniowych cykli. Pacjenci mogą kontynuować leczenie do progresji choroby lub wystąpienia nietolerancji leczenia.⁵

Modyfikacje dawki w małopłytkowości

Liczba płytek krwi	Zalecane postępowanie
Spadek do < 50 x 10⁹/l	Przerwanie leczenia lenalidomidem i wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz w tygodniu
Powrót do ≥ 60 x 10⁹/l	Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -1)
Ponowny spadek poniżej 50 x 10⁹/l	Przerwanie leczenia lenalidomidem i wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz w tygodniu
Powrót do ≥ 60 x 10⁹/l	Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -2, -3, -4 lub -5). Nie stosować dawek poniżej poziomu dawki -5

⁶

Modyfikacje dawki w neutropenii

Liczba bezwzględna neutrofili (ANC)	Zalecane postępowanie
Spadek do < 1 x 10⁹/l przynajmniej na 7 dni, lub Spadek do < 1 x 10⁹/l z towarzyszącą gorączką (temperatura ciała ≥ 38,5°C), lub Spadek do < 0,5 x 10⁹/l	Przerwanie leczenia lenalidomidem i wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz na tydzień
Powrót do ≥ 1 x 10⁹/l	Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -1)
Ponowny spadek poniżej 1 × 10⁹/l na co najmniej 7 dni, lub spadek do < 1 × 10⁹/l z towarzyszącą gorączką (temperatura ciała ≥ 38,5°C), lub spadek do < 0,5 × 10⁹/l	Przerwanie leczenia lenalidomidem
Powrót do ≥1 × 10⁹/l	Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -2, -3, -4, -5). Nie stosować dawek poniżej poziomu dawki -5

⁷

Dawkowanie w chłoniaku grudkowym (FL)

Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli wartość ANC wynosi < 1 x 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi wynosi < 50 x 10⁹/l, chyba że jest to skutkiem nacieczenia szpiku kostnego przez chłoniaka.⁸

Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 20 mg doustnie raz na dobę, w dniach 1 do 21 powtarzanych 28-dniowych cykli przez maksymalnie 12 cykli leczenia. Lenalidomid jest stosowany w skojarzeniu z rytuksymabem w dawce 375 mg/m² pc. dożylnie (iv.) co tydzień w 1. cyklu (dni 1, 8, 15 i 22) oraz w 1. dniu każdego 28-dniowego cyklu w cyklach od 2 do 5.⁹

Poziomy zmniejszania dawki

Poziom dawki	Dawkowanie
Dawka początkowa	20 mg raz na dobę w dniach 1-21, co 28 dni
Poziom dawki -1	15 mg raz na dobę w dniach 1-21, co 28 dni
Poziom dawki -2	10 mg raz na dobę w dniach 1-21, co 28 dni
Poziom dawki -3	5 mg raz na dobę w dniach 1-21, co 28 dni

¹⁰

Odnośnie modyfikacji dawki rytuksymabu należy zapoznać się z odpowiednią Charakterystyką Produktu Leczniczego.¹¹

Modyfikacje dawki w małopłytkowości w FL

Liczba płytek krwi	Zalecane postępowanie
Zmniejszenie do < 50 x 10⁹/l	Przerwanie leczenia lenalidomidem i wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz w tygodniu
Powrót do ≥ 50 x 10⁹/l	Wznowienie leczenia w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -1)
Każdy przypadek ponownego zmniejszenia się wartości poniżej 50 x 10⁹/l	Przerwanie leczenia lenalidomidem i wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz na tydzień
Powrót do ≥ 50 x 10⁹/l	Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -2, -3). Nie stosować dawek poniżej poziomu dawki -3

¹²

Modyfikacje dawki w neutropenii w FL

Liczba bezwzględna neutrofili (ANC)	Zalecane postępowanie
Zmniejszenie do < 1,0 x 10⁹/l na co najmniej 7 dni, lub Zmniejszenie do <1,0 x 10⁹/l z towarzyszącą gorączką (temperatura ciała ≥ 38.5°C), lub Zmniejszenie do < 0,5 x 10⁹/l	Przerwanie leczenia lenalidomidem i wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz na tydzień
Powrót do ≥ 1 x 10⁹/l	Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -1)
Ponowny spadek poniżej 1,0 x 10⁹/l na co najmniej 7 dni, lub spadek do < 1,0 x 10⁹/l z towarzyszącą gorączką (temperatura ciała ≥ 38,5°C), lub spadek do < 0,5 x 10⁹/l	Przerwanie leczenia lenalidomidem
Powrót do ≥ 1,0 x 10⁹/l	Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -2, -3). Nie stosować dawek poniżej poziomu dawki -3

¹³

W przypadku neutropenii lekarz powinien rozważyć zastosowanie czynników wzrostu (G-CSF), jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce.¹⁴

Zespół rozpadu guza (TLS)

W chłoniaku z komórek płaszcza (MCL) lub chłoniaku grudkowym (FL) wszyscy pacjenci powinni otrzymywać leczenie zapobiegające zespołowi rozpadu guza (TLS):¹⁵

allopurynol, rasburykaza lub leki równoważne (zgodnie z wytycznymi placówki)
odpowiednie nawodnienie doustne

Powyższe leczenie należy stosować w ciągu pierwszego tygodnia pierwszego cyklu lub dłużej, w zależności od wskazań klinicznych. Pacjenci powinni mieć wykonywane badania biochemiczne co tydzień w czasie pierwszego cyklu oraz w przypadku wskazań klinicznych.¹⁶

Postępowanie w zależności od nasilenia TLS

TLS laboratoryjne lub objawowe stopnia 1:
- Kontynuacja leczenia lenalidomidem (utrzymując dawkę) lub zmniejszenie dawki o jeden poziom i kontynuacja leczenia (w zależności od uznania lekarza)
- Nawadnianie dożylne i odpowiednie leczenie farmakologiczne do czasu wyrównania zaburzeń elektrolitowych
- Leczenie rasburykazą w celu złagodzenia hiperurykemii, jeśli konieczne
- Hospitalizacja zależna od uznania lekarza
TLS objawowe stopnia 2-4:
- Przerwanie leczenia lenalidomidem
- Wykonywanie badań biochemicznych co tydzień lub zgodnie ze wskazaniami klinicznymi
- Intensywne nawadnianie dożylne i odpowiednie leczenie farmakologiczne do czasu wyrównania zaburzeń elektrolitowych
- Leczenie rasburykazą i hospitalizacja w zależności od uznania lekarza
- Wznowienie leczenia lenalidomidem w następnej niższej dawce po złagodzeniu objawów TLS do stopnia 0

¹⁷

Reakcja pozornej progresji nowotworu (TFR)

Postępowanie w zależności od nasilenia TFR

TFR 1. lub 2. stopnia:
- Kontynuacja leczenia lenalidomidem bez przerw i zmiany dawkowania
- Możliwość stosowania niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), kortykosteroidów o ograniczonym czasie działania i/lub opioidowych leków przeciwbólowych
TFR 3. lub 4. stopnia:
- Przerwanie leczenia lenalidomidem
- Rozpoczęcie leczenia z zastosowaniem NLPZ, kortykosteroidów i/lub opioidowych leków przeciwbólowych
- Wznowienie leczenia lenalidomidem w tej samej dawce do końca cyklu po złagodzeniu objawów TFR do ≤ 1. stopnia

¹⁸

Postępowanie w innych działaniach toksycznych

W przypadku wystąpienia działań toksycznych 3. lub 4. stopnia, których wystąpienie zostało uznane za związane ze stosowaniem lenalidomidu, należy przerwać leczenie i ponownie je rozpocząć w niższej dawce po ustąpieniu objawów toksyczności do poziomu ≤ 2., w zależności od decyzji lekarza.¹⁹

Przy wystąpieniu wysypki skórnej 2. lub 3. stopnia należy rozważyć przerwanie lub zaprzestanie leczenia lenalidomidem. Leczenie lenalidomidem należy przerwać w przypadku wystąpienia:²⁰

obrzęku naczynioruchowego
reakcji anafilaktycznej
wysypki o nasileniu 4. stopnia
wysypki związanej ze złuszczaniem się skóry
wysypki związanej z powstawaniem pęcherzy
podejrzenia zespołu Stevensa-Johnsona (SJS)
toksycznej rozpływnej martwicy naskórka (TEN)
wysypki polekowej z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS)

Jeżeli leczenie zostało przerwane z powodu wystąpienia tych objawów, nie należy go wznawiać po ich ustąpieniu.²¹

Szczególne populacje pacjentów

Dzieci i młodzież

Produktu leczniczego Kleder nie należy stosować u dzieci w wieku od 0 do 18 lat, ze względu na kwestie bezpieczeństwa.²²

Pacjenci w podeszłym wieku

Ze względu na większe prawdopodobieństwo ograniczonej wydolności nerek u pacjentów w podeszłym wieku należy zachować ostrożność dobierając dawkę. Wskazane jest także kontrolowanie czynności nerek.²³

W nowo rozpoznanym szpiczaku mnogim u pacjentów w wieku powyżej 75 lat leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z deksametazonem dawka początkowa deksametazonu wynosi 20 mg na dobę w dniach 1, 8, 15 i 22 każdego 28-dniowego cyklu.²⁴

Pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim w wieku 75 lat i starszych należy dokładnie zbadać przed decyzją o leczeniu. Leczenie skojarzone lenalidomidem jest gorzej tolerowane w tej grupie wiekowej niż u pacjentów młodszych.²⁵

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Lenalidomid jest wydalany głównie przez nerki; u pacjentów z cięższymi zaburzeniami czynności nerek może wystąpić obniżona tolerancja leczenia. Należy zachować ostrożność podczas doboru dawki i wskazane jest kontrolowanie czynności nerek.²⁶

U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek i szpiczakiem mnogim, zespołami mielodysplastycznymi, chłoniakiem z komórek płaszcza lub chłoniakiem grudkowym nie jest konieczna modyfikacja dawki.²⁷

Wskazanie	Czynność nerek (klirens kreatyniny, CLkr)	Modyfikacja dawki
Szpiczak mnogi	Umiarkowane zaburzenia czynności nerek (30≤ CLkr <50 ml/min)	10 mg raz na dobę¹
	Ciężkie zaburzenia czynności nerek (CLkr <30 ml/min, pacjent nie wymaga dializ)	7,5 mg raz na dobę² 15 mg co drugi dzień
	Schyłkowa niewydolność nerek (ESRD) (CLkr <30 ml/min, pacjent wymaga dializ)	5 mg raz na dobę. W dniach dializ lek należy podawać po dializie.
Chłoniak grudkowy	Umiarkowane zaburzenia czynności nerek (30≤ CLkr <60 ml/min)	10 mg raz na dobę¹,²
	Ciężkie zaburzenia czynności nerek (CLkr <30 ml/min, pacjent nie wymaga dializ)	5 mg raz na dobę
	Schyłkowa niewydolność nerek (ESRD) (CLkr <30 ml/min, pacjent wymaga dializ)	5 mg raz na dobę. W dniach dializowania, dawkę należy podawać po dializie.

²⁸

¹ Dawkę można zwiększyć po 2 cyklach do 15 mg raz na dobę w przypadku braku odpowiedzi na leczenie, przy dobrej tolerancji leczenia przez pacjenta.
² W krajach, w których dostępny jest lenalidomid w kapsułkach o mocy 7,5 mg.

Po rozpoczęciu leczenia lenalidomidem dalsza modyfikacja dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek powinna być oparta na indywidualnej tolerancji leczenia przez pacjenta.²⁹

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Lenalidomid nie był oficjalnie badany u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nie ma szczególnych zaleceń dotyczących dawkowania.³⁰

Sposób podawania

Produkt leczniczy Kleder należy przyjmować doustnie, mniej więcej o tej samej porze każdego dnia, w którym zaplanowane zostało podanie produktu. Kapsułek nie wolno otwierać, łamać ani rozgryzać. Kapsułki należy połykać w całości, najlepiej popijając wodą. Lek można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od posiłku.³¹

W celu wyjęcia kapsułki z blistra kapsułkę należy nacisnąć tylko z jednej strony, zmniejszając w ten sposób ryzyko jej zniekształcenia lub uszkodzenia.³²

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

Dawkowanie i sposób podawania Kleder 20 mg