Wskazania do stosowania
Kleder 20 mg

Lenalidomid (produkt leczniczy Kleder) jest stosowany w leczeniu dorosłych pacjentów z nowotworami hematologicznymi, w tym szpiczakiem mnogim, zespołami mielodysplastycznymi (MDS) oraz chłoniakami z komórek płaszcza (MCL) i chłoniakiem grudkowym. W szpiczaku mnogim Kleder jest używany jako leczenie podtrzymujące po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych, w terapii pierwszej linii u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu (w skojarzeniu z deksametazonem, bortezomibem i deksametazonem lub melfalanem i prednizonem) oraz po niepowodzeniu wcześniejszych terapii. W MDS wskazaniem jest anemia zależna od przetoczeń, niskie lub pośrednie-1 ryzyko oraz izolowana delecja 5q. W chłoniakach Kleder stosowany jest w monoterapii lub w skojarzeniu z rytuksymabem. Preparat dostępny jest w kapsułkach twardych o dawkach 5, 10, 15, 20 i 25 mg, co pozwala na precyzyjne dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta.

Wskazania do stosowania leku Kleder

Lenalidomid w postaci kapsułek twardych (produkt leczniczy Kleder) jest stosowany w leczeniu kilku nowotworów hematologicznych, w zależności od sytuacji klinicznej pacjenta. Poniżej przedstawiono szczegółowe wskazania dla tego leku, które powinny być rozważane przez lekarzy specjalistów przy doborze terapii dla pacjentów z chorobami hematoonkologicznymi.1

Szpiczak mnogi

Kleder znajduje zastosowanie w leczeniu dorosłych pacjentów ze szpiczakiem mnogim w kilku różnych scenariuszach klinicznych:2

  • Leczenie podtrzymujące u pacjentów dorosłych z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych – w tym wskazaniu Kleder stosowany jest w monoterapii3
  • Leczenie pierwszej linii u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu – w tym przypadku Kleder stosowany jest w terapii skojarzonej z jednym z następujących schematów:

    4

  • Leczenie pacjentów po niepowodzeniu wcześniejszych terapii – Kleder w skojarzeniu z deksametazonem jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów ze szpiczakiem mnogim, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia5

Zespoły mielodysplastyczne

Kleder w monoterapii znajduje zastosowanie w leczeniu zespołów mielodysplastycznych (MDS) u pacjentów dorosłych, gdy spełnione są wszystkie poniższe kryteria:6

Chłoniak z komórek płaszcza

Kleder w monoterapii jest wskazany w leczeniu dorosłych pacjentów z nawracającym lub opornym na leczenie chłoniakiem z komórek płaszcza (MCL). Jest to istotna opcja terapeutyczna dla pacjentów, u których doszło do progresji choroby po zastosowaniu standardowych schematów leczenia.8

Chłoniak grudkowy

W przypadku chłoniaka grudkowego (stopnia l-3a), Kleder jest stosowany w terapii skojarzonej z rytuksymabem (przeciwciałem anty-CD20) u pacjentów dorosłych, którzy byli uprzednio leczeni z powodu tej choroby. Takie skojarzenie zapewnia synergistyczne działanie przeciwnowotworowe, co może prowadzić do poprawy wyników leczenia u pacjentów z nawrotowym/opornym chłoniakiem grudkowym.9

Kiedy i w jakich warunkach stosować lek Kleder

Decyzja o zastosowaniu leku Kleder powinna być zawsze podejmowana przez lekarza specjalistę hematologii lub onkologii klinicznej po dokładnej ocenie stanu klinicznego pacjenta, z uwzględnieniem specyfiki choroby podstawowej, wyników badań laboratoryjnych i obrazowych, a także dotychczasowej historii leczenia.

Dawkowanie i droga podania

Kleder jest dostępny w postaci kapsułek twardych w pięciu dawkach: 5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg i 25 mg, co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki do indywidualnych potrzeb pacjenta oraz modyfikację dawkowania w zależności od tolerancji leczenia.10

Kapsułki Kleder powinny być przyjmowane doustnie, zgodnie z zaleconym schematem dawkowania odpowiednim dla danego wskazania. Właściwe dawkowanie i schemat podawania leku powinny być ściśle określone przez lekarza prowadzącego w zależności od jednostki chorobowej, stanu klinicznego pacjenta oraz odpowiedzi na leczenie.

Warunki rozpoczęcia terapii

Przed rozpoczęciem leczenia produktem Kleder, lekarz powinien przeprowadzić dokładną ocenę stanu klinicznego pacjenta oraz upewnić się, że pacjent spełnia kryteria kwalifikacji do terapii lenalidomidem dla danego wskazania. Szczególnie istotne jest:

  • Weryfikacja diagnozy za pomocą odpowiednich badań (w tym histopatologicznych i cytogenetycznych w przypadku MDS)
  • Ocena wydolności szpiku kostnego i funkcji narządów wewnętrznych
  • Wykluczenie przeciwwskazań do stosowania lenalidomidu
  • W przypadku kobiet w wieku rozrodczym – potwierdzenie negatywnego wyniku testu ciążowego ze względu na teratogenne działanie leku

Monitorowanie podczas leczenia

W trakcie terapii lekiem Kleder wymagane jest regularne monitorowanie pacjenta, obejmujące:

Pacjent powinien być poinformowany o konieczności natychmiastowego zgłaszania lekarzowi wszelkich objawów niepożądanych, szczególnie gorączki, krwawień, zaburzeń neurologicznych czy objawów zakrzepicy.

Dawka Kolor kapsułki Rozmiar kapsułki Oznaczenia Zawartość laktozy
5 mg Zielone wieczko, jasnobrązowy korpus Nr 2 (18-19 mm) „LP” na wieczku, „638” na korpusie 107 mg
10 mg Żółte wieczko, szary korpus Nr 0 (21-22 mm) „LP” na wieczku, „639” na korpusie 214 mg
15 mg Brązowe wieczko, szary korpus Nr 2 (18-19 mm) „LP” na wieczku, „640” na korpusie 120 mg
20 mg Ciemnoczerwone wieczko, jasnoszary korpus Nr 1 (19-20 mm) „LP” na wieczku, „641” na korpusie 160 mg
25 mg Białe wieczko, biały korpus Nr 0 (21-22 mm) „LP” na wieczku, „642” na korpusie 200 mg

Zgodność z programem zapobiegania ciąży

Ze względu na teratogenne działanie lenalidomidu, stosowanie produktu Kleder musi być zgodne z wymogami programu zapobiegania ciąży. Lekarz musi upewnić się, że pacjentki w wieku rozrodczym stosują skuteczną antykoncepcję przez co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia, w trakcie leczenia oraz co najmniej 4 tygodnie po jego zakończeniu, nawet w przypadku przerwy w stosowaniu leku.

Szczególne populacje pacjentów

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek może być konieczna modyfikacja dawkowania leku Kleder. Podobnie, u pacjentów w podeszłym wieku należy zachować szczególną ostrożność przy doborze dawki, ze względu na możliwe zmniejszenie rezerwy czynnościowej narządów wewnętrznych.

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl