Interakcje leku
Kleder 20 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Stosowanie lenalidomidu (substancji czynnej preparatu Kleder) może wiązać się z różnymi interakcjami z innymi lekami, które należy uwzględnić podczas terapii. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis potencjalnych interakcji, które mogą wystąpić podczas stosowania tego leku.¹

Czynniki wpływające na erytropoezę i ryzyko zakrzepicy

Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu lenalidomidu z czynnikami wpływającymi na erytropoezę lub innymi lekami zwiększającymi ryzyko zakrzepicy. Dotyczy to zwłaszcza pacjentów ze szpiczakiem mnogim otrzymujących lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem. Do takich leków należy zaliczyć między innymi hormonalną terapię zastępczą.²

Doustne środki antykoncepcyjne

Chociaż nie przeprowadzono bezpośrednich badań dotyczących interakcji z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi, warto zwrócić uwagę na potencjalne oddziaływania między tymi lekami. Lenalidomid sam w sobie nie jest induktorem enzymów, co potwierdzono w badaniach in vitro na ludzkich hepatocytach. W różnych badanych stężeniach lenalidomid nie indukował cytochromów CYP1A2, CYP2B6, CYP2C9, CYP2C19 i CYP3A4/5.³

Należy jednak zaznaczyć, że deksametazon (często stosowany w skojarzeniu z lenalidomidem) jest słabym lub umiarkowanym induktorem cytochromu CYP3A4 i prawdopodobnie wpływa również na inne enzymy i transportery. W związku z tym nie można wykluczyć, że podczas leczenia schematem zawierającym deksametazon skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych może ulec osłabieniu. Dlatego należy podjąć skuteczne środki zapobiegające ciąży.⁴

Interakcja z warfaryną

Badania farmakologiczne wykazały, że jednoczesne podawanie lenalidomidu w dawkach wielokrotnych po 10 mg nie wpływało na farmakokinetykę pojedynczej dawki R- i S-warfaryny. Podobnie, podanie warfaryny w pojedynczej dawce 25 mg nie wpływało na farmakokinetykę lenalidomidu.⁵

Należy jednak zaznaczyć, że nie ma pewności, czy interakcje nie zachodzą w warunkach klinicznych, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu deksametazonu. Deksametazon jako słaby lub umiarkowany induktor enzymów może potencjalnie wpływać na metabolizm warfaryny, choć dokładny efekt nie jest znany. Z tego względu zaleca się ścisłe monitorowanie stężenia warfaryny podczas terapii lenalidomidem.⁶

Interakcja z digoksyną

Wykazano, że jednoczesne podawanie lenalidomidu w dawce 10 mg raz na dobę zwiększa ekspozycję osoczową na digoksynę (0,5 mg, dawka pojedyncza) o 14% (przedział ufności 90%: 0,52%–28,2%). Nie jest pewne, czy efekt ten będzie odmienny w warunkach klinicznych, gdy stosowane są wyższe dawki lenalidomidu i jednoczesne leczenie deksametazonem.⁷

Ze względu na potencjalne zmiany stężenia digoksyny, podczas leczenia lenalidomidem zaleca się regularne monitorowanie stężenia digoksyny w osoczu.⁸

Interakcja ze statynami

Jednoczesne stosowanie statyn i lenalidomidu wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia rabdomiolizy. Mechanizm tej interakcji może mieć charakter addytywny. Z tego powodu, szczególnie w pierwszych tygodniach leczenia, zaleca się wzmożoną kontrolę kliniczną i laboratoryjną.⁹

Interakcja z deksametazonem

Jak wykazały badania farmakologiczne, równoczesne podawanie deksametazonu (40 mg raz na dobę) w dawce pojedynczej lub wielokrotnej nie miało istotnego klinicznie wpływu na farmakokinetykę lenalidomidu podawanego w dawce wielokrotnej (25 mg raz na dobę).¹⁰

Interakcje z inhibitorami glikoproteiny P (P-gp)

W badaniach in vitro wykazano, że lenalidomid jest substratem dla glikoproteiny P (P-gp), ale nie jest jej inhibitorem. Przeprowadzone badania kliniczne wykazały, że równoczesne podawanie chinidyny (600 mg, dwa razy na dobę), będącej silnym inhibitorem P-gp, lub umiarkowanie silnego inhibitora/substratu P-gp – temsyrolimusu (25 mg), nie miało istotnego klinicznie wpływu na farmakokinetykę lenalidomidu (25 mg).¹¹

Również równoczesne podawanie lenalidomidu nie wpływa na farmakokinetykę temsyrolimusu.¹²

Interakcje lenalidomidu z alkoholem

Należy zwrócić szczególną uwagę na fakt, że w charakterystyce produktu leczniczego Kleder nie ma bezpośrednich informacji dotyczących interakcji lenalidomidu z alkoholem. Jednakże, z uwagi na potencjalne działania niepożądane oraz złożony profil farmakokinetyczny leku, zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas terapii lenalidomidem z następujących powodów:

• Alkohol może nasilać działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy, co może potęgować działania niepożądane lenalidomidu takie jak zmęczenie, zawroty głowy czy senność
• Zarówno lenalidomid jak i alkohol mogą być metabolizowane w wątrobie, co może prowadzić do zwiększonego obciążenia tego narządu
• Spożywanie alkoholu może zwiększać ryzyko krwawień, które może być już podwyższone u pacjentów przyjmujących lenalidomid
• U pacjentów ze szpiczakiem mnogim, którzy mogą mieć upośledzoną funkcję nerek, jednoczesne spożywanie alkoholu może dodatkowo wpływać niekorzystnie na czynność nerek

Z tych względów, mimo braku bezpośrednich badań interakcji, zaleca się ostrożność i najlepiej całkowitą abstynencję podczas terapii lenalidomidem.

Tabela interakcji lenalidomidu z innymi lekami