kandesartan cyleksetyl amlodypina hydrochlorotiazyd

Kandesartan cyleksetyl, amlodypina i hydrochlorotiazyd to trzy substancje czynne stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego, często łączone w preparatach złożonych. Ich skojarzenie umożliwia kompleksowe oddziaływanie na różne mechanizmy regulujące ciśnienie tętnicze.

Kandesartan cyleksetyl jest prolekiem, który w organizmie przekształca się w kandesartan – selektywny antagonistę receptora angiotensyny II typu AT1. Blokując działanie angiotensyny II, powoduje rozszerzenie naczyń krwionośnych i zmniejszenie oporu obwodowego, co prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego.

Amlodypina należy do grupy antagonistów wapnia (blokerów kanałów wapniowych). Hamuje napływ jonów wapnia do komórek mięśni gładkich naczyń krwionośnych i mięśnia sercowego, co skutkuje rozszerzeniem tętniczek obwodowych i wieńcowych, zmniejszeniem oporu obwodowego oraz obniżeniem ciśnienia tętniczego.

Hydrochlorotiazyd jest diuretykiem tiazydowym, który zwiększa wydalanie sodu i wody przez nerki, zmniejszając objętość krwi krążącej i obniżając ciśnienie tętnicze. Dodatkowo wykazuje bezpośrednie działanie wazodylatacyjne na naczynia obwodowe.

Terapia trójlekowa zawierająca te substancje jest zazwyczaj stosowana u pacjentów z opornym nadciśnieniem tętniczym, gdy monoterapia lub terapia dwulekowa nie przynosi zadowalającej kontroli ciśnienia. Połączenie tych trzech leków pozwala na wykorzystanie synergistycznego działania hipotensyjnego przy jednoczesnym zmniejszeniu ryzyka wystąpienia działań niepożądanych związanych ze stosowaniem wyższych dawek pojedynczych leków.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl