Specjalne ostrzeżenia
Finospir

Podczas terapii spironolaktonem zawartym w preparacie Finospir (dawki 25 mg, 50 mg, 100 mg) kluczowe jest systematyczne monitorowanie elektrolitów, zwłaszcza potasu, oraz funkcji nerek. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z grup podwyższonego ryzyka hiperkaliemii, takich jak osoby starsze, z niewydolnością nerek lub wątroby, a także leczonych inhibitorami ACE, antagonistami receptora angiotensyny II (ARB) czy innymi lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas. W przypadku przewlekłej niewydolności serca zaleca się oznaczenie potasu i kreatyniny tydzień po rozpoczęciu lub zwiększeniu dawki, następnie comiesięczne kontrole przez 3 miesiące, co 3 miesiące przez rok, a po roku co 6 miesięcy. Przerwanie terapii jest wskazane przy stężeniu potasu >5 mmol/L lub kreatyniny >220 µmol/L. Należy unikać stosowania innych leków oszczędzających potas, suplementów potasu przy stężeniu >3,5 mmol/L, zamienników soli zawierających potas oraz diety bogatej w potas, aby zapobiec hiperkaliemii.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Finospir

Podczas terapii lekiem Finospir (zawierającym spironolakton w dawkach 25 mg, 50 mg lub 100 mg) konieczne jest systematyczne monitorowanie stężenia elektrolitów w surowicy oraz regularna ocena czynności nerek pacjenta. Jest to fundamentalny element bezpieczeństwa terapii ze względu na mechanizm działania leku i możliwe powikłania elektrolotowe.1

Ryzyko hiperkaliemii i grupy szczególnego ryzyka

Równoczesne stosowanie spironolaktonu z innymi produktami leczniczymi o znanym potencjale wywoływania hiperkaliemii może prowadzić do ciężkiej hiperkaliemii, która stanowi potencjalnie śmiertelne zagrożenie dla pacjenta. Ryzyko to jest szczególnie podwyższone w następujących grupach pacjentów:2

  • osoby w podeszłym wieku
  • pacjenci z niewydolnością nerek
  • pacjenci z niewydolnością wątroby
  • pacjenci leczeni jednocześnie inhibitorami ACE
  • pacjenci leczeni jednocześnie antagonistami receptora angiotensyny II (ARB)
  • pacjenci leczeni jednocześnie innymi lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas

U tych pacjentów konieczne jest szczególnie staranne monitorowanie stężenia potasu w surowicy krwi.3

Protokół monitorowania pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca

U pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca otrzymujących spironolakton kluczowe znaczenie ma regularne monitorowanie stężenia potasu w surowicy według ściśle określonego harmonogramu:4

  1. Oznaczenie stężenia potasu i kreatyniny w surowicy tydzień po rozpoczęciu leczenia lub zwiększeniu dawki spironolaktonu
  2. Comiesięczne kontrole parametrów przez pierwsze 3 miesiące terapii
  3. Następnie kontrole co 3 miesiące przez rok
  4. Po roku terapii – badania kontrolne co 6 miesięcy

W przypadku stwierdzenia stężenia potasu w surowicy >5 mmol/L lub kreatyniny >220 mikromol/L należy zakończyć lub przerwać leczenie spironolaktonem.Zalecenia ograniczające ryzyko hiperkaliemii

U pacjentów leczonych preparatem Finospir należy unikać:7

Zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej u pacjentów z marskością wątroby

U pacjentów z marskością wątroby leczonych spironolaktonem opisywano występowanie hipochloremicznej kwasicy metabolicznej z towarzyszącą hiperkaliemią, mimo zachowania prawidłowej czynności nerek. Ta grupa pacjentów, podobnie jak inni chorzy obarczeni ryzykiem rozwoju kwasicy, wymaga dokładnego monitorowania parametrów równowagi kwasowo-zasadowej podczas terapii.8

Szczególne środki ostrożności u pacjentów z cukrzycą

Podczas leczenia pacjentów z cukrzycą współistniejącą z upośledzeniem czynności nerek wymagane jest zachowanie szczególnej ostrożności ze względu na zwiększone ryzyko hiperkaliemii w tej grupie chorych.9

Leczenie wodobrzusza

Podczas terapii wodobrzusza preparatem Finospir należy zachować ostrożność i kontrolować tempo odwadniania organizmu. Rekomenduje się, aby dobowy ubytek masy ciała pacjenta wynikający ze zwiększonej diurezy nie przekraczał 1 kg. Zbyt szybka redukcja wodobrzusza może prowadzić do zaburzeń hemodynamicznych i zaburzeń równowagi elektrolitowej.10

Pacjenci z wrzodami trawiennymi

U pacjentów z chorobą wrzodową należy zachować szczególną ostrożność, ponieważ spironolakton może opóźniać proces gojenia się owrzodzeń. Decyzję o wdrożeniu leczenia preparatem Finospir u tych chorych należy podejmować po starannym rozważeniu stosunku korzyści do ryzyka.11

Potencjalne działanie onkogenne

W badaniach na zwierzętach eksperymentalnych spironolakton wykazywał potencjał do powodowania lub stymulowania wzrostu nowotworów. Efekt ten może wynikać ze zmian hormonalnych, które spironolakton wywołuje również u ludzi. Okoliczność tę należy uwzględnić przy podejmowaniu decyzji o zastosowaniu leku.12

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania spironolaktonu u dzieci i młodzieży z nadciśnieniem tętniczym współistniejącym z łagodną niewydolnością nerek ze względu na zwiększone ryzyko hiperkaliemii w tej grupie wiekowej. Należy podkreślić, że stosowanie spironolaktonu jest przeciwwskazane u dzieci i młodzieży z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek.13

Ostrzeżenia związane z substancjami pomocniczymi

Produkt leczniczy Finospir zawiera laktozę jednowodną w następujących ilościach:

Dawka tabletek Zawartość laktozy jednowodnej
25 mg 57 mg
50 mg 114 mg
100 mg 228 mg

Ze względu na zawartość laktozy, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.14

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl