Specjalne ostrzeżenia
Finospir
Podczas terapii spironolaktonem zawartym w preparacie Finospir (dawki 25 mg, 50 mg, 100 mg) kluczowe jest systematyczne monitorowanie elektrolitów, zwłaszcza potasu, oraz funkcji nerek. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z grup podwyższonego ryzyka hiperkaliemii, takich jak osoby starsze, z niewydolnością nerek lub wątroby, a także leczonych inhibitorami ACE, antagonistami receptora angiotensyny II (ARB) czy innymi lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas. W przypadku przewlekłej niewydolności serca zaleca się oznaczenie potasu i kreatyniny tydzień po rozpoczęciu lub zwiększeniu dawki, następnie comiesięczne kontrole przez 3 miesiące, co 3 miesiące przez rok, a po roku co 6 miesięcy. Przerwanie terapii jest wskazane przy stężeniu potasu >5 mmol/L lub kreatyniny >220 µmol/L. Należy unikać stosowania innych leków oszczędzających potas, suplementów potasu przy stężeniu >3,5 mmol/L, zamienników soli zawierających potas oraz diety bogatej w potas, aby zapobiec hiperkaliemii.
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Finospir
- Ryzyko hiperkaliemii i grupy szczególnego ryzyka
- Protokół monitorowania pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca
- Zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej u pacjentów z marskością wątroby
- Szczególne środki ostrożności u pacjentów z cukrzycą
- Leczenie wodobrzusza
- Pacjenci z wrzodami trawiennymi
- Potencjalne działanie onkogenne
- Stosowanie u dzieci i młodzieży
- Ostrzeżenia związane z substancjami pomocniczymi
- Kolejne rozdziały
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Finospir
Podczas terapii lekiem Finospir (zawierającym spironolakton w dawkach 25 mg, 50 mg lub 100 mg) konieczne jest systematyczne monitorowanie stężenia elektrolitów w surowicy oraz regularna ocena czynności nerek pacjenta. Jest to fundamentalny element bezpieczeństwa terapii ze względu na mechanizm działania leku i możliwe powikłania elektrolotowe.1
Ryzyko hiperkaliemii i grupy szczególnego ryzyka
Równoczesne stosowanie spironolaktonu z innymi produktami leczniczymi o znanym potencjale wywoływania hiperkaliemii może prowadzić do ciężkiej hiperkaliemii, która stanowi potencjalnie śmiertelne zagrożenie dla pacjenta. Ryzyko to jest szczególnie podwyższone w następujących grupach pacjentów:2
- osoby w podeszłym wieku
- pacjenci z niewydolnością nerek
- pacjenci z niewydolnością wątroby
- pacjenci leczeni jednocześnie inhibitorami ACE
- pacjenci leczeni jednocześnie antagonistami receptora angiotensyny II (ARB)
- pacjenci leczeni jednocześnie innymi lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas
U tych pacjentów konieczne jest szczególnie staranne monitorowanie stężenia potasu w surowicy krwi.3
Protokół monitorowania pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca
U pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca otrzymujących spironolakton kluczowe znaczenie ma regularne monitorowanie stężenia potasu w surowicy według ściśle określonego harmonogramu:4
- Oznaczenie stężenia potasu i kreatyniny w surowicy tydzień po rozpoczęciu leczenia lub zwiększeniu dawki spironolaktonu
- Comiesięczne kontrole parametrów przez pierwsze 3 miesiące terapii
- Następnie kontrole co 3 miesiące przez rok
- Po roku terapii – badania kontrolne co 6 miesięcy
W przypadku stwierdzenia stężenia potasu w surowicy >5 mmol/L lub kreatyniny >220 mikromol/L należy zakończyć lub przerwać leczenie spironolaktonem.Zalecenia ograniczające ryzyko hiperkaliemii
U pacjentów leczonych preparatem Finospir należy unikać:7 U pacjentów z marskością wątroby leczonych spironolaktonem opisywano występowanie hipochloremicznej kwasicy metabolicznej z towarzyszącą hiperkaliemią, mimo zachowania prawidłowej czynności nerek. Ta grupa pacjentów, podobnie jak inni chorzy obarczeni ryzykiem rozwoju kwasicy, wymaga dokładnego monitorowania parametrów równowagi kwasowo-zasadowej podczas terapii.8 Podczas leczenia pacjentów z cukrzycą współistniejącą z upośledzeniem czynności nerek wymagane jest zachowanie szczególnej ostrożności ze względu na zwiększone ryzyko hiperkaliemii w tej grupie chorych.9 Podczas terapii wodobrzusza preparatem Finospir należy zachować ostrożność i kontrolować tempo odwadniania organizmu. Rekomenduje się, aby dobowy ubytek masy ciała pacjenta wynikający ze zwiększonej diurezy nie przekraczał 1 kg. Zbyt szybka redukcja wodobrzusza może prowadzić do zaburzeń hemodynamicznych i zaburzeń równowagi elektrolitowej.10 U pacjentów z chorobą wrzodową należy zachować szczególną ostrożność, ponieważ spironolakton może opóźniać proces gojenia się owrzodzeń. Decyzję o wdrożeniu leczenia preparatem Finospir u tych chorych należy podejmować po starannym rozważeniu stosunku korzyści do ryzyka.11 W badaniach na zwierzętach eksperymentalnych spironolakton wykazywał potencjał do powodowania lub stymulowania wzrostu nowotworów. Efekt ten może wynikać ze zmian hormonalnych, które spironolakton wywołuje również u ludzi. Okoliczność tę należy uwzględnić przy podejmowaniu decyzji o zastosowaniu leku.12 Należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania spironolaktonu u dzieci i młodzieży z nadciśnieniem tętniczym współistniejącym z łagodną niewydolnością nerek ze względu na zwiększone ryzyko hiperkaliemii w tej grupie wiekowej. Należy podkreślić, że stosowanie spironolaktonu jest przeciwwskazane u dzieci i młodzieży z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek.13 Produkt leczniczy Finospir zawiera laktozę jednowodną w następujących ilościach: Ze względu na zawartość laktozy, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.14 Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu. Zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej u pacjentów z marskością wątroby
Szczególne środki ostrożności u pacjentów z cukrzycą
Leczenie wodobrzusza
Pacjenci z wrzodami trawiennymi
Potencjalne działanie onkogenne
Stosowanie u dzieci i młodzieży
Ostrzeżenia związane z substancjami pomocniczymi
Dawka tabletek
Zawartość laktozy jednowodnej
25 mg
57 mg
50 mg
114 mg
100 mg
228 mg
Kolejne rozdziały
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.