Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Finospir 50 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania spironolaktonu

Dostępne dane przedkliniczne dotyczące spironolaktonu (substancji czynnej leku Finospir) obejmują badania nad wpływem na reprodukcję, genotoksyczność, mutagenność oraz potencjał kancerogenny. Badania te dostarczają istotnych informacji na temat bezpieczeństwa stosowania tego leku w kontekście klinicznym.¹

Przenikanie przez barierę łożyskową

Badania wykazały, że spironolakton lub jego metabolity mogą przenikać przez barierę łożyskową. Podawanie samicom szczurów dawki 40 mg spironolaktonu w okresie ciąży skutkowało nabywaniem cech żeńskich przez potomstwo płci męskiej, co wskazuje na potencjalne działanie hormonalne tej substancji.²

Wpływ na reprodukcję

W zakresie wpływu na funkcje reprodukcyjne przeprowadzono szereg badań na modelach zwierzęcych:

• W badaniu obejmującym trzy mioty, gdzie samice szczurów otrzymywały dawki 15 i 50 mg spironolaktonu/kg/dobę, nie zaobserwowano wpływu na kopulację i płodność. Jednak przy dawce 50 mg/kg/dobę odnotowano niewielki wzrost częstotliwości urodzeń martwych potomstwa.³
• Podanie samicom szczurów spironolaktonu w formie iniekcji dootrzewnowej w dawce 100 mg/kg/dobę przez 7 dni skutkowało wydłużeniem cyklu menstruacyjnego poprzez wydłużenie okresu międzyrujowego w trakcie leczenia oraz wywołanie ciągłego okresu międzyrujowego w czasie dwutygodniowej obserwacji po zakończeniu terapii. Efekty te wiązały się z opóźnionym rozwojem pęcherzyka jajnikowego oraz obniżeniem stężeń krążących estrogenów, co w konsekwencji zaburzało kopulację, płodność i plenność.⁴
• U samic myszy, którym podawano spironolakton dootrzewnowo w dawce 100 mg/kg/dobę podczas dwutygodniowego okresu kohabitacji z nieleczonymi samcami, obserwowano zmniejszenie liczby kopulujących myszy, u których doszło do poczęcia (na skutek zahamowania owulacji) oraz zmniejszenie liczby zaimplantowanych embrionów u tych, które zaszły w ciążę (wskutek zahamowania implantacji). Przy zwiększonej dawce 200 mg/kg/dobę zaobserwowano dodatkowo wydłużenie okresu latencji kopulacji.⁵

Potencjał genotoksyczny i mutagenny

Wyniki badań dotyczących potencjału genotoksycznego i mutagennego spironolaktonu nie były jednoznaczne:

• W niektórych testach mutagenności in vitro na komórkach ssaków z aktywacją metaboliczną obserwowano negatywne działanie spironolaktonu, podczas gdy w innych testach in vitro na komórkach ssaków uzyskano niejednoznaczne (choć częściowo pozytywne) wyniki dotyczące mutagenności.⁶
• W przypadku kanreonianu potasu (metabolitu spironolaktonu), przy aktywacji metabolicznej obserwowano pozytywne wyniki w niektórych testach mutagenności in vitro na komórkach ssaków, natomiast w innych testach in vitro uzyskano wyniki niejednoznaczne lub negatywne.⁷

Potencjał kancerogenny

Długotrwałe podawanie spironolaktonu w dużych dawkach prowadziło do powstawania nowotworów u szczurów. Należy jednak podkreślić, że znaczenie tych obserwacji w odniesieniu do zastosowania klinicznego u ludzi pozostaje niejasne i wymaga dalszych badań.⁸