opóźnienie przewodzenia wewnątrzkomorowego
Opóźnienie przewodzenia wewnątrzkomorowego (IVCD – intraventricular conduction delay) to zaburzenie elektrofizjologiczne serca polegające na wydłużonym czasie depolaryzacji komór. W elektrokardiogramie objawia się poszerzeniem zespołu QRS ≥110 ms bez spełnienia kryteriów bloku odnogi pęczka Hisa.
Przyczyną IVCD mogą być zmiany strukturalne mięśnia sercowego (kardiomiopatie, choroba niedokrwienna serca, zawał), zaburzenia elektrolitowe, działanie niektórych leków (szczególnie antyarytmicznych) lub choroby układowe zajmujące serce. Zaburzenie to może występować także w przebiegu stanów ostrych, takich jak ostre niedokrwienie czy zapalenie mięśnia sercowego.
Klinicznie opóźnienie przewodzenia wewnątrzkomorowego może być bezobjawowe lub towarzyszyć innym objawom choroby podstawowej. Istotne znaczenie ma fakt, że IVCD stanowi czynnik ryzyka rozwoju całkowitego bloku przedsionkowo-komorowego, dlatego wymaga monitorowania, szczególnie gdy współistnieje z innymi zaburzeniami przewodzenia.
W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić bloki odnóg pęczka Hisa, zespół preekscytacji oraz zmiany w EKG związane z przerostem komór. Leczenie opóźnienia przewodzenia wewnątrzkomorowego jest ukierunkowane na chorobę podstawową, a w niektórych przypadkach może wymagać implantacji stałego stymulatora serca.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Lamotrix 100 mg
Przedawkowanie lamotryginy stanowi stan zagrożenia życia, wymagający natychmiastowej hospitalizacji i intensywnego monitorowania. Dawki przekraczające 10-20-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej mogą prowadzić do poważnych objawów neurologicznych, takich jak oczopląs, ataksja, zaburzenia świadomości, napady toniczno-kloniczne oraz śpiączka. W zakresie kardiologicznym kluczowym objawem jest poszerzenie zespołu QRS powyżej 100 ms, wskazujące na ciężką toksyczność i ryzyko powikłań przewodzenia wewnątrzkomorowego. Objawy te rozwijają się gwałtownie i wymagają szybkiej interwencji medycznej.
ataksja, grand mal, hemodializa, kardiotoksyczność, lamotrygina, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny, niewydolność nerek, oczopląs, opóźnienie przewodzenia wewnątrzkomorowego, ośrodkowy układ nerwowy, poszerzenie zespołu QRS, powikłanie kardiologiczne, śpiączka, terapia lipidowa dożylna, toksyczność, toksyczność kardiologiczna, układ przewodzący serca, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywny, wodorowęglan sodu, zaburzenia świadomości - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lamitrin 25 mg
Przedawkowanie lamotryginy, substancji czynnej leku Lamitrin, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, zwłaszcza przy dawkach 10-20-krotnie przekraczających maksymalną dawkę terapeutyczną. Objawy kliniczne obejmują oczopląs, ataksję, zaburzenia świadomości od senności do śpiączki, uogólnione napady toniczno-kloniczne (grand mal) oraz poważne zaburzenia kardiologiczne, takie jak poszerzenie zespołu QRS powyżej 100 ms i wydłużenie odstępu QT, co zwiększa ryzyko arytmii komorowych. Wystąpienie tych symptomów wymaga natychmiastowej hospitalizacji i intensywnego monitorowania, ze szczególnym uwzględnieniem parametrów EKG.
arytmia komorowa, ataksja, dożylna terapia lipidowa, grand mal, hemodializa, kardiotoksyczność, Lamitrin, lamotrygina, napad padaczkowy, niewydolność nerek, oczopląs, opóźnienie przewodzenia wewnątrzkomorowego, poszerzenie zespołu QRS, śpiączka, toksyczność, węgiel aktywowany, wodorowęglan sodu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie świadomości