pierwotny hiperaldosteronizm
Wskazanie

Pierwotny hiperaldosteronizm (zespół Conna) to endokrynologiczne zaburzenie charakteryzujące się nadmiernym wydzielaniem aldosteronu przez nadnercza, niezależnie od układu renina-angiotensyna. Jest jedną z najczęstszych przyczyn wtórnego nadciśnienia tętniczego, odpowiadając za około 5-10% wszystkich przypadków nadciśnienia. Kluczowymi objawami są oporne nadciśnienie tętnicze, hipokaliemia (niski poziom potasu), zasadowica metaboliczna oraz osłabienie mięśniowe.

Diagnostyka pierwotnego hiperaldosteronizmu obejmuje oznaczenie stosunku aldosteronu do reniny w osoczu oraz testy potwierdzające (test z solą fizjologiczną, test z kaptoprilem). Badania obrazowe, takie jak tomografia komputerowa czy rezonans magnetyczny, pozwalają zidentyfikować przyczynę – najczęściej gruczolak nadnercza (zespół Conna) lub obustronny przerost kory nadnerczy.

Leczenie farmakologiczne pierwotnego hiperaldosteronizmu opiera się głównie na antagonistach receptora mineralokortykoidowego. W Polsce stosuje się przede wszystkim spironolakton (Spironol, Verospiron) oraz eplerenon (Inspra, Eplenocard). Leki te blokują działanie aldosteronu na poziomie receptorowym. W przypadku hipokaliemii konieczna jest suplementacja potasu (Kaldyum, Kalipoz). Dodatkowo stosuje się leki przeciwnadciśnieniowe, zwłaszcza inhibitory konwertazy angiotensyny (np. Prestarium, Enarenal) lub blokery kanału wapniowego (np. Amlozek, Norvasc).

Największym wyzwaniem w leczeniu pierwotnego hiperaldosteronizmu jest właściwa diagnostyka różnicowa między gruczolakiem a przerostem nadnerczy, co determinuje strategię terapeutyczną. W przypadku gruczolaka metodą z wyboru jest leczenie chirurgiczne (adrenalektomia laparoskopowa), podczas gdy w przypadku obustronnego przerostu preferowane jest leczenie zachowawcze. Problemem bywa także oporność na leczenie farmakologiczne oraz działania niepożądane spironolaktonu (ginekomastia, zaburzenia libido), które mogą znacząco obniżać adherencję pacjentów do terapii.

Długotrwałe nieleczony pierwotny hiperaldosteronizm prowadzi do powikłań sercowo-naczyniowych, w tym przerostu lewej komory serca, zawału serca, udaru mózgu i niewydolności nerek. Dlatego kluczowe jest wczesne rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego leczenia, co pozwala na normalizację ciśnienia tętniczego i stężenia elektrolitów oraz zapobiega rozwojowi powikłań narządowych.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl