Spironol
Tabletki, 25 mg
Produkt leczniczy zawiera 25 mg spironolaktonu w jednej tabletce oraz laktozę jednowodną jako substancję pomocniczą. Lek jest stosowany w leczeniu zastoinowej niewydolności serca, marskości wątroby z wodobrzuszem, wodobrzusza związanego z nowotworem złośliwym oraz zespołu nerczycowego. Wykorzystuje się go także w diagnostyce i terapii pierwotnego hiperaldosteronizmu oraz jako lek dodatkowy w leczeniu nadciśnienia tętniczego u pacjentów, którzy nie reagują odpowiednio na inne leki. Stosowanie u dzieci powinno odbywać się wyłącznie pod nadzorem lekarza pediatry.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Spironol, zawierający 25 mg spironolaktonu w formie tabletek, stosowany jest doustnie, zalecane podawanie raz na dobę podczas posiłku w celu optymalizacji wchłaniania i minimalizacji działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego. Dawkowanie jest ściśle indywidualizowane w zależności od wskazań klinicznych: w zastoinowej niewydolności serca początkowo 100 mg/dobę (zakres 25-200 mg/dobę), w marskości wątroby z wodobrzuszem dawki od 100 mg/dobę (Na/K > 1,0) do 200-400 mg/dobę (Na/K < 1,0), a w nadciśnieniu tętniczym 25-100 mg/dobę. W terapii niewydolności serca wg badania RALES zaleca się rozpoczęcie od 25 mg/dobę przy stężeniu potasu ≤ 5 mEq/L i kreatyniny ≤ 2,5 mg/dL, z możliwością zwiększenia do 50 mg/dobę lub zmniejszenia dawki w przypadku nietolerancji. U pacjentów pediatrycznych dawka początkowa wynosi 1-3 mg/kg mc./dobę, podawana w dawkach podzielonych pod nadzorem pediatry.
Spironolakton jest również wykorzystywany diagnostycznie w pierwotnym hiperaldosteronizmie: test długotrwały polega na podawaniu 400 mg/dobę przez 3-4 tygodnie, a test krótkotrwały 400 mg/dobę przez 4 dni, z oceną zmian stężenia potasu i ciśnienia tętniczego. W leczeniu hiperaldosteronizmu dawki wynoszą 100-400 mg/dobę, stosowane jako przygotowanie do zabiegu operacyjnego lub leczenie podtrzymujące. Monitorowanie stężenia potasu i kreatyniny jest kluczowe, zwłaszcza u pacjentów leczonych skojarzenie z inhibitorami ACE lub antagonistami receptorów angiotensyny, z koniecznością przerwania terapii przy potasie > 5,0 mmol/L lub kreatyninie > 2,5 mg/dL. U osób starszych zaleca się rozpoczynanie od najmniejszych dawek z ostrożnym zwiększaniem, ze względu na ryzyko zaburzeń metabolicznych i wydalniczych związanych z funkcją wątroby i nerek.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Spironol 25 mg
antagonista receptora angiotensynowego, badanie RALES, biodostępność substancji czynnej, ciężka niewydolność serca, działanie niepożądane przewodu pokarmowego, glikokortykosteroid, hipokaliemia, inhibitor ACE, klasyfikacja NYHA, marskość wątroby, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk, pierwotny hiperaldosteronizm, podrażnienie przewodu pokarmowego, spironolakton, stężenie kreatyniny w surowicy, stężenie potasu w surowicy, stosunek jonów Na/K, wodobrzusze, wodobrzusze nowotworowe, zastoinowa niewydolność serca, zespół nerczycowy -
Działania niepożądane
Spironolakton w dawce 25 mg na tabletkę wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które obejmują różne układy i narządy. Najczęściej obserwuje się ginekomastię u mężczyzn, powiązaną z dawką i czasem terapii, zwykle odwracalną po odstawieniu leku. W zakresie hematologicznym mogą wystąpić poważne zaburzenia, takie jak agranulocytoza, leukopenia i małopłytkowość, wymagające natychmiastowego przerwania leczenia. Spironolakton, jako antagonista aldosteronu, często powoduje hiperkaliemię i inne zaburzenia elektrolitowe, co jest szczególnie istotne u pacjentów z niewydolnością nerek lub stosujących leki wpływające na gospodarkę potasową. Działania niepożądane obejmują także zaburzenia psychiczne (splątanie, zmiany libido), neurologiczne (zawroty głowy), żołądkowo-jelitowe (nudności, bóle brzucha), wątrobowe (nieprawidłowe próby wątrobowe) oraz skórne, w tym ciężkie reakcje jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka i DRESS.
Ponadto spironolakton może wywoływać kurcze mięśni związane z zaburzeniami elektrolitowymi oraz rzadko prowadzić do ostrej niewydolności nerek. W układzie rozrodczym obserwuje się częste zaburzenia miesiączkowania u kobiet oraz ból piersi u obu płci. Rzadko notuje się łagodne nowotwory piersi u mężczyzn, które należy różnicować z ginekomastią. Często zgłaszane jest złe samopoczucie o charakterze niespecyficznym. Ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym hematologicznych i skórnych, konieczne jest monitorowanie pacjentów oraz zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych do odpowiednich instytucji, co umożliwia ciągłą ocenę stosunku korzyści do ryzyka terapii spironolaktonem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Spironol 25 mg
agranulocytoza, antagonista aldosteronu, ginekomastia, hiperkaliemia, hirsutyzm, kurcz mięśni, łagodny nowotwór piersi, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, mastodynia, nudności, ostra niewydolność nerek, pemfigoid, pokrzywka, spironolakton, splątanie, świąd, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wysypka, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złe samopoczucie, zmiana libido -
Interakcje leku
Spironolakton wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, zwłaszcza w kontekście zaburzeń elektrolitowych, zwłaszcza hiperkaliemii. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie spironolaktonu z lekami powodującymi hiperkaliemię, takimi jak inhibitory ACE, ARB, suplementy potasu oraz trimetoprim/sulfametoksazol, co może prowadzić do ciężkiej hiperkaliemii. Ponadto spironolakton zwiększa stężenie digoksyny w surowicy oraz wydłuża jej okres półtrwania, co wymaga ścisłego monitorowania reakcji klinicznej pacjenta i stosowania alternatywnych metod oceny stężenia digoksyny, ze względu na interferencję z testami laboratoryjnymi. Dodanie spironolaktonu do terapii hipotensyjnej może nasilać działanie leków obniżających ciśnienie tętnicze, co może wymagać redukcji ich dawek, zwłaszcza w przypadku jednoczesnego stosowania z inhibitorami ACE, gdzie ryzyko hiperkaliemii i zaburzeń elektrolitowych jest wysokie, szczególnie u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek.
Interakcje spironolaktonu obejmują także osłabienie jego działania diuretycznego przez niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn, a także zmniejszenie skuteczności przez karbenoksolon, który powoduje retencję sodu. Spironolakton osłabia reakcję naczyń na noradrenalinę, co ma znaczenie podczas znieczulenia, wymagając ostrożności i monitorowania hemodynamiki. Ponadto spironolakton zwiększa metabolizm antypiryny, co może osłabiać jej działanie terapeutyczne. U pacjentów leczonych abirateronem spironolakton może podnosić stężenie PSA, dlatego nie zaleca się ich jednoczesnego stosowania. Spożywanie alkoholu podczas terapii spironolaktonem może nasilać działanie hipotensyjne, zaburzać równowagę elektrolitową oraz obciążać wątrobę, co jest szczególnie istotne u osób z chorobami układu sercowo-naczyniowego i wątroby. Zaleca się unikanie alkoholu w trakcie leczenia spironolaktonem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Spironol 25 mg
abirateron, antagonista receptora angiotensyny, antypiryna, diureza, działanie hipotensyjne, efekt moczopędny, farmakokinetyka digoksyny, hiperkaliemia, inhibitor ACE, karbenoksolon, kotrimoksazol, lek hipotensyjny, lek moczopędny, niesteroidowy lek przeciwzapalny, noradrenalina, nowotwór gruczołu krokowego, objaw ortostatyczny, okres półtrwania digoksyny, parametr hemodynamiczny, prostaglandyna, receptor androgenowy, retencja sodu, spironolakton, stężenie digoksyny, suplement potasu, swoisty antygen gruczołu krokowego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, znieczulenie ogólne -
Profil bezpieczeństwa leku
Spironolakton jest przeciwwskazany u kobiet karmiących ze względu na przenikanie kanrenonu, aktywnego metabolitu, do mleka matki oraz brak danych dotyczących bezpieczeństwa dla noworodków i niemowląt. U pacjentów z ostrą niewydolnością nerek, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek oraz u dzieci i młodzieży z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek stosowanie spironolaktonu jest zabronione. W przypadku łagodniejszych zaburzeń nerkowych konieczne jest regularne monitorowanie stężenia potasu i kreatyniny z uwagi na ryzyko hiperkaliemii. U seniorów oraz pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby zaleca się ostrożność, rozpoczynając terapię od najmniejszej dawki i monitorując gospodarkę wodno-elektrolitową, ze względu na zmieniony metabolizm i wydalanie leku oraz ryzyko odwracalnej kwasicy metabolicznej hiperchloremicznej.
Podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn pacjenci powinni zachować ostrożność, gdyż spironolakton może wywoływać senność i zawroty głowy. Brak jest danych dotyczących interakcji spironolaktonu z alkoholem, co wskazuje na brak bezpośrednich ostrzeżeń w tym zakresie. W praktyce klinicznej istotne jest indywidualne dostosowanie dawki i ścisłe monitorowanie parametrów biochemicznych, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności nerek i wątroby, aby minimalizować ryzyko powikłań metabolicznych i elektrolitowych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Spironol 25 mg
-
Przeciwwskazania
Spironolakton, substancja czynna leku Spironol (25 mg tabletki), jest diuretykiem oszczędzającym potas, którego stosowanie wymaga uwzględnienia licznych przeciwwskazań. Bezwzględnie nie należy podawać leku u pacjentów z nadwrażliwością na spironolakton lub składniki pomocnicze (m.in. laktozę jednowodną 63 mg/tabletkę), ostrą lub ciężką niewydolnością nerek, bezmoczem, chorobą Addisona oraz hiperkaliemią. U dzieci i młodzieży dodatkowym przeciwwskazaniem jest umiarkowana lub ciężka niewydolność nerek. Ponadto, jednoczesne stosowanie spironolaktonu z innymi lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas lub eplerenonem jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko nasilenia hiperkaliemii.
W sytuacjach klinicznych takich jak łagodne zaburzenia czynności nerek, stosowanie leków zwiększających ryzyko hiperkaliemii (ACEI, sartany, NLPZ) czy nietolerancja laktozy, należy rozważyć odradzenie terapii spironolaktonem lub zachować szczególną ostrożność. W przypadku konieczności podania leku u pacjentów z czynnikami ryzyka, wskazane jest regularne monitorowanie stężenia potasu w surowicy, kontrola funkcji nerek oraz obserwacja pod kątem objawów hiperkaliemii. Tabletki Spironol posiadają linię podziału ułatwiającą rozkruszenie, jednak nie służy ona do precyzyjnego dzielenia dawki.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Spironol 25 mg
bezmocz, choroba Addisona, eplerenon, funkcja nerek, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, laktoza jednowodna, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek oszczędzający potas, nadwrażliwość na spironolakton, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, ostra niewydolność nerek, sartan, spironolakton, stężenie potasu w surowicy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie gospodarki potasowej -
Przedawkowanie
Przedawkowanie spironolaktonu (25 mg tabletki) może wywołać objawy obejmujące układ nerwowy i pokarmowy, takie jak senność, splątanie, nudności, wymioty, zawroty głowy oraz biegunkę. Zaburzenia elektrolitowe, choć nie zawsze dominujące w ostrym zatruciu, mogą obejmować hiponatremię (stężenie sodu w surowicy <135 mmol/l) oraz hiperkaliemię (stężenie potasu >5,5 mmol/l). Hiperkaliemia manifestuje się parestezjami, osłabieniem mięśniowym, porażeniem wiotkim i kurczami mięśni, a jej objawy kliniczne mogą być trudne do odróżnienia od hipokaliemii. Diagnostyka powinna uwzględniać badanie EKG, gdzie w przypadku hiperkaliemii obserwuje się wysokie, spiczaste załamki T, poszerzenie zespołów QRS, wydłużenie odstępu PR oraz spłaszczenie załamków P, co w ciężkich przypadkach może prowadzić do migotania komór i asystolii.
Postępowanie terapeutyczne w przedawkowaniu spironolaktonu polega przede wszystkim na odstawieniu leku oraz leczeniu podtrzymującym, ze szczególnym uwzględnieniem wyrównania zaburzeń wodno-elektrolitowych. W przypadku hiperkaliemii zaleca się ograniczenie podaży potasu, stosowanie diuretyków pętlowych zwiększających wydalanie potasu, podanie glukozy z insuliną w celu przesunięcia potasu do komórek oraz doustne podanie żywic jonowymiennych wiążących potas w przewodzie pokarmowym. Brak jest specyficznej odtrutki dla spironolaktonu, dlatego szybka identyfikacja objawów i wdrożenie odpowiedniego leczenia jest kluczowe dla zapobiegania powikłaniom zagrażającym życiu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Spironol 25 mg
asystolia, biegunka, diuretyk pętlowy, EKG, elektrokardiografia, gospodarka wodno-elektrolitowa, hiperkaliemia, hipokaliemia, hiponatremia, kurcze mięśni, leki moczopędne, migotanie komór, nudności, osłabienie mięśniowe, parestezje, porażenie wiotkie, przedawkowanie spironolaktonu, senność, spironolakton, splątanie, wymioty, zaburzenie elektrolitowe, zawroty głowy, żywica jonowymienna -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa spironolaktonu wykazały, że długotrwałe podawanie dużych dawek tego leku u szczurów może prowadzić do rozwoju nowotworów, choć kliniczne znaczenie tych wyników dla ludzi pozostaje niejasne i wymaga dalszych badań. W modelach zwierzęcych spironolakton wpływa na funkcje rozrodcze, m.in. u myszy hamuje owulację i implantację zarodka, co skutkuje zmniejszoną płodnością, a u szczurów wydłuża cykl rujowy. Badania na królikach wykazały toksyczność na zarodek i płód, co jest istotne przy ocenie bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży.
Antyandrogenne działanie spironolaktonu u potomstwa szczurów, związane z antagonistycznym wpływem na receptory androgenowe, budzi obawy o potencjalny negatywny wpływ na rozwój męskich narządów płciowych. Mimo obserwowanego wpływu na zarodek, płód oraz rozwój narządów płciowych, dane niekliniczne nie wskazują na działanie teratogenne leku, co oznacza brak dowodów na wywoływanie wad rozwojowych u potomstwa badanych zwierząt.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Spironol 25 mg
ciąża, cykl estralny, cykl rujowy, działanie antyandrogenne, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, gospodarka hormonalna, implantacja zarodka, owulacja, płodność, receptor androgenowy, rozwój narządów płciowych, spironolakton, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowa i płodowa, wada rozwojowa -
Skład i postać leku
Produkt leczniczy Spironol dostępny jest w postaci tabletek doustnych zawierających 25 mg spironolaktonu jako substancji czynnej. Tabletki mają postać okrągłych, obustronnie płaskich, o barwie od prawie białej do kremowej, z wytłoczonym rowkiem ułatwiającym rozkruszenie, jednak nie służącym do podziału na równe dawki terapeutyczne. W skład jednej tabletki wchodzą również substancje pomocnicze, takie jak skrobia ryżowa, laktoza jednowodna (63,00 mg), sodu laurylosiarczan, talk oraz magnezu stearynian. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność laktozy, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
Spironol jest pakowany w blistry z folii Aluminium/PVC, dostępne w opakowaniach zawierających 20 lub 100 tabletek, z okresem ważności wynoszącym 3 lata od daty produkcji. Lek powinien być przechowywany w oryginalnym opakowaniu, w temperaturze poniżej 25°C, aby zabezpieczyć go przed czynnikami zewnętrznymi. Nie stwierdzono niezgodności farmaceutycznych ani specjalnych wymagań dotyczących przygotowania leku do stosowania. Zaleca się prawidłową utylizację przeterminowanych tabletek zgodnie z lokalnymi przepisami dotyczącymi gospodarki odpadami.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Spironol 25 mg
biodostępność, blister, forma farmaceutyczna, interakcja lekowa, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, skrobia ryżowa, sodu laurylosiarczan, spironolakton, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja powierzchniowo czynna, substancja smarująca, tabletka doustna, utylizacja leków -
Właściwości farmakodynamiczne
Spironolakton, antagonista aldosteronu z grupy leków oszczędzających potas (ATC: C03DA01), działa poprzez kompetytywny antagonizm aldosteronu w dystalnej części kanalika nerkowego, co skutkuje zwiększonym wydalaniem sodu i zatrzymaniem potasu. W badaniu RALES, obejmującym 1663 pacjentów z ciężką niewydolnością serca (frakcja wyrzutowa ≤ 35%, klasy III-IV wg NYHA), stosowanie spironolaktonu w dawce początkowej 25 mg/dobę (z możliwością modyfikacji do 50 mg/dobę lub 25 mg co drugi dzień) istotnie zmniejszyło ryzyko zgonu o 30% (p<0,001; 95% CI 18-40%) oraz ryzyko hospitalizacji z przyczyn sercowych. Terapia była prowadzona w skojarzeniu z diuretykami pętlowymi (100%), inhibitorami ACE (97%) i digoksyną (78%), przy wykluczeniu pacjentów z kreatyniną >2,5 mg/dL i potasem >5,0 mEq/L.
Profil bezpieczeństwa spironolaktonu w badaniu RALES wykazał istotne zwiększenie częstości ginekomastii u mężczyzn (10% vs 1% w grupie placebo, p<0,001), natomiast ryzyko ciężkiej hiperkaliemii było niskie przy odpowiedniej selekcji pacjentów. Dane dotyczące stosowania spironolaktonu w populacji pediatrycznej są ograniczone i opierają się głównie na doświadczeniu klinicznym oraz analizie przypadków, ze względu na niewielką liczbę badań i heterogeniczność wskazań. W praktyce klinicznej spironolakton pozostaje skutecznym i bezpiecznym lekiem w terapii ciężkiej niewydolności serca, pod warunkiem monitorowania funkcji nerek i elektrolitów.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Spironol 25 mg
aldosteron, antagonista aldosteronu, badanie RALES, diuretyk pętlowy, frakcja wyrzutowa, ginekomastia, hiperkaliemia, inhibitor ACE, kanalik nerkowy dystalny, klasyfikacja NYHA, kreatynina, lek beta-adrenolityczny, lek oszczędzający potas, nagła śmierć sercowa, niewydolność serca, populacja pediatryczna, spironolakton -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Spironolakton, substancja czynna preparatu Spironol 25 mg, może wywoływać działania niepożądane takie jak senność i zawroty głowy, które istotnie obniżają zdolność pacjenta do bezpiecznego prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Objawy te wpływają na poziom czujności, czas reakcji oraz koordynację ruchową, co zwiększa ryzyko wypadków. W związku z tym, lekarz powinien podczas kwalifikacji do terapii oraz wizyt kontrolnych oceniać indywidualną podatność pacjenta na te działania niepożądane, zwracając szczególną uwagę na wiek, choroby współistniejące, stosowanie innych leków oraz wykonywany zawód, zwłaszcza u kierowców zawodowych i operatorów maszyn. Zaleca się, aby pacjent powstrzymał się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn do momentu poznania indywidualnej reakcji organizmu na lek, szczególnie w początkowym okresie terapii.
Lekarz ma obowiązek poinformować pacjenta zarówno ustnie, jak i pisemnie o potencjalnym wpływie spironolaktonu na zdolność prowadzenia pojazdów, podkreślając konieczność zgłaszania wystąpienia senności lub zawrotów głowy. W przypadku zgłoszenia tych objawów należy rozważyć modyfikację dawkowania, zmianę pory przyjmowania leku (np. na wieczór) lub zastosowanie alternatywnej terapii o korzystniejszym profilu bezpieczeństwa. Dokumentowanie przekazanych informacji w dokumentacji medycznej jest niezbędne zarówno dla zapewnienia ciągłości opieki, jak i zabezpieczenia prawnego lekarza. Świadome poinformowanie pacjenta minimalizuje ryzyko wypadków związanych z zaburzeniami psychomotorycznymi indukowanymi przez spironolakton, co stanowi istotny element bezpiecznej farmakoterapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Spironol 25 mg
bezpieczeństwo farmakoterapii, dawkowanie leku, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, nasilenie senności, objawy niepożądane, opieka medyczna, profil bezpieczeństwa, senność, Spironol, spironolakton, świadoma zgoda pacjenta, terapia spironolaktonem, zaburzenie psychomotoryczne, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna -
Wskazania do stosowania
Spironolakton w dawce 25 mg jest antagonistą aldosteronu i lekiem moczopędnym oszczędzającym potas, stosowanym w leczeniu zastoinowej niewydolności serca z obrzękami, wodobrzusza w marskości wątroby oraz w zespole nerczycowym. Lek ten jest również użyteczny w terapii wodobrzusza towarzyszącego chorobom nowotworowym oraz w pierwotnym hiperaldosteronizmie, zarówno diagnostycznie, jak i terapeutycznie u pacjentów niekwalifikujących się do leczenia chirurgicznego. Spironolakton może być stosowany jako lek dodatkowy w nadciśnieniu tętniczym, zwłaszcza w nadciśnieniu opornym na standardowe leczenie. Tabletki o mocy 25 mg zawierają 63 mg laktozy jednowodnej, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
Przy stosowaniu spironolaktonu konieczne jest monitorowanie elektrolitów, zwłaszcza stężenia potasu, ze względu na ryzyko hiperkaliemii, szczególnie u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek lub przyjmujących inne leki oszczędzające potas. Leczenie dzieci wymaga nadzoru pediatrycznego z uwagi na ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności. Tabletki spironolaktonu są okrągłe, obustronnie płaskie, z rowkiem ułatwiającym rozkruszenie, jednak nie służą do dzielenia na równe dawki. Spironolakton jest integralnym elementem terapii skojarzonej w wielu stanach klinicznych związanych z retencją płynów i zaburzeniami gospodarki elektrolitowej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Spironol 25 mg
antagonista aldosteronu, białkomocz, diuretyk pętlowy, hiperkaliemia, hipoalbuminemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek moczopędny oszczędzający potas, marskość wątroby, nadciśnienie oporne, nadciśnienie tętnicze, obrzęk obwodowy, pierwotny hiperaldosteronizm, płyn w jamie otrzewnowej, retencja płynów, spironolakton, terapia skojarzona, upośledzona funkcja nerek, wodobrzusze, wodobrzusze nowotworowe, zastoinowa niewydolność serca, zastój w krążeniu płucnym, zespół Conna, zespół nerczycowy