Właściwości farmakodynamiczne
Spironol 25 mg
Spironolakton, antagonista aldosteronu z grupy leków oszczędzających potas (ATC: C03DA01), działa poprzez kompetytywny antagonizm aldosteronu w dystalnej części kanalika nerkowego, co skutkuje zwiększonym wydalaniem sodu i zatrzymaniem potasu. W badaniu RALES, obejmującym 1663 pacjentów z ciężką niewydolnością serca (frakcja wyrzutowa ≤ 35%, klasy III-IV wg NYHA), stosowanie spironolaktonu w dawce początkowej 25 mg/dobę (z możliwością modyfikacji do 50 mg/dobę lub 25 mg co drugi dzień) istotnie zmniejszyło ryzyko zgonu o 30% (p<0,001; 95% CI 18-40%) oraz ryzyko hospitalizacji z przyczyn sercowych. Terapia była prowadzona w skojarzeniu z diuretykami pętlowymi (100%), inhibitorami ACE (97%) i digoksyną (78%), przy wykluczeniu pacjentów z kreatyniną >2,5 mg/dL i potasem >5,0 mEq/L.
- Właściwości farmakodynamiczne leku
- Mechanizm działania
- Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania
- Charakterystyka badania RALES
- Kryteria wykluczenia z badania RALES
- Schemat dawkowania w badaniu RALES
- Wyniki badania RALES
- Profil bezpieczeństwa w badaniu RALES
- Stosowanie u dzieci i młodzieży
- Podsumowanie właściwości farmakodynamicznych
Właściwości farmakodynamiczne leku
Spironolakton, substancja czynna produktu leczniczego Spironol, należy do grupy farmakoterapeutycznej: leki oszczędzające potas, antagoniści aldosteronu, oznaczonej kodem ATC: C 03 DA 01. Charakteryzuje się specyficznym profilem farmakodynamicznym, który determinuje jego zastosowanie kliniczne i efekty terapeutyczne.1
Mechanizm działania
Główny mechanizm działania spironolaktonu polega na kompetytywnym antagonizmie wobec aldosteronu, co prowadzi do zwiększonego wydalania sodu przy jednoczesnym zmniejszeniu wydalania potasu w części dystalnej kanalika nerkowego. Ważną cechą farmakodynamiczną tego leku jest jego stopniowe i przedłużone działanie, co ma znaczenie w planowaniu schematów dawkowania i przewidywaniu efektów terapeutycznych.2
Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania
Skuteczność i bezpieczeństwo spironolaktonu zostały dobrze udokumentowane w badaniach klinicznych, ze szczególnym uwzględnieniem pacjentów z ciężką niewydolnością serca. Kluczowym badaniem w tym zakresie było międzynarodowe, przeprowadzone metodą podwójnie ślepej próby badanie RALES (ang. The Randomized Aldactone Evaluation Study).3
Charakterystyka badania RALES
W badaniu RALES wzięło udział 1663 pacjentów charakteryzujących się:
- Frakcją wyrzutową ≤ 35%
- Niewydolnością serca klasy IV wg NYHA w ciągu minionych 6 miesięcy
- Niewydolnością serca klasy III-IV wg NYHA w momencie randomizacji4
Terapia towarzysząca stosowana przez uczestników badania obejmowała:
- Diuretyki pętlowe – u 100% pacjentów
- Inhibitory ACE – u 97% pacjentów
- Digoksynę – u 78% pacjentów
- Leki beta-adrenolityczne – jedynie u 15% pacjentów (w czasie przeprowadzania badania nie były one szeroko stosowane w leczeniu niewydolności serca)5
Kryteria wykluczenia z badania RALES
Z badania wykluczono pacjentów, u których:
- Wyjściowe stężenie kreatyniny w surowicy wynosiło >2,5 mg/dL
- Stężenie kreatyniny zwiększyło się w ostatnim czasie o 25%
- Wyjściowe stężenie potasu wynosiło >5,0 mEq/L2,5 mg/dL, lub u których zwiększyło się w ostatnim czasie o 25%, lub u których wyjściowe stężenie potasu wynosiło >5,0 mEq/L zostali wykluczeni z badania.”>6
Schemat dawkowania w badaniu RALES
Pacjentów przydzielono losowo w stosunku 1:1 do grupy otrzymującej:
- Spironolakton doustnie w dawce 25 mg raz na dobę, lub
- Placebo7
W przypadkach klinicznie uzasadnionych stosowano następujące modyfikacje dawkowania spironolaktonu:
- Zwiększenie do 50 mg raz na dobę u pacjentów tolerujących dawkę 25 mg raz na dobę
- Zmniejszenie do 25 mg co drugi dzień u pacjentów nietolerujących dawki 25 mg raz na dobę8
Wyniki badania RALES
Pierwszorzędowym punktem końcowym w badaniu RALES był czas do wystąpienia zgonu z dowolnych przyczyn. Badanie zostało zakończone wcześniej, po średnim okresie obserwacji wynoszącym 24 miesiące, ze względu na wykrycie podczas zaplanowanej analizy okresowej znaczących korzyści dotyczących przeżywalności.9
Kluczowe wyniki terapeutyczne obejmowały:
- Zmniejszenie ryzyka zgonu o 30% w porównaniu z placebo (p<0,001; 95% przedział ufności 18% do 40%)
- Znaczące zmniejszenie ryzyka zgonu sercowego, szczególnie nagłej śmierci i śmierci z powodu rozwoju niewydolności serca
- Zmniejszenie ryzyka hospitalizacji z przyczyn sercowych
- Korzystniejsze zmiany w klasyfikacji NYHA w porównaniu z grupą placebo<sup data-drug="Spironol" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="Stosowanie spironolaktonu związane było ze zmniejszeniem ryzyka zgonu o 30% w porównaniu z placebo (p10
Profil bezpieczeństwa w badaniu RALES
W zakresie bezpieczeństwa terapii w badaniu RALES odnotowano:
- Występowanie ginekomastii lub bólu piersi u 10% mężczyzn leczonych spironolaktonem w porównaniu z 1% mężczyzn z grupy stosującej placebo (p<0,001)
- Niską częstość występowania ciężkiej hiperkaliemii w obu grupach pacjentów<sup data-drug="Spironol" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="Występowanie ginekomastii lub bólu piersi zgłaszano u 10% mężczyzn leczonych spironolaktonem w porównaniu z 1% mężczyzn z grupy stosującej placebo (p11
Stosowanie u dzieci i młodzieży
Dane dotyczące stosowania spironolaktonu w populacji pediatrycznej są ograniczone z kilku powodów:
- Niewielka liczba badań przeprowadzonych w tej grupie wiekowej
- Stosowanie spironolaktonu w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi
- Mała liczba pacjentów ocenianych w każdej próbie klinicznej
- Zróżnicowane wskazania będące przedmiotem badań12
Aktualne zalecenia dotyczące dawkowania u dzieci i młodzieży nie wynikają z systematycznych badań klinicznych, lecz opierają się na:
- Doświadczeniu klinicznym
- Analizie przypadków udokumentowanych w literaturze naukowej13
Podsumowanie właściwości farmakodynamicznych
Spironolakton wykazuje działanie farmakodynamiczne poprzez kompetytywny antagonizm wobec aldosteronu, prowadząc do zwiększonego wydalania sodu przy jednoczesnym zatrzymaniu potasu. Jego skuteczność kliniczna została potwierdzona w leczeniu niewydolności serca w badaniu RALES, gdzie wykazano istotne zmniejszenie śmiertelności oraz ryzyka hospitalizacji z przyczyn sercowych. Profil bezpieczeństwa spironolaktonu charakteryzuje się przede wszystkim ryzykiem ginekomastii u mężczyzn, natomiast ryzyko poważnej hiperkaliemii jest stosunkowo niskie przy odpowiedniej kwalifikacji pacjentów do terapii. Stosowanie u dzieci i młodzieży opiera się głównie na doświadczeniu klinicznym, a nie na wynikach systematycznych badań klinicznych.<sup data-drug="Spironol" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="Spironolakton, jako kompetytywny antagonista aldosteronu, powoduje zwiększenie wydalania sodu z jednoczesnym zmniejszeniem wydalania potasu w części dystalnej kanalika nerkowego. […] Stosowanie spironolaktonu związane było ze zmniejszeniem ryzyka zgonu o 30% w porównaniu z placebo (p14
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania