marskość wątroby z wodobrzuszem i obrzękiem
Wskazanie

Marskość wątroby z wodobrzuszem i obrzękiem to zaawansowane stadium przewlekłej choroby wątroby, charakteryzujące się włóknieniem i przebudową miąższu wątroby, co prowadzi do zaburzeń jej funkcji. Wodobrzusze (ascites) to patologiczne gromadzenie płynu w jamie otrzewnej, a obrzęki obwodowe są wynikiem retencji sodu i wody. Stan ten jest konsekwencją nadciśnienia wrotnego, hipoalbuminemii oraz zaburzeń w układzie renina-angiotensyna-aldosteron.

Leczenie marskości wątroby z wodobrzuszem obejmuje terapię przyczynową (eliminacja czynnika uszkadzającego wątrobę) oraz objawową. W farmakoterapii stosuje się diuretyki oszczędzające potas (spironolakton – Spironol, Verospiron) w połączeniu z diuretykami pętlowymi (furosemid – Furosemid, Furosemidum). W przypadku opornego wodobrzusza wykorzystuje się albuminy ludzkie (Albumin, Albunorm, Flexbumin) oraz wykonuje się paracentezę odbarczającą. Ważne jest także stosowanie nieselektywnych beta-blokerów (propranolol – Propranolol WZF) w celu obniżenia ciśnienia wrotnego.

W leczeniu marskości stosowane są również leki hepatoprotekcyjne (Essentiale, Sylimarol, Hepatil), chociaż ich skuteczność w zaawansowanej chorobie jest ograniczona. W przypadku encefalopatii wątrobowej podaje się laktulozę (Lactulosum, Duphalac) oraz antybiotyki niewchłaniające się z przewodu pokarmowego (ryfaksymina – Xifaxan, Tixteller).

Największe trudności w leczeniu pacjentów z marskością wątroby i wodobrzuszem obejmują oporne na leczenie wodobrzusze, nawracające krwawienia z żylaków przełyku, postępującą niewydolność wątroby oraz rozwój zespołu wątrobowo-nerkowego. Wyzwaniem jest również utrzymanie równowagi elektrolitowej podczas intensywnej diurezy oraz profilaktyka spontanicznego bakteryjnego zapalenia otrzewnej. Długoterminowe rokowanie jest często niepomyślne, a w zaawansowanych przypadkach jedyną skuteczną metodą leczenia pozostaje przeszczepienie wątroby.

Kompleksowa opieka nad pacjentem wymaga ścisłej współpracy hepatologa, nefrologa i dietetyka. Kluczowe znaczenie ma regularny monitoring funkcji wątroby, parametrów nerkowych oraz stanu nawodnienia i odżywienia pacjenta. Chorzy wymagają restrykcyjnego ograniczenia podaży sodu w diecie oraz często ograniczenia podaży płynów, co stanowi dodatkowe wyzwanie terapeutyczne.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 19.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl