przyzębie wierzchołkowe

Przyzębie wierzchołkowe (łac. periodontium apicale) to kompleks tkanek otaczających wierzchołek korzenia zęba. W jego skład wchodzą: ozębna (więzadło przyzębne), cement korzeniowy, kość wyrostka zębodołowego oraz naczynia i nerwy wnikające do zęba przez otwór wierzchołkowy.

Główną funkcją przyzębia wierzchołkowego jest stabilizacja zęba w zębodole oraz umożliwienie przepływu substancji odżywczych do miazgi zęba. Struktura ta odgrywa kluczową rolę w procesach zapalnych toczących się w okolicy wierzchołka korzenia (zapalenie tkanek okołowierzchołkowych), które mogą być następstwem martwicy miazgi, infekcji bakteryjnej lub urazu zęba.

W diagnostyce patologii przyzębia wierzchołkowego istotną rolę odgrywa badanie radiologiczne (zdjęcia wewnątrzustne, tomografia komputerowa), które pozwala na uwidocznienie zmian osteolitycznych lub osteosklerotycznych w kości wokół wierzchołka korzenia. Leczenie chorób przyzębia wierzchołkowego obejmuje najczęściej terapię endodontyczną (leczenie kanałowe) lub, w przypadkach niepowodzenia leczenia zachowawczego, zabieg chirurgiczny w postaci resekcji wierzchołka korzenia.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metronidazol Chema 100 mg/g

Dane niekliniczne dotyczące metronidazolu w postaci maści 100 mg/g wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu miejscowym. Badania obejmujące farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po wielokrotnym podaniu, genotoksyczność, potencjalne działanie rakotwórcze oraz wpływ na rozród i rozwój potomstwa nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. Ograniczone wchłanianie substancji czynnej przez skórę znacząco redukuje ryzyko układowych działań niepożądanych w porównaniu do podania ogólnoustrojowego (dożylnego lub doustnego). W przypadku aplikacji na błony śluzowe jamy ustnej, choć możliwa jest częściowa absorpcja, profil farmakokinetyczny zapewnia odpowiedni margines bezpieczeństwa nawet przy długotrwałym stosowaniu, minimalizując ryzyko toksyczności związaną z przedawkowaniem. Szczególnie istotne są dane dotyczące stosowania metronidazolu w stomatologii, zwłaszcza przy wprowadzaniu preparatu do światła kanału korzeniowego. Badania wykazały, że lek pozostaje zamknięty w jamie zęba, nie dyfundując do tkanek przyzębia wierzchołkowego ani nie przechodząc przez otwór wierzchołkowy korzenia, co praktycznie eliminuje ryzyko ogólnoustrojowych działań toksycznych. Całościowa analiza danych przedklinicznych potwierdza, że metronidazol w maści 100 mg/g wykazuje właściwości przeciwbakteryjne i przeciwpierwotniakowe przy minimalnym ryzyku działań niepożądanych związanych z wchłanianiem ogólnoustrojowym, pod warunkiem stosowania zgodnie z zaleceniami dawkowania i wskazań.
absorpcja substancji aktywnej, aplikacja miejscowa, aplikacja powierzchniowa, badanie toksykologiczne, błona śluzowa jamy ustnej, dystrybucja leku w tkankach, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, profil farmakokinetyczny, przyzębie wierzchołkowe, toksyczność wielokrotnego podania, właściwości przeciwbakteryjne, właściwości przeciwpierwotniakowe
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Metronidazol Chema 100 mg/g

W praktyce klinicznej stosowanie miejscowe metronidazolu w postaci maści o stężeniu 100 mg/g (Metronidazol Chema) u kobiet w ciąży nie wykazuje jednoznacznych dowodów na niekorzystny wpływ na przebieg ciąży, płodność ani laktację. Dane kliniczne wskazują na brak istotnych działań niepożądanych podczas leczenia chorób endodontium oraz tkanek przyzębia wierzchołkowego i brzeżnego. Niemniej jednak, ze względu na potencjalną możliwość przenikania substancji czynnej przez barierę łożyskową, szczególnie w pierwszym trymestrze ciąży, zaleca się ostrożność i indywidualną ocenę stosunku korzyści do ryzyka przed podjęciem decyzji terapeutycznej.
absorpcja ogólnoustrojowa, bariera łożyskowa, charakterystyka produktu leczniczego, karmienie piersią, metronidazol, mleko kobiece, penetracja substancji czynnej, pierwszy trymestr, przenikanie substancji czynnej, przyzębie, przyzębie wierzchołkowe, stosunek korzyści do ryzyka
Leksykon substancji czynnych
Metronidazol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Metronidazol wykazuje niski potencjał toksyczny w badaniach ostrej toksyczności, z wartościami LD50 u myszy przekraczającymi 3800 mg/kg (doustnie), 3950 mg/kg (dootrzewnowo) oraz 1200-1500 mg/kg (dożylnie). U szczurów LD50 po podaniu dootrzewnowym wynosi 2,6 g/kg, a najwyższa nietoksyczna dawka dożylna to 250 mg/kg. W badaniach przewlekłych u szczurów nie stwierdzono działań niepożądanych przy standardowych dawkach, natomiast dawki 300-600 mg/kg/dobę indukowały dystrofię jąder i atrofię gruczołu krokowego. U psów dawka 75 mg/kg/dobę wywoływała ataksję i drżenia, a u małp dawki 45-225 mg/kg/dobę powodowały zależną od dawki degenerację hepatocytów. Metronidazol wykazuje działanie mutagenne w testach bakteryjnych, jednak badania in vitro i in vivo na komórkach ssaków oraz liniach ludzkich nie potwierdziły mutagenności. W limfocytach pacjentów poddanych długotrwałej terapii obserwowano podwyższoną liczbę mutacji chromosomowych, choć wyniki były niejednoznaczne.
ataksja, dawka śmiertelna LD50, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, flora bakteryjna, grupa nitrowa, limfocyt, metabolit redukcyjny, mutacja chromosomowa, mutagenność, nowotwór płuc, nowotwór skóry, potencjał kancerogenny, promieniowanie ultrafioletowe, przenikanie przez łożysko, przyzębie wierzchołkowe, rak sutka, stężenie osoczowe, substancja rakotwórcza, toksyczność przewlekła, uszkodzenie DNA, złośliwy guz wątroby

przyzębie wierzchołkowe

Powiązane wpisy

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metronidazol Chema 100 mg/g

Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Metronidazol Chema 100 mg/g

Metronidazol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie