obrzęk związany z nadciśnieniem wrotnym
Wskazanie
Obrzęk związany z nadciśnieniem wrotnym to stan patologiczny, w którym dochodzi do nadmiernego gromadzenia płynu w tkankach, najczęściej w obrębie kończyn dolnych oraz jamy brzusznej (wodobrzusze), wskutek zwiększonego ciśnienia w układzie żyły wrotnej. Nadciśnienie wrotne jest najczęściej konsekwencją marskości wątroby, ale może wynikać również z zakrzepicy żyły wrotnej, zespołu Budda-Chiariego czy schistosomatozy.
Mechanizm powstawania obrzęków w nadciśnieniu wrotnym jest złożony i obejmuje zaburzenia hemodynamiczne (rozszerzenie naczyń obwodowych, zwiększony rzut serca), aktywację układu renina-angiotensyna-aldosteron oraz retencję sodu i wody. W przypadku wodobrzusza, płyn gromadzi się w jamie otrzewnej na skutek zwiększonego ciśnienia hydrostatycznego w naczyniach trzewnych oraz zmniejszonego ciśnienia onkotycznego osocza związanego z hipoalbuminemią.
W leczeniu obrzęków związanych z nadciśnieniem wrotnym stosuje się diuretyki oszczędzające potas (spironolakton – Spironol, Verospiron) w połączeniu z diuretykami pętlowymi (furosemid – Furosemidum, Furosemid Polpharma, Torsemed). W przypadkach opornych na leczenie diuretyczne można zastosować tolvaptan (Samsca) – antagonistę receptora wazopresyny. W leczeniu nadciśnienia wrotnego stosuje się także beta-blokery nieselektywne (propranolol – Propranolol WZF, nadolol – Corgard) oraz leki rozszerzające naczynia trzewne (nitrates, statyny).
W przypadku wodobrzusza opornego na leczenie farmakologiczne stosuje się okresowe paracentezy odbarczające z jednoczesnym podaniem albumin (Albumina ludzka, Alburex, Flexbumin) w celu zapobiegania hipowolemii. W wybranych przypadkach można rozważyć implantację wewnątrzwątrobowego zespolenia wrotno-systemowego (TIPS), które zmniejsza ciśnienie w układzie wrotnym.
Największe trudności w leczeniu obrzęków związanych z nadciśnieniem wrotnym to oporność na diuretyki, pogorszenie funkcji nerek (zespół hepatonerkowy), hiponatremia rozcieńczeniowa oraz spontaniczne bakteryjne zapalenie otrzewnej. Szczególnym wyzwaniem jest równoczesne występowanie wodobrzusza i encefalopatii wątrobowej, gdyż leki stosowane w terapii jednego stanu mogą pogarszać drugi. Ostatecznym rozwiązaniem w przypadku postępującej niewydolności wątroby z opornymi na leczenie obrzękami jest przeszczepienie wątroby.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Finospir – Tabletki – 25 mg
Lek zawiera substancję czynną spironolakton, dostępną w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg, w formie tabletek. Stosuje się go w leczeniu przewlekłej niewydolności serca, obrzęków spowodowanych zespołem nerczycowym oraz marskością wątroby. Wykorzystywany jest także jako lek dodatkowy w nadciśnieniu tętniczym oraz w terapii pierwotnego hiperaldosteronizmu. Preparat jest przeznaczony do stosowania pod nadzorem lekarza, zwłaszcza u dzieci.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna -
Finospir – Tabletki – 50 mg
Produkt leczniczy zawiera substancję czynną spironolakton w dawkach 25 mg, 50 mg lub 100 mg, oraz laktozę jednowodną jako substancję pomocniczą. Stosowany jest w leczeniu przewlekłej niewydolności serca, obrzęków związanych z zespołem nerczycowym, marskością wątroby oraz nadciśnieniem tętniczym jako lek dodatkowy. Jest również wskazany w leczeniu pierwotnego hiperaldosteronizmu. Terapia powinna być prowadzona pod nadzorem lekarza, zwłaszcza u dzieci.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Finospir – Tabletki – 100 mg
Preparat zawiera spironolakton, dostępny w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg, oraz laktozę jednowodną jako substancję pomocniczą. Stosuje się go w leczeniu przewlekłej niewydolności serca, obrzęków spowodowanych zespołem nerczycowym oraz puchliny brzusznej związanej z chorobami wątroby. Można go również używać jako lek dodatkowy w leczeniu nadciśnienia tętniczego u pacjentów opornych na inne terapie. Ponadto preparat jest wskazany w leczeniu pierwotnego hiperaldosteronizmu, a zastosowanie u dzieci wymaga nadzoru lekarza pediatry.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna