Wskazania do stosowania
Finospir 50 mg

Finospir (spironolakton) jest antagonistą aldosteronu dostępnym w tabletkach o dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg, stosowanym w leczeniu przewlekłej skurczowej niewydolności serca (klasa III-IV wg NYHA) jako uzupełnienie standardowej terapii (ACE-I, beta-blokery, diuretyki pętlowe). Lek redukuje ryzyko hospitalizacji i śmiertelności poprzez blokadę receptorów aldosteronu. Ponadto, Finospir jest wskazany w terapii obrzęków związanych z zespołem nerczycowym, puchliną brzuszną i obrzękami w przebiegu niewyrównanej marskości wątroby, szczególnie przy podejrzeniu hiperaldosteronizmu wtórnego. W nadciśnieniu tętniczym, zwłaszcza opornym, spironolakton działa jako lek dodatkowy, przeciwdziałając patomechanizmowi nadmiernego wpływu aldosteronu. W leczeniu pierwotnego hiperaldosteronizmu (zespół Conna) preparat normalizuje ciśnienie tętnicze, poziom potasu i równowagę kwasowo-zasadową poprzez blokadę receptorów aldosteronu.

Wskazania do stosowania leku Finospir

Finospir (spironolakton) to lek dostępny w postaci tabletek o trzech różnych mocach: 25 mg, 50 mg oraz 100 mg. Jest to preparat z grupy antagonistów aldosteronu, który znajduje zastosowanie w kilku istotnych stanach klinicznych. Poniżej przedstawiono szczegółowe wskazania do zastosowania tego leku w praktyce klinicznej, z uwzględnieniem różnych jednostek chorobowych.1

Przewlekła niewydolność serca

Finospir jest wskazany w leczeniu przewlekłej skurczowej niewydolności serca u pacjentów z zaawansowanymi objawami (klasa III-IV według klasyfikacji NYHA). Lek stosuje się jako uzupełnienie standardowej terapii, która zwykle obejmuje inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE-I), beta-blokery oraz diuretyki pętlowe. Zastosowanie spironolaktonu w tej grupie pacjentów pozwala na zmniejszenie ryzyka hospitalizacji i śmiertelności poprzez blokowanie niekorzystnych efektów nadmiernego stężenia aldosteronu.2

Obrzęki w zespole nerczycowym

Finospir znajduje zastosowanie w leczeniu obrzęków spowodowanych zespołem nerczycowym, szczególnie w przypadkach, gdy inne metody leczenia obrzęków okazały się nieskuteczne. Lek jest szczególnie wartościowy w sytuacjach klinicznych, gdy istnieje podejrzenie współistniejącego hiperaldosteronizmu. Mechanizm działania spironolaktonu, polegający na blokowaniu receptorów dla aldosteronu w kanalikach nerkowych, przyczynia się do zwiększenia wydalania sodu i wody, co prowadzi do zmniejszenia obrzęków.3

Marskość wątroby i powikłania nadciśnieniowe

W przypadku pacjentów z puchliną brzuszną oraz obrzękami związanymi z niewyrównaną marskością wątroby, Finospir jest zalecany, gdy inne metody leczenia obrzęków nie przyniosły oczekiwanych rezultatów. Lek jest również wskazany w przypadku nadciśnienia wrotnego oraz innych chorób wątroby przebiegających z retencją płynów, zwłaszcza gdy występuje podejrzenie hiperaldosteronizmu wtórnego, który często towarzyszy zaawansowanej chorobie wątroby.4

Nadciśnienie tętnicze

Finospir może być stosowany jako lek dodatkowy w terapii nadciśnienia tętniczego u pacjentów, którzy nie uzyskują odpowiedniej kontroli ciśnienia tętniczego przy zastosowaniu innych leków przeciwnadciśnieniowych. Szczególną grupę stanowią pacjenci z nadciśnieniem opornym, u których mechanizm związany z nadmiernym wpływem aldosteronu może odgrywać istotną rolę w patogenezie choroby.5

Pierwotny hiperaldosteronizm

Finospir jest wskazany w leczeniu pierwotnego hiperaldosteronizmu (zespół Conna), który charakteryzuje się nadmiernym wydzielaniem aldosteronu przez nadnercza, co prowadzi do nadciśnienia tętniczego, hipokaliemii i metabolicznej alkalozy. Lek, poprzez blokowanie receptorów aldosteronu, skutecznie przeciwdziała tym zaburzeniom i pozwala na normalizację parametrów biochemicznych oraz wartości ciśnienia tętniczego.6

Stosowanie w populacji pediatrycznej

Należy podkreślić, że leczenie dzieci preparatem Finospir powinno być prowadzone wyłącznie pod nadzorem lekarza pediatry. Dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania spironolaktonu u dzieci i młodzieży są ograniczone, co wymaga szczególnej ostrożności oraz indywidualnego podejścia do każdego pacjenta pediatrycznego.7

Postać farmaceutyczna i dostępne dawki

Finospir jest dostępny w postaci tabletek o trzech różnych dawkach: 25 mg, 50 mg oraz 100 mg, co umożliwia indywidualne dostosowanie schematu dawkowania do potrzeb każdego pacjenta. Tabletki mają charakterystyczny wygląd, pozwalający na ich łatwą identyfikację:8

  • Tabletki 25 mg: białe lub prawie białe, okrągłe, płaskie ze ściętymi brzegami oraz rowkiem podziału, o średnicy 7 mm, oznaczone kodem ORN85
  • Tabletki 50 mg: białe lub prawie białe, okrągłe, płaskie ze ściętymi brzegami oraz rowkiem podziału, o średnicy 9 mm, oznaczone kodem ORN213
  • Tabletki 100 mg: białe lub prawie białe, okrągłe, lekko wypukłe z rowkiem podziału, o średnicy 11 mm, oznaczone kodem ORN352

Wszystkie tabletki posiadają rowek podziału, dzięki czemu można je podzielić na równe dawki, co jest istotne przy precyzyjnym dostosowywaniu dawki leku.9

Skład jakościowy i ilościowy

Substancją czynną preparatu Finospir jest spironolakton. Każda tabletka zawiera odpowiednio 25 mg, 50 mg lub 100 mg spironolaktonu, zależnie od mocy preparatu.10

Warto zwrócić uwagę na zawartość laktozy jednowodnej w preparacie, która jest substancją pomocniczą o znanym działaniu. Ilość laktozy jednowodnej w poszczególnych tabletkach wynosi:11

Dawka tabletek Zawartość laktozy jednowodnej
25 mg 57 mg
50 mg 114 mg
100 mg 228 mg

Informacja o zawartości laktozy jest istotna przy kwalifikacji pacjentów do leczenia, szczególnie tych z nietolerancją laktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem laktazy.

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl