Działania niepożądane
Diazidan 80 mg
Diazidan w dawce 80 mg, zawierający gliklazyd, jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, z których najczęstszym jest hipoglikemia. Objawy hipoglikemii obejmują szeroki zakres symptomów neurologicznych (ból głowy, zaburzenia świadomości, drgawki), metabolicznych (głód, nudności), psychologicznych (pobudzenie, agresja) oraz krążeniowych (tachykardia, bradykardia, nadciśnienie). W przypadku wystąpienia hipoglikemii zaleca się natychmiastowe podanie węglowodanów prostych; sztuczne substancje słodzące nie są skuteczne. Ciężkie lub długotrwałe epizody hipoglikemii wymagają hospitalizacji. Rzadziej obserwuje się zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, leukopenia, małopłytkowość, granulocytopenia) oraz przemijające zaburzenia widzenia na początku terapii. Dolegliwości żołądkowo-jelitowe, takie jak ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka i zaparcia, występują niezbyt często i można je ograniczyć przez przyjmowanie leku podczas śniadania.
- Działania niepożądane leku Diazidan
- Klasyfikacja działań niepożądanych
- Hipoglikemia – najczęstsze działanie niepożądane
- Działania niepożądane w poszczególnych układach
- Zaburzenia krwi i układu chłonnego
- Zaburzenia oka
- Zaburzenia żołądkowo-jelitowe
- Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
- Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
- Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
- Monitorowanie i zgłaszanie działań niepożądanych
Działania niepożądane leku Diazidan
Diazidan w postaci tabletek 80 mg, zawierający substancję czynną gliklazyd, stosowany jest w leczeniu cukrzycy. Jak każdy lek, może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego pacjenta one wystąpią. Znajomość potencjalnych działań niepożądanych jest kluczowa dla zapewnienia bezpieczeństwa pacjentów podczas terapii.1
Klasyfikacja działań niepożądanych
Działania niepożądane gliklazydu klasyfikowane są według układów i narządów zgodnie z terminologią MedDRA, z określeniem częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).2
Hipoglikemia – najczęstsze działanie niepożądane
Najczęściej występującym działaniem niepożądanym gliklazydu jest hipoglikemia. Ryzyko jej wystąpienia wzrasta szczególnie przy nieregularnych posiłkach lub ich pomijaniu. Jest to typowa reakcja występująca podczas leczenia pochodnymi sulfonylomocznika, do których należy gliklazyd.3
Objawy hipoglikemii są różnorodne i mogą obejmować:
- Objawy neurologiczne: ból głowy, osłabiona koncentracja, zaburzenia świadomości, spowolnienie reakcji, depresja, uczucie splątania, zaburzenia widzenia i mowy, afazja, drżenie, niedowład, zaburzenia czucia, zawroty głowy, uczucie bezsilności, utrata samokontroli, majaczenie, drgawki i utrata świadomości mogąca prowadzić do śpiączki i zgonu
- Objawy metaboliczne: silny głód, nudności, wymioty, zmęczenie
- Objawy psychologiczne: zaburzenia snu, pobudzenie, agresja
- Objawy pobudzenia adrenergicznego: pocenie się, wilgotność skóry, niepokój, tachykardia, nadciśnienie, kołatanie serca, dławica piersiowa oraz zaburzenia rytmu serca
- Objawy oddechowe i krążeniowe: płytki oddech, bradykardia
4
W przypadku wystąpienia hipoglikemii należy podać węglowodany (cukier), co zazwyczaj powoduje ustąpienie objawów. Należy pamiętać, że sztuczne substancje słodzące nie mają efektu terapeutycznego w przypadku hipoglikemii. W przypadku ciężkiej lub długotrwałej hipoglikemii, nawet gdy jest okresowo kontrolowana poprzez spożycie cukru, konieczne jest niezwłoczne wdrożenie leczenia lub hospitalizacja.5
Działania niepożądane w poszczególnych układach
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Rzadko mogą wystąpić zmiany hematologiczne, obejmujące niedokrwistość, leukopenię, małopłytkowość i granulocytopenię. Zmiany te zazwyczaj ustępują po odstawieniu leku. W ramach działań charakterystycznych dla pochodnych sulfonylomocznika obserwowano również przypadki erytrocytopenii, agranulocytozy, niedokrwistości hemolitycznej i pancytopenii.6
Zaburzenia oka
Rzadko, szczególnie na początku leczenia, mogą wystąpić przemijające zaburzenia widzenia związane ze zmianami stężenia glukozy we krwi.7
Zaburzenia żołądkowo-jelitowe
Niezbyt często występują dolegliwości żołądkowo-jelitowe takie jak ból brzucha, nudności, wymioty, niestrawność, biegunka oraz zaparcia. Można je zminimalizować lub uniknąć poprzez przyjmowanie gliklazydu podczas śniadania.8
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Rzadko obserwuje się zwiększoną aktywność enzymów wątrobowych (AST, ALT, fosfataza zasadowa) oraz zapalenie wątroby. W przypadku wystąpienia żółtaczki cholestatycznej należy przerwać leczenie. Te działania niepożądane zazwyczaj ustępują po odstawieniu leku.9
W grupie pochodnych sulfonylomocznika obserwowano również hiponatremię, zaburzenia czynności wątroby (np. z zastojem żółci i żółtaczką) oraz zapalenie wątroby, które ustępowało po odstawieniu leku lub w pojedynczych przypadkach prowadziło do zagrażającej życiu niewydolności wątroby.10
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Rzadko mogą wystąpić reakcje skórne, takie jak wysypka, świąd, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, rumień, wysypki plamkowo-grudkowe oraz ciężkie reakcje skórne jak odczyny pęcherzowe (zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka) i wyjątkowo wysypka polekowa z eozynofilią oraz objawami ogólnymi (DRESS).11
Dodatkowo w grupie pochodnych sulfonylomocznika obserwowano alergiczne zapalenie naczyń.12
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
| Klasyfikacja układów i narządów | Działanie niepożądane | Częstość występowania | Opis |
|---|---|---|---|
| Zaburzenia metabolizmu i odżywiania | Hipoglikemia | Często | Objawy neurologiczne (ból głowy, zawroty głowy, zaburzenia świadomości, drgawki), metaboliczne (głód, nudności), psychologiczne (agresja, pobudzenie) i krążeniowe (tachykardia, bradykardia, nadciśnienie). Może prowadzić do śpiączki. |
| Hiponatremia | Rzadko | Obniżone stężenie sodu we krwi, działanie charakterystyczne dla pochodnych sulfonylomocznika. | |
| Zaburzenia krwi i układu chłonnego | Niedokrwistość | Rzadko | Zmniejszenie liczby czerwonych krwinek lub stężenia hemoglobiny. |
| Leukopenia | Rzadko | Zmniejszenie liczby białych krwinek. | |
| Małopłytkowość | Rzadko | Zmniejszenie liczby płytek krwi. | |
| Granulocytopenia | Rzadko | Zmniejszenie liczby granulocytów. | |
| Agranulocytoza, erytrocytopenia, pancytopenia, niedokrwistość hemolityczna | Rzadko | Ciężkie zaburzenia hematologiczne obserwowane w grupie pochodnych sulfonylomocznika. | |
| Zaburzenia oka | Zaburzenia widzenia | Rzadko | Przemijające, występujące głównie na początku leczenia, związane ze zmianami stężenia glukozy. |
| Zaburzenia żołądkowo-jelitowe | Ból brzucha | Niezbyt często | Dolegliwość ustępująca po przyjęciu leku podczas śniadania. |
| Nudności, wymioty | Niezbyt często | Dolegliwości ustępujące po przyjęciu leku podczas śniadania. | |
| Niestrawność | Niezbyt często | Uczucie dyskomfortu po posiłku, ustępujące po przyjęciu leku podczas śniadania. | |
| Biegunka, zaparcia | Niezbyt często | Zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego, ustępujące po przyjęciu leku podczas śniadania. | |
| Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych | Zwiększona aktywność enzymów wątrobowych (AST, ALT, fosfataza zasadowa) | Rzadko | Objawy laboratoryjne świadczące o wpływie leku na wątrobę. |
| Zapalenie wątroby | Rzadko | Stan zapalny wątroby, zwykle ustępujący po odstawieniu leku. | |
| Żółtaczka cholestatyczna | Rzadko | Żółtaczka spowodowana zastojem żółci, wymaga przerwania leczenia. | |
| Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej | Wysypka | Rzadko | Zmiany skórne o różnej morfologii. |
| Świąd | Rzadko | Nieprzyjemne uczucie prowokujące drapanie. | |
| Pokrzywka | Rzadko | Wykwity skórne z obrzękiem i zaczerwienieniem. | |
| Obrzęk naczynioruchowy | Rzadko | Obrzęk tkanki podskórnej i podśluzówkowej, potencjalnie zagrażający życiu. | |
| Rumień | Rzadko | Zaczerwienienie skóry. | |
| Wysypki plamkowo-grudkowe | Rzadko | Polimorficzna wysypka skórna. | |
| Ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, DRESS) | Bardzo rzadko | Potencjalnie zagrażające życiu reakcje skórne wymagające natychmiastowego odstawienia leku i leczenia. |
Monitorowanie i zgłaszanie działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, co umożliwia nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Fachowy personel medyczny powinien zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.13
Działania niepożądane można zgłaszać również bezpośrednio podmiotowi odpowiedzialnemu za wprowadzenie leku do obrotu.14
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania