naczynia nabrzuszne dolne

Naczynia nabrzuszne dolne (łac. vasa epigastrica inferiora) są istotną strukturą anatomiczną przebiegającą w przedniej ścianie brzucha. Składają się z tętnicy nabrzusznej dolnej (arteria epigastrica inferior) oraz żyły nabrzusznej dolnej (vena epigastrica inferior).

Tętnica nabrzuszna dolna odchodzi od tętnicy biodrowej zewnętrznej tuż przed jej przejściem pod więzadłem pachwinowym. Biegnie ku górze między powięzią poprzeczną a otrzewną, wnikając do pochewki mięśnia prostego brzucha. W obrębie tego mięśnia zespala się z tętnicą nabrzuszną górną (gałąź tętnicy piersiowej wewnętrznej).

Żyła nabrzuszna dolna towarzyszy tętnicy i odprowadza krew do żyły biodrowej zewnętrznej. Naczynia nabrzuszne dolne mają istotne znaczenie kliniczne w chirurgii, szczególnie podczas operacji przepuklinowych i laparoskopowych, gdzie ich uszkodzenie może prowadzić do poważnych powikłań krwotocznych. Ponadto tworzą one charakterystyczną granicę anatomiczną – półksiężycowatą linię Douglasa.

W diagnostyce obrazowej, zwłaszcza w tomografii komputerowej i ultrasonografii jamy brzusznej, naczynia te służą jako ważne punkty orientacyjne. Ich przebieg należy uwzględniać podczas planowania dostępu chirurgicznego do jamy brzusznej, szczególnie przy zabiegach małoinwazyjnych oraz implantacji siatek przepuklinowych.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl