Właściwości farmakodynamiczne
Pamifos-30 30 mg

Pamidronian disodu (Pamifos) jest bisfosfonianem o silnym działaniu hamującym osteoklastyczną resorpcję kości, dostępnym w dawkach 30 mg, 60 mg i 90 mg do infuzji. Mechanizm działania obejmuje bezpośrednie hamowanie aktywności osteoklastów, wiązanie z kryształami hydroksyapatytu oraz blokowanie dojrzewania osteoklastów, co prowadzi do zmniejszenia destrukcji tkanki kostnej. W badaniach in vitro i in vivo wykazano, że pamidronian redukuje osteolizę nowotworową oraz hiperkalcemię, obniżając stężenia wapnia i fosforanów w surowicy, a także zmniejszając ich wydalanie z moczem. Poprawia to filtrację kłębuszkową (GFR) i obniża stężenie kreatyniny u pacjentów z hiperkalcemią nowotworową.

Właściwości farmakodynamiczne leku Pamifos

Pamifos (disodu pamidronian) należy do grupy farmakoterapeutycznej inhibitorów resorpcji kości (kod ATC: M05BA03). Dostępny jest w trzech dawkach: 30 mg, 60 mg oraz 90 mg w postaci proszku i rozpuszczalnika do sporządzania roztworu do infuzji.1

Mechanizm działania

Pamidronian disodu działa jako silny inhibitor osteoklastycznej resorpcji tkanki kostnej. W warunkach in vitro wykazuje silne powinowactwo do kryształów hydroksyapatytu, hamując zarówno ich formowanie, jak i rozpuszczanie. Właściwości hamujące osteoklastyczną resorpcję tkanki kostnej in vivo mogą wynikać przynajmniej częściowo z wiązania się pamidronianu z mineralnymi składnikami tkanki kostnej.2

Mechanizm działania pamidronianu obejmuje również hamowanie dostępu prekursorów osteoklastów do kości oraz zapobieganie ich przekształcaniu się w dojrzałe osteoklasty. Jednak główny mechanizm działania, zarówno w warunkach in vitro, jak i in vivo, polega na miejscowym i bezpośrednim hamowaniu resorpcji kostnej przez bisfosfonian związany z tkanką kostną.3

Efekty farmakodynamiczne

Badania doświadczalne wykazały, że pamidronian hamuje osteolizę indukowaną przez nowotwory, gdy podaje się go przed lub podczas wszczepiania komórek nowotworowych.4

Hamujący wpływ pamidronianu na hiperkalcemię w przebiegu chorób nowotworowych manifestuje się zmianami biochemicznymi, które polegają na:

  • Zmniejszeniu stężenia wapnia w surowicy krwi5
  • Zmniejszeniu stężenia fosforanów w surowicy krwi6
  • Wtórnym zmniejszeniu wydalania wapnia w moczu7
  • Wtórnym zmniejszeniu wydalania fosforanów w moczu8
  • Wtórnym zmniejszeniu wydalania hydroksyproliny w moczu9

Należy podkreślić, że hiperkalcemia może prowadzić do zmniejszenia objętości płynu pozakomórkowego oraz zmniejszenia współczynnika przesączania kłębuszkowego (GFR). Pamidronian, obniżając stężenie wapnia w krwi, poprawia przesączanie kłębuszkowe i redukuje podwyższone stężenie kreatyniny w surowicy u większości pacjentów.10

Skuteczność kliniczna

Badania kliniczne wykazały skuteczność pamidronianu w następujących stanach klinicznych:

  • Nowotwór piersi z przerzutami do kości z przewagą procesów litycznych – pamidronian zapobiega powikłaniom dotyczącym układu kostnego, w tym hiperkalcemii, złamaniom, potrzebie zastosowania radioterapii i zabiegów chirurgicznych dotyczących kości oraz uciskowi na rdzeń kręgowy11
  • Szpiczak mnogi – pamidronian wykazuje podobną skuteczność w zapobieganiu powikłaniom kostnym jak w przypadku nowotworów piersi z przerzutami12
  • Łagodzenie bólu kości – pamidronian skutecznie zmniejsza nasilenie bólu kostnego u pacjentów z chorobami nowotworowymi13
  • Choroba Pageta – lek jest skuteczny w leczeniu tej choroby, która charakteryzuje się występowaniem miejscowych ognisk zwiększonej resorpcji kości i tworzeniem jakościowych zmian w przebudowie tkanki kostnej14

Oznaki remisji w chorobie Pageta

Remisja choroby Pageta po leczeniu pamidronianem, potwierdzona badaniem scyntygraficznym kości, objawia się:

  • Zmniejszeniem stężenia hydroksyproliny w moczu15
  • Zmniejszeniem stężenia fosfatazy alkalicznej w surowicy16
  • Poprawą stanu klinicznego pacjenta17

Podsumowanie właściwości farmakodynamicznych

Pamidronian disodu jest skutecznym inhibitorem resorpcji kości, działającym poprzez bezpośrednie hamowanie aktywności osteoklastów oraz zapobieganie ich dojrzewaniu. Jego stosowanie prowadzi do normalizacji stężenia wapnia i fosforanów w surowicy oraz redukcji wydalania metabolitów kostnych z moczem. Wykazuje skuteczność kliniczną w leczeniu powikłań kostnych w przebiegu nowotworów, hiperkalcemii nowotworowej oraz choroby Pageta.18

Właściwość farmakodynamiczna Mechanizm/efekt Znaczenie kliniczne
Hamowanie resorpcji kostnej Bezpośrednie hamowanie aktywności osteoklastów Zmniejszenie destrukcji tkanki kostnej w procesach nowotworowych i metabolicznych
Wiązanie z kryształami hydroksyapatytu Silne wiązanie z mineralnymi składnikami kości Długotrwałe działanie hamujące resorpcję kostną
Hamowanie dojrzewania osteoklastów Blokowanie dostępu prekursorów osteoklastów do kości Zmniejszenie liczby aktywnych osteoklastów
Hamowanie hiperkalcemii Zmniejszenie stężenia wapnia i fosforanów w surowicy Normalizacja gospodarki wapniowo-fosforanowej, poprawa GFR
Działanie przeciwbólowe Zmniejszenie osteolitycznej aktywności nowotworów Redukcja bólu kostnego w chorobach nowotworowych
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl