Interakcje leku
Anagrelide Glenmark 0,5 mg

Anagrelide Glenmark, zawierający chlorowodorek anagrelidu, jest metabolizowany głównie przez enzym CYP1A2, co determinuje jego liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Inhibitory CYP1A2, takie jak fluwoksamina i enoksacyna, mogą zwiększać stężenie anagrelidu w osoczu, nasilając działania niepożądane, co wymaga ostrożności i ewentualnej redukcji dawki. Induktory CYP1A2, np. omeprazol, mogą obniżać ekspozycję na anagrelid, potencjalnie zmniejszając jego skuteczność, dlatego zaleca się monitorowanie kliniczne i dostosowanie dawki. Anagrelid wykazuje także ograniczoną aktywność hamującą CYP1A2, co może zwiększać stężenia leków metabolizowanych przez ten enzym, takich jak teofilina. W badaniach in vivo wykazano brak wpływu anagrelidu na farmakokinetykę digoksyny i warfaryny. Ponadto, jako inhibitor PDE III, anagrelid może nasilać działanie leków inotropowych (milrynon, enoksymon, amrynon, olprynon, cylostazol), co wymaga monitorowania parametrów hemodynamicznych.

Substancja czynna
Kategoria leku

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Anagrelide Glenmark, zawierający jako substancję czynną chlorowodorek anagrelidu, podlega określonym interakcjom farmakokinetycznym i farmakodynamicznym z innymi substancjami leczniczymi. Należy podkreślić, że przeprowadzono ograniczony zakres badań właściwości farmakokinetycznych i farmakodynamicznych określających możliwe interakcje między anagrelidem a innymi produktami leczniczymi.1

Wpływ innych substancji czynnych na anagrelid

Badania interakcji in vivo przeprowadzone u ludzi wykazały, że digoksyna i warfaryna nie wpływają na właściwości farmakokinetyczne anagrelidu.2

Interakcje z inhibitorami CYP1A2

Anagrelid jest metabolizowany głównie przez enzym CYP1A2. Kilka produktów leczniczych, w tym fluwoksamina i enoksacyna, hamuje działanie tego enzymu. Produkty lecznicze o działaniu hamującym CYP1A2 mogą teoretycznie niekorzystnie wpływać na eliminację anagrelidu z organizmu, potencjalnie zwiększając jego stężenie we krwi i nasilając działania niepożądane.3

Interakcje z induktorami CYP1A2

Substancje indukujące CYP1A2, takie jak omeprazol, mogą zmniejszać ekspozycję na anagrelid. Znaczenie tego działania na profil bezpieczeństwa i skuteczności anagrelidu nie zostało w pełni określone. W związku z tym zaleca się kliniczne i biologiczne monitorowanie pacjentów, którzy przyjmują równocześnie induktory CYP1A2. W przypadku konieczności, należy dostosować dawkę anagrelidu w zależności od odpowiedzi klinicznej.4

Wpływ anagrelidu na inne substancje czynne

Anagrelid wykazuje pewną ograniczoną aktywność hamującą na enzym CYP1A2, co teoretycznie może powodować ryzyko interakcji z innymi jednocześnie podawanymi produktami leczniczymi, które są eliminowane z organizmu przez ten sam mechanizm. Przykładem takiego leku jest teofilina.5

Jako inhibitor PDE III (fosfodiesterazy typu III), anagrelid może nasilać działanie produktów leczniczych o podobnych właściwościach, takich jak leki inotropowe: milrynon, enoksymon, amrynon, olprynon oraz cylostazol.6

Badania interakcji in vivo u ludzi wykazały, że anagrelid nie wpływa na właściwości farmakokinetyczne digoksyny ani warfaryny.7

Interakcje z lekami przeciwpłytkowymi

W dawkach zalecanych do stosowania w leczeniu nadpłytkowości samoistnej, anagrelid może nasilać działanie innych produktów leczniczych, które hamują lub modyfikują czynność płytek krwi, np. kwasu acetylosalicylowego.8

W badaniu klinicznym interakcji przeprowadzonym na zdrowych osobach wykazano, że jednoczesne wielokrotne podawanie anagrelidu w dawce 1 mg raz na dobę i kwasu acetylosalicylowego w dawce 75 mg raz na dobę, może nasilać działanie hamujące agregację płytek krwi każdej z tych substancji czynnych, w porównaniu do samego kwasu acetylosalicylowego. U niektórych pacjentów z nadpłytkowością samoistną (NS), którym równocześnie podawano kwas acetylosalicylowy i anagrelid, wystąpiły poważne krwotoki. W związku z tym, przed rozpoczęciem leczenia należy dokładnie rozważyć potencjalne ryzyko i korzyści jednoczesnego stosowania anagrelidu z kwasem acetylosalicylowym, w szczególności u pacjentów z grupy wysokiego ryzyka wystąpienia krwotoków.9

Interakcje z antykoncepcją hormonalną

Anagrelid może wywoływać zaburzenia jelitowe u niektórych pacjentów i ograniczać wchłanianie hormonalnych środków antykoncepcyjnych, co może prowadzić do zmniejszenia skuteczności tych preparatów.10

Interakcje z pokarmem

Pokarm opóźnia wchłanianie anagrelidu, jednak nie zmienia istotnie ekspozycji ogólnoustrojowej. Wpływ pokarmu na biodostępność anagrelidu jest uznawany za nieistotny klinicznie.11

Populacja pediatryczna

Należy zaznaczyć, że badania dotyczące interakcji przeprowadzono tylko u dorosłych. Brak jest danych dotyczących interakcji u dzieci i młodzieży.12

Interakcje z alkoholem

Chociaż specyficzne badania interakcji między anagrelidem a alkoholem nie zostały udokumentowane w charakterystyce produktu leczniczego, należy rozważyć potencjalne interakcje ze względu na mechanizm działania anagrelidu oraz jego profil metaboliczny.

Anagrelid metabolizowany jest głównie przez enzym CYP1A2 w wątrobie. Alkohol również jest metabolizowany w wątrobie i może wpływać na metabolizm anagrelidu poprzez konkurencję o enzymy wątrobowe lub zmiany w aktywności enzymów. Ze względu na to, że anagrelid wpływa na agregację płytek krwi, a alkohol może nasilać ten efekt, jednoczesne stosowanie może teoretycznie zwiększać ryzyko krwawień.

Ponadto, ze względu na działanie anagrelidu na układ sercowo-naczyniowy (jako inhibitor fosfodiesterazy), alkohol może potencjalnie nasilać niektóre działania niepożądane leku, takie jak tachykardia, palpitacje czy niedociśnienie. Należy również pamiętać o możliwym nasileniu działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego.

Z uwagi na powyższe, zaleca się ostrożność podczas jednoczesnego stosowania anagrelidu i alkoholu. U pacjentów ze zwiększonym ryzykiem krwawień lub zaburzeniami sercowo-naczyniowymi wskazane może być unikanie spożywania alkoholu podczas terapii anagrelidem.

Tabela interakcji Anagrelidu z innymi substancjami

Substancja/grupa leków Rodzaj interakcji Skutek kliniczny Poziom ważności interakcji Zalecenia
Inhibitory CYP1A2 (fluwoksamina, enoksacyna) Farmakokinetyczna – hamowanie metabolizmu anagrelidu Potencjalnie zwiększone stężenie anagrelidu w osoczu i nasilenie działań niepożądanych Wysoki Zachować ostrożność, rozważyć zmniejszenie dawki anagrelidu
Induktory CYP1A2 (omeprazol) Farmakokinetyczna – przyspieszenie metabolizmu anagrelidu Zmniejszona ekspozycja na anagrelid, potencjalnie mniejsza skuteczność Średni Monitorowanie kliniczne i biologiczne, w razie potrzeby dostosowanie dawki
Kwas acetylosalicylowy i inne leki przeciwpłytkowe Farmakodynamiczna – sumowanie się działania przeciwpłytkowego Zwiększone ryzyko krwawień, szczególnie u pacjentów z grupy wysokiego ryzyka Wysoki Dokładna ocena ryzyka i korzyści przed rozpoczęciem leczenia skojarzonego
Digoksyna, warfaryna Brak istotnej interakcji farmakokinetycznej Brak wpływu na parametry farmakokinetyczne obu leków Niski Standardowe dawkowanie i monitorowanie
Leki inotropowe (milrynon, enoksymon, amrynon, olprynon, cylostazol) Farmakodynamiczna – sumowanie się działania inhibitorów PDE III Potencjalne nasilenie działania inotropowego Średni Ostrożne stosowanie, monitorowanie parametrów hemodynamicznych
Teofilina i inne leki metabolizowane przez CYP1A2 Farmakokinetyczna – hamowanie metabolizmu przez CYP1A2 Potencjalnie zwiększone stężenie tych leków w osoczu Średni Monitorowanie stężenia i działania leków metabolizowanych przez CYP1A2
Hormonalne środki antykoncepcyjne Farmakokinetyczna – zaburzenia wchłaniania Potencjalnie zmniejszona skuteczność antykoncepcji hormonalnej Średni Rozważenie dodatkowych metod antykoncepcji u pacjentek z zaburzeniami jelitowymi
Alkohol Farmakokinetyczna i farmakodynamiczna Potencjalne nasilenie efektu przeciwpłytkowego i działań niepożądanych sercowo-naczyniowych Średni Ostrożność, u pacjentów z wysokim ryzykiem krwawień wskazane ograniczenie spożycia alkoholu
Pokarm Farmakokinetyczna – opóźnienie wchłaniania Opóźnienie wchłaniania bez istotnego wpływu na całkowitą ekspozycję Niski Nie ma potrzeby modyfikacji dawkowania w zależności od posiłków
  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl