politrifluorochloroetylen
Politrifluorochloroetylen (PTFCE) to syntetyczny polimer fluorowy należący do grupy fluoropolimerów. Jego struktura chemiczna zawiera atomy fluoru, chloru oraz węgla, co nadaje mu wyjątkowe właściwości fizykochemiczne, takie jak odporność na działanie wysokich temperatur, środków chemicznych oraz stabilność elektryczną.
W medycynie politrifluorochloroetylen znajduje zastosowanie głównie jako materiał do produkcji sprzętu medycznego oraz implantów. Dzięki swojej biokompatybilności oraz odporności na procesy degradacji w środowisku biologicznym, jest wykorzystywany do wytwarzania elementów sztucznych zastawek serca, cewników naczyniowych oraz elementów aparatury medycznej mającej kontakt z tkankami pacjenta.
Istotną zaletą PTFCE w zastosowaniach medycznych jest jego niska trombogenność, czyli tendencja do inicjowania powstawania zakrzepów krwi. Ta cecha czyni go cennym materiałem w kardiochirurgii oraz chirurgii naczyniowej. Ponadto, polimer ten wykazuje doskonałą odporność na sterylizację różnymi metodami, co zwiększa jego przydatność w warunkach klinicznych.
Należy jednak pamiętać, że w przypadku termicznego rozkładu politrifluorochloroetylenu (np. podczas nieprawidłowo przeprowadzanej sterylizacji) mogą powstawać toksyczne produkty gazowe zawierające związki fluoru, które stanowią potencjalne zagrożenie dla personelu medycznego.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
NOXAP to sprężony gaz medyczny zawierający tlenek azotu (NO) w stężeniu 200 ppm mol/mol (0,2 ml NO na 999,8 ml azotu), przechowywany w butlach aluminiowych pod ciśnieniem 200 bar. Dostępne objętości butli wahają się od 2 do 40 litrów, co odpowiada zawartości gazu od 400 do 7560 litrów (0,4 do 7,56 m³). Butle charakteryzują się turkusowo-niebieską czaszą i białym korpusem, a zawory wykonane są ze stali nierdzewnej, co zapewnia odporność na korozję. Podawanie NOXAP wymaga stosowania sprzętu wykonanego z materiałów kompatybilnych z tlenkiem azotu, takich jak stal nierdzewna, polietylen, polipropylen oraz wybrane fluoropolimery. Należy unikać kontaktu z kauczukiem butylowym, poliamidem i poliuretanem ze względu na ryzyko degradacji i zmiany właściwości leku.
azot, butla gazowa, ciśnienie resztkowe, dwutlenek azotu, gaz medyczny, gaz medyczny sprężony, kauczuk butylowy, materiał utleniający, mieszanina gazowa, poliamid, polietylen, polipropylen, politetrafluoroetylen, politrifluorochloroetylen, poliuretan, regulator ciśnienia, stal nierdzewna, tlenek azotu -
Leksykon leków
NOXAP to gaz medyczny zawierający tlenek azotu (NO) w stężeniu 800 ppm mol/mol (0,8 ml NO na 999,2 ml azotu), dostępny w butlach aluminiowych o pojemnościach od 2 do 40 litrów, napełnianych pod ciśnieniem 200 bar. Produkt jest bezbarwny i bezwonny, a azot stanowi jedyną substancję pomocniczą. Ze względu na właściwości korozyjne NO i obecność NO₂ w wilgotnym gazie, systemy podawania muszą być wykonane z materiałów kompatybilnych, takich jak stal nierdzewna, polietylen, polipropylen oraz fluoropolimery. Nie zaleca się stosowania kauczuku butylowego, poliamidu i poliuretanu. Produkt ma 3-letni okres ważności przy odpowiednich warunkach przechowywania, które obejmują przechowywanie butli w pozycji pionowej, w dobrze wentylowanych, suchych i chłodnych pomieszczeniach, z dala od źródeł ciepła i materiałów łatwopalnych.
butla gazowa, dwutlenek azotu, gaz medyczny, gaz medyczny sprężony, kauczuk butylowy, niezgodność farmaceutyczna, NOXAP, okres ważności, poliamid, polietylen, polipropylen, politetrafluoroetylen, politrifluorochloroetylen, poliuretan, regulator ciśnienia, stal nierdzewna, tlenek azotu
