Właściwości farmakodynamiczne
Neupogen 960 mcg/ml (48 mln j.m./0,5 ml)
Filgrastym, rekombinowany ludzki czynnik pobudzający tworzenie kolonii granulocytów (G-CSF), stosowany w preparacie Neupogen (kod ATC: L03AA02), znacząco zwiększa liczbę granulocytów obojętnochłonnych we krwi obwodowej już w ciągu 24 godzin po podaniu, wykazując zależność dawka-odpowiedź. Po zakończeniu terapii liczba granulocytów spada o 50% w ciągu 1-2 dni, powracając do normy w ciągu 1-7 dni. Filgrastym zmniejsza częstość, nasilenie i czas trwania neutropenii oraz gorączki neutropenicznej u pacjentów po chemioterapii cytotoksycznej, choć nie wpływa na częstość występowania gorączki i zakażeń w tych wskazaniach. Ponadto, filgrastym mobilizuje hematopoetyczne komórki progenitorowe do krwi obwodowej, co umożliwia ich zbiór i zastosowanie w przeszczepieniach autologicznych i allogenicznych, przyspieszając regenerację hematopoezy i skracając czas niewspomaganej regeneracji płytek krwi.
- Właściwości farmakodynamiczne filgrastymu
- Mechanizm działania
- Zastosowanie kliniczne w neutropenii indukowanej chemioterapią
- Mobilizacja komórek progenitorowych krwi obwodowej
- Wpływ na chorobę przeszczep przeciwko gospodarzowi
- Zastosowanie w mobilizacji PBPC u zdrowych dawców
- Zastosowanie w ciężkiej przewlekłej neutropenii
- Zastosowanie u pacjentów zakażonych HIV
- Działanie na komórki endotelialne
- Kolejne rozdziały
Właściwości farmakodynamiczne filgrastymu
Filgrastym, substancja czynna preparatu Neupogen, należy do grupy farmakoterapeutycznej czynników stymulujących tworzenie kolonii, kod ATC: L03AA02. Jest to rekombinowany metionylowany ludzki czynnik pobudzający tworzenie kolonii granulocytów (G-CSF), wytwarzany z zastosowaniem technologii rekombinowanego DNA przez szczep bakterii E. coli (K12).1
Mechanizm działania
Ludzki czynnik pobudzający tworzenie kolonii granulocytów jest glikoproteiną regulującą wytwarzanie i uwalnianie ze szpiku kostnego dojrzałych granulocytów obojętnochłonnych. Neupogen zawierający r-metHuG-CSF (filgrastym) wywołuje znaczne zwiększenie liczby granulocytów obojętnochłonnych we krwi obwodowej w ciągu 24 godzin po podaniu. Dodatkowo obserwuje się, w mniejszym stopniu, zwiększenie liczby monocytów.2
U niektórych pacjentów z ciężką przewlekłą neutropenią filgrastym może również indukować, choć w mniejszym stopniu, zwiększenie liczby krążących granulocytów kwasochłonnych i zasadochłonnych w porównaniu z wartościami początkowymi. Należy zauważyć, że niektórzy z tych chorych mogą wykazywać objawy eozynofilii lub bazofilii już przed rozpoczęciem leczenia.3
W zakresie zalecanych dawek filgrastymu, zwiększenie liczby granulocytów obojętnochłonnych wykazuje zależność od wielkości zastosowanej dawki. Badania właściwości chemotaktycznych i czynności fagocytarnej granulocytów obojętnochłonnych wykazały, że komórki te wytwarzane w odpowiedzi na filgrastym charakteryzują się prawidłową lub nawet zwiększoną aktywnością.4
Po zakończeniu terapii filgrastymem, liczba krążących granulocytów obojętnochłonnych zmniejsza się o 50% w ciągu 1-2 dni, a następnie powraca do wartości prawidłowych w okresie od 1 do 7 dni.5
Zastosowanie kliniczne w neutropenii indukowanej chemioterapią
Zastosowanie filgrastymu u pacjentów poddawanych chemioterapii cytotoksycznej prowadzi do znaczącego zmniejszenia częstości występowania, stopnia nasilenia i czasu trwania neutropenii oraz gorączki neutropenicznej. Leczenie to znacząco skraca również czas trwania gorączki neutropenicznej, zastosowania antybiotyków oraz hospitalizacji po chemioterapii indukcyjnej w przebiegu ostrej białaczki szpikowej lub po chemioterapii mieloablacyjnej poprzedzającej przeszczepienie szpiku kostnego.6
Należy jednak zaznaczyć, że częstość występowania gorączki i udokumentowanych zakażeń nie ulegała zmniejszeniu w żadnym z tych wskazań. Co więcej, czas trwania gorączki nie został skrócony u chorych poddawanych chemioterapii mieloablacyjnej poprzedzającej przeszczepienie szpiku kostnego.7
Mobilizacja komórek progenitorowych krwi obwodowej
Filgrastym, stosowany zarówno w monoterapii, jak i po chemioterapii, wykazuje zdolność mobilizacji hematopoetycznych komórek progenitorowych do krwi obwodowej (PBPC). Te autologiczne PBPC można gromadzić i wykorzystać do późniejszego przeszczepienia po chemioterapii cytotoksycznej w wysokich dawkach, stanowiąc alternatywę dla przeszczepienia szpiku kostnego lub uzupełnienie tej procedury.8
Przetoczenie PBPC przyspiesza regenerację hematopoezy, skracając tym samym okres zagrożenia powikłaniami krwotocznymi i zmniejszając konieczność przetaczania płytek krwi. U biorców allogenicznych PBPC mobilizowanych produktem Neupogen stwierdza się znacząco szybszą regenerację hematologiczną, prowadzącą do istotnego skrócenia czasu niewspomaganej regeneracji płytek krwi, w porównaniu z biorcami allogenicznego szpiku kostnego.9
Wpływ na chorobę przeszczep przeciwko gospodarzowi
Wpływ filgrastymu na ryzyko wystąpienia choroby przeszczep przeciwko gospodarzowi (GvHD) i śmiertelności związanej z leczeniem był przedmiotem kilku badań:
- Retrospektywne badanie prowadzone w Europie sugerowało zwiększenie ryzyka GvHD, śmiertelności związanej z leczeniem oraz śmiertelności ogólnej po podaniu G-CSF u pacjentów z ostrymi białaczkami po przeszczepieniu allogenicznego szpiku kostnego.10
- Inne retrospektywne, międzynarodowe badanie u pacjentów z ostrymi i przewlekłymi białaczkami szpikowymi nie wykazało wpływu na ryzyko wystąpienia GvHD, śmiertelności związanej z leczeniem oraz śmiertelności ogólnej po podaniu G-CSF.11
- Metaanaliza badań dotyczących przeszczepów allogenicznych, obejmująca wyniki z 9 randomizowanych badań prospektywnych, 8 badań retrospektywnych oraz 1 badania kliniczno-kontrolnego, nie wykazała wpływu filgrastymu na ryzyko wystąpienia ostrej choroby GvHD, przewlekłej choroby GvHD lub wczesnej śmiertelności związanej z leczeniem.12
| Ryzyko względne (95% CI) wystąpienia choroby GvHD i śmiertelności związanej z leczeniem po podaniu G-CSF po przeszczepieniu szpiku kostnego | |||
|---|---|---|---|
| Publikacja | Metaanaliza (2003) | Europejskie badanie retrospektywne (2004) | Międzynarodowe badanie retrospektywne (2006) |
| Okres, w jakim toczyło się badanie | 1986-2001ᵃ | 1992-2002ᵇ | 1995-2000ᵇ |
| Liczba pacjentów (n) | 1198 | 1789 | 2110 |
| Ostra GvHD w stopniu II-IV | 1,08 (0,87; 1,33) | 1,33 (1,08; 1,64) | 1,11 (0,86; 1,42) |
| Przewlekła GvHD | 1,02 (0,82; 1,26) | 1,29 (1,02; 1,61) | 1,10 (0,86; 1,39) |
| Śmiertelność związana z leczeniem | 0,70 (0,38; 1,31) | 1,73 (1,30; 2,32) | 1,26 (0,95; 1,67) |
|
ᵃ Analiza obejmuje badania dotyczące przeszczepu szpiku kostnego w tym okresie; w kilku badaniach podawano czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów i makrofagów (GM-CSF) ᵇ Analiza obejmuje pacjentów otrzymujących przeszczep szpiku kostnego w tym okresie |
|||
Zastosowanie w mobilizacji PBPC u zdrowych dawców
U zdrowych dawców, podawanie filgrastymu w dawce 10 mikrogramów/kg masy ciała na dobę podskórnie przez 4 do 5 kolejnych dni pozwala u większości dawców na zebranie w trakcie dwóch zabiegów aferezy ≥ 4 × 10⁶ komórek CD34⁺/kg masy ciała biorcy.13
Zastosowanie w ciężkiej przewlekłej neutropenii
Zastosowanie filgrastymu u pacjentów z ciężką przewlekłą neutropenią (ciężką wrodzoną, cykliczną i idiopatyczną neutropenią) zarówno u dzieci, jak i u dorosłych, prowadzi do trwałego wzrostu bezwzględnej liczby granulocytów obojętnochłonnych we krwi obwodowej. W konsekwencji obserwuje się zmniejszenie częstości występowania zakażeń i związanych z nimi powikłań.14
Zastosowanie u pacjentów zakażonych HIV
Stosowanie filgrastymu u pacjentów zakażonych HIV umożliwia utrzymanie prawidłowej liczby neutrofilów, co pozwala na przeprowadzenie leczenia przeciwwirusowego i/lub mielosupresyjnego zgodnego ze schematem. Nie ma dowodów na to, że u pacjentów zakażonych HIV, otrzymujących filgrastym, dochodzi do zwiększonej replikacji wirusa.15
Działanie na komórki endotelialne
Podobnie jak inne hematopoetyczne czynniki wzrostu, G-CSF wykazuje in vitro działanie stymulujące ludzkie komórki endotelialne, co może mieć znaczenie dla zrozumienia pełnego spektrum działania tego czynnika wzrostu.16
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania