Dawkowanie i sposób podawania
Neupogen 960 mcg/ml (48 mln j.m./0,5 ml)
Terapia Neupogenem powinna być prowadzona w ścisłej współpracy z ośrodkiem onkologicznym/hematologicznym dysponującym odpowiednim zapleczem diagnostycznym i doświadczeniem w stosowaniu G-CSF. Zalecana dawka wynosi 5 µg/kg mc./dobę, podawana podskórnie lub dożylnie, rozpoczynając nie wcześniej niż 24 godziny po zakończeniu chemioterapii cytotoksycznej. Leczenie kontynuuje się do powrotu liczby granulocytów obojętnochłonnych (ANC) do wartości prawidłowych, co może trwać do 14 dni po chemioterapii guzów litych, chłoniaków i białaczki limfatycznej, a nawet do 38 dni po leczeniu ostrej białaczki szpikowej. Dawkę należy dostosowywać w zależności od ANC, zmniejszając ją do 5 µg/kg mc./dobę, gdy ANC > 1,0 × 10⁹/l przez 3 dni, a następnie odstawiając lek, jeśli utrzymuje się powyżej tej wartości. Neupogen stosuje się także w mobilizacji komórek progenitorowych krwi obwodowej (PBPC) w dawce 10 µg/kg mc./dobę przez 5-7 dni, z leukaferezą wykonywaną w 5. i 6. dniu, lub 5 µg/kg mc./dobę po chemioterapii mielosupresyjnej, aż do powrotu ANC do normy.
- Dawkowanie i sposób podawania leku Neupogen (960 mcg/ml, 48 mln j.m./0,5 ml)
- Dawkowanie w chemioterapii cytotoksycznej
- Sposób podawania w chemioterapii cytotoksycznej
- Dawkowanie u pacjentów poddawanych leczeniu mieloablacyjnemu z następowym przeszczepieniem szpiku kostnego
- Sposób podawania u pacjentów po leczeniu mieloablacyjnym
- Dawkowanie w celu mobilizacji PBPC u pacjentów poddanych leczeniu mielosupresyjnemu lub mieloablacyjnemu
- Dawkowanie w celu mobilizacji PBPC u zdrowych dawców przed przeszczepieniem allogenicznych komórek progenitorowych krwi obwodowej
- Sposób podawania u zdrowych dawców
- Dawkowanie u pacjentów z ciężką, przewlekłą neutropenią
- Modyfikacje dawki w ciężkiej przewlekłej neutropenii
- Sposób podawania w ciężkiej przewlekłej neutropenii
- Dawkowanie u pacjentów z zakażeniem HIV
- Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
- Kolejne rozdziały
Dawkowanie i sposób podawania leku Neupogen (960 mcg/ml, 48 mln j.m./0,5 ml)
Terapia produktem Neupogen powinna być prowadzona wyłącznie we współpracy ze specjalistycznym ośrodkiem onkologicznym z doświadczeniem w stosowaniu czynnika stymulującego tworzenie kolonii granulocytów (G-CSF) oraz leczeniu hematologicznym, posiadającym odpowiednie zaplecze diagnostyczne. Procedury mobilizacji i aferezy wymagają współpracy z ośrodkiem onkologiczno-hematologicznym, mającym odpowiednie doświadczenie w tej dziedzinie oraz możliwość prawidłowego monitorowania hematopoetycznych komórek progenitorowych.1
Dawkowanie w chemioterapii cytotoksycznej
Zalecana dawka Neupogenu wynosi 5 mikrogramów (0,5 mln j.m.)/kg masy ciała na dobę. Pierwsza dawka powinna być podana nie wcześniej niż 24 godziny po zakończeniu chemioterapii cytotoksycznej. W badaniach klinicznych z randomizacją stosowano dawkę podskórną 230 mikrogramów/m² powierzchni ciała na dobę (co odpowiada 4,0 do 8,4 mikrogramów/kg mc. na dobę).2
Codzienne podawanie leku należy kontynuować aż do przeminięcia spodziewanego nadiru granulocytów obojętnochłonnych i powrotu ich liczby do wartości prawidłowych. Po zastosowaniu chemioterapii w przypadku:
- guzów litych
- chłoniaków
- białaczki limfatycznej
spodziewany czas leczenia może wynosić do 14 dni. Natomiast po leczeniu indukcyjnym i konsolidującym w przebiegu ostrej białaczki szpikowej, czas leczenia może być znacznie dłuższy (do 38 dni), w zależności od rodzaju, dawki i schematu podawania zastosowanej chemioterapii cytotoksycznej.3
U pacjentów poddawanych chemioterapii cytotoksycznej, zwykle 1-2 dni po rozpoczęciu terapii Neupogenem obserwuje się przemijające zwiększenie liczby granulocytów obojętnochłonnych. Jednak dla uzyskania trwałej odpowiedzi terapeutycznej, nie należy przerywać leczenia przed przemijaniem nadiru i powrotem liczby granulocytów obojętnochłonnych do wartości prawidłowych. Nie zaleca się przedwczesnego odstawiania leku przed czasem wystąpienia spodziewanego nadiru granulocytów obojętnochłonnych.4
Sposób podawania w chemioterapii cytotoksycznej
Neupogen może być podawany w formie:
- codziennych wstrzyknięć podskórnych, lub
- codziennej infuzji dożylnej trwającej 30 minut po rozcieńczeniu 5% roztworem glukozy
W większości przypadków preferowaną drogą podawania jest droga podskórna. Dane z badań dotyczących podawania dawek pojedynczych sugerują, że podawanie dożylne może skrócić czas działania leku, jednak kliniczne znaczenie tej obserwacji dla podawania dawek wielokrotnych nie jest jednoznacznie określone. Wybór drogi podania powinien być uzależniony od indywidualnego stanu klinicznego pacjenta.5
Dawkowanie u pacjentów poddawanych leczeniu mieloablacyjnemu z następowym przeszczepieniem szpiku kostnego
Zalecana dawka początkowa Neupogenu wynosi 10 mikrogramów (1,0 mln j.m.)/kg mc. na dobę. Pierwszą dawkę należy podać co najmniej 24 godziny po zakończeniu chemioterapii cytotoksycznej i co najmniej 24 godziny po przeszczepieniu szpiku kostnego.6
Po przekroczeniu nadiru granulocytów obojętnochłonnych, dobową dawkę Neupogenu należy dostosować do liczby granulocytów obojętnochłonnych zgodnie z poniższym schematem:
| Liczba granulocytów obojętnochłonnych | Dostosowanie dawki produktu Neupogen |
|---|---|
| > 1,0 × 10⁹/l przez 3 kolejne dni | Zmniejszyć dawkę do 5 mikrogramów (0,5 mln j.m.)/kg mc. na dobę |
| Następnie, jeżeli ANC > 1,0 × 10⁹/l przez kolejne 3 dni | Odstawić Neupogen |
| Jeżeli podczas leczenia ANC ulegnie obniżeniu do < 1,0 × 10⁹/l | Należy ponownie dostosować dawkę produktu Neupogen zgodnie z powyższym schematem |
ANC = bezwzględna liczba granulocytów obojętnochłonnych7
Sposób podawania u pacjentów po leczeniu mieloablacyjnym
Neupogen może być podawany w:
- infuzji dożylnej trwającej 30 minut
- infuzji dożylnej trwającej 24 godziny
- ciągłej, trwającej 24 godziny infuzji podskórnej
We wszystkich przypadkach Neupogen należy rozcieńczyć w 20 ml 5% roztworu glukozy.8
Dawkowanie w celu mobilizacji PBPC u pacjentów poddanych leczeniu mielosupresyjnemu lub mieloablacyjnemu
W monoterapii w celu mobilizacji komórek progenitorowych krwi obwodowej (PBPC), zalecana dawka Neupogenu wynosi 10 mikrogramów (1,0 mln j.m.)/kg mc. na dobę przez 5 do 7 kolejnych dni. Czas przeprowadzenia leukaferezy: często wystarczające jest przeprowadzenie jednej lub dwóch zabiegów leukaferezy w 5. i 6. dniu. W pozostałych przypadkach może być konieczne przeprowadzenie dodatkowych zabiegów leukaferezy. Neupogen należy podawać aż do czasu ostatniej leukaferezy.9
W mobilizacji PBPC po chemioterapii mielosupresyjnej, zalecana dawka Neupogenu wynosi 5 mikrogramów (0,5 mln j.m.)/kg mc. na dobę od pierwszego dnia po zakończeniu chemioterapii do przeminięcia spodziewanego nadiru granulocytów obojętnochłonnych i powrotu ich liczby do wartości prawidłowych. Leukaferezę powinno się przeprowadzać w okresie wzrostu ANC od < 0,5 × 10⁹/l do > 5,0 × 10⁹/l. U pacjentów, którzy nie byli w przeszłości poddani intensywnej chemioterapii, często wystarcza przeprowadzenie jednej leukaferezy. W pozostałych przypadkach zaleca się przeprowadzenie dodatkowych zabiegów leukaferezy.Sposób podawania w celu mobilizacji PBPC
Neupogen stosowany w monoterapii w celu mobilizacji PBPC może być podawany w: W przypadku podawania w postaci infuzji, Neupogen należy rozcieńczyć w 20 ml 5% roztworu glukozy.11 Neupogen stosowany w celu mobilizacji PBPC po chemioterapii mielosupresyjnej należy podawać we wstrzyknięciu podskórnym.12 W celu mobilizacji PBPC u zdrowych dawców, Neupogen należy podawać w dawce 10 mikrogramów (1,0 mln j.m.)/kg mc. na dobę przez 4 do 5 kolejnych dni. Przeprowadzanie leukaferezy należy rozpocząć 5. dnia i kontynuować, jeśli to konieczne, do 6. dnia tak, aby zebrać 4 × 10⁶ komórek CD34⁺/kg mc. biorcy.13 Neupogen należy podawać we wstrzyknięciu podskórnym.14 W zależności od typu neutropenii zaleca się następujące dawki początkowe: 15 Neupogen należy podawać codziennie w postaci wstrzyknięć podskórnych, aż liczba granulocytów obojętnochłonnych zwiększy się i utrzyma na poziomie wyższym niż 1,5 × 10⁹/l. Po uzyskaniu odpowiedzi terapeutycznej należy ustalić minimalną skuteczną dawkę, wystarczającą do utrzymania tej liczby granulocytów obojętnochłonnych. W celu utrzymania odpowiedniej liczby granulocytów obojętnochłonnych konieczne jest długotrwałe, codzienne podawanie leku.16 Po jednym lub dwóch tygodniach leczenia dawkę początkową można podwoić lub zmniejszyć o połowę, w zależności od odpowiedzi pacjenta. Następnie dawkę produktu leczniczego można indywidualnie modyfikować co 1 do 2 tygodni tak, aby utrzymać przeciętną liczbę granulocytów obojętnochłonnych w zakresie od 1,5 × 10⁹/l do 10 × 10⁹/l. Szybsze zwiększenie dawki można rozważać u pacjentów z objawami ciężkiego zakażenia.17 W badaniach klinicznych u 97% pacjentów, u których uzyskano odpowiedź na leczenie, odpowiedź całkowitą uzyskano stosując dawki ≤ 24 mikrogramów/kg mc. na dobę. Nie ustalono bezpieczeństwa długotrwałego stosowania produktu Neupogen w dawkach większych niż 24 mikrogramy/kg mc. na dobę u pacjentów z ciężką przewlekłą neutropenią.18 W przypadku neutropenii wrodzonej, idiopatycznej lub cyklicznej Neupogen należy podawać we wstrzyknięciu podskórnym.19 W celu cofnięcia neutropenii: W celu utrzymania prawidłowej liczby neutrofilów: W celu utrzymania liczby neutrofilów na poziomie > 2,0 × 10⁹/l może być konieczne dalsze dostosowanie dawki w zależności od ANC u pacjenta. W badaniach klinicznych do utrzymania wartości ANC > 2,0 × 10⁹/l konieczne było stosowanie dawki 300 mikrogramów (30 mln j.m.) na dobę przez 1 do 7 dni w tygodniu; mediana częstości stosowania wynosiła 3 dni w tygodniu. Aby utrzymać wartość ANC > 2,0 × 10⁹/l może być konieczne długotrwałe podawanie produktu leczniczego.Sposób podawania u pacjentów z zakażeniem HIV
W przypadku cofnięcia neutropenii lub utrzymania prawidłowej liczby neutrofilów, Neupogen należy podawać we wstrzyknięciu podskórnym.24 W badaniach klinicznych Neupogenu uczestniczyła niewielka liczba pacjentów w podeszłym wieku, jednak nie przeprowadzano specjalnych badań dla tej grupy chorych, dlatego nie można ustalić specjalnych zaleceń dotyczących dawkowania.25 W badaniach dotyczących Neupogenu u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek lub wątroby wykazano profil farmakokinetyczny i farmakodynamiczny podobny do tego, jaki obserwowany jest u osób zdrowych. W tych przypadkach nie jest konieczne modyfikowanie dawki.26 W programie badawczym dotyczącym ciężkiej przewlekłej neutropenii 65% badanych pacjentów było w wieku poniżej 18 lat. Leczenie było skuteczne w tej grupie wiekowej, gdzie u większości pacjentów występowała wrodzona postać neutropenii. Nie obserwowano różnic w profilu działań niepożądanych u dzieci i młodzieży leczonych z powodu ciężkiej przewlekłej neutropenii.27 Dane z badań klinicznych u dzieci i młodzieży wskazują, że bezpieczeństwo i skuteczność Neupogenu są podobne w leczeniu zarówno dorosłych, jak i dzieci, poddawanych chemioterapii cytotoksycznej. Zalecenia dotyczące dawkowania u dzieci i młodzieży są takie same jak u dorosłych otrzymujących chemioterapię mielosupresyjną.28
Dawkowanie w celu mobilizacji PBPC u zdrowych dawców przed przeszczepieniem allogenicznych komórek progenitorowych krwi obwodowej
Sposób podawania u zdrowych dawców
Dawkowanie u pacjentów z ciężką, przewlekłą neutropenią
Modyfikacje dawki w ciężkiej przewlekłej neutropenii
Sposób podawania w ciężkiej przewlekłej neutropenii
Dawkowanie u pacjentów z zakażeniem HIV
Zalecaną dawką początkową Neupogenu jest 1 mikrogram (0,1 mln j.m.)/kg mc. na dobę. Dawka początkowa może być stopniowo zwiększana do wartości maksymalnej 4 mikrogramów (0,4 mln j.m.)/kg mc. na dobę do momentu uzyskania i utrzymania prawidłowej liczby neutrofilów (ANC > 2,0 × 10⁹/l).21
Po uzyskaniu prawidłowej liczby neutrofilów należy ustalić minimalną skuteczną dawkę, aby utrzymać efekt leczenia. Zaleca się modyfikację dawki początkowej Neupogenu do 300 mikrogramów (30 mln j.m.) na dobę podawanej co drugi dzień.22Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
Osoby w podeszłym wieku
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
Zastosowanie u dzieci i młodzieży z ciężką przewlekłą neutropenią i chorobą nowotworową
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania