Leki w grupie
„leki hematopoetyczne”

Leki hematopoetyczne to grupa preparatów farmakologicznych stymulujących procesy krwiotwórcze w organizmie. Działają one poprzez pobudzanie szpiku kostnego do produkcji elementów morfotycznych krwi (krwinek czerwonych, białych, płytek krwi) lub poprzez dostarczanie niezbędnych składników do ich wytwarzania. Stosowane są głównie w leczeniu niedokrwistości różnego pochodzenia, neutropenii, małopłytkowości oraz w stanach po chemioterapii czy radioterapii.

Leki hematopoetyczne można podzielić na kilka podgrup: czynniki wzrostu układu krwiotwórczego, preparaty żelaza, witaminy niezbędne w hematopoezie oraz inne substancje wspomagające procesy krwiotwórcze.

Czynniki wzrostu układu krwiotwórczego obejmują erytropoetyny (epoetyna alfa – Eprex, Binocrit; epoetyna beta – NeoRecormon; darbepoetyna alfa – Aranesp), które stymulują produkcję erytrocytów, oraz czynniki stymulujące tworzenie kolonii granulocytów (G-CSF: filgrastym – Neupogen, Accofil; pegfilgrastym – Neulasta; lenograstym – Granocyte), które zwiększają liczbę neutrofili.

Preparaty żelaza są kluczowe w leczeniu niedokrwistości z niedoboru tego pierwiastka. Dostępne są formy doustne (siarczan żelaza – Hemofer, Ferratum; fumaran żelaza – Ferrum Lek; glukonian żelaza – Ascofer) oraz dożylne (żelazo karboksymaltoza – Ferinject; kompleks wodorotlenku żelaza z sacharozą – Venofer; kompleks żelaza z dekstranem – Cosmofer).

Do grupy witamin i kofaktorów niezbędnych w hematopoezie zaliczamy witaminę B12 (cyjanokobalamina – Vitamin B12 WZF), kwas foliowy (Acidum Folicum), witaminę B6 (pirydoksyna) oraz witaminę C, które są istotne w procesie dojrzewania komórek krwi.

Największą zaletą stosowania leków hematopoetycznych jest możliwość skutecznej korekty zaburzeń hematologicznych bez konieczności transfuzji krwi, co minimalizuje ryzyko powikłań immunologicznych i infekcyjnych. Ponadto, leki te często umożliwiają kontynuację agresywnych terapii przeciwnowotworowych przez zmniejszenie nasilenia ich działań niepożądanych na układ krwiotwórczy.

Niebezpieczeństwa związane ze stosowaniem leków hematopoetycznych obejmują ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych (szczególnie przy stosowaniu erytropoetyn), reakcje nadwrażliwości (zwłaszcza na preparaty żelaza dożylnego), potencjalne zwiększenie ryzyka progresji niektórych nowotworów oraz możliwość wystąpienia nadciśnienia tętniczego. W przypadku czynników wzrostu G-CSF mogą wystąpić bóle kostne, objawy grypopodobne oraz rzadko – pęknięcie śledziony. Stosowanie tych leków wymaga regularnego monitorowania parametrów morfologii krwi oraz stanu klinicznego pacjenta.

Lista leków w tej grupie

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl