metabolit kabazytakselu
Metabolity kabazytakselu to produkty przemiany tego cytostatycznego leku przeciwnowotworowego, powstające w wyniku jego metabolizmu w organizmie. Kabazytaksel, będący półsyntetyczną pochodną taksanu, podlega głównie metabolizmowi wątrobowemu za pośrednictwem izoenzymów cytochromu P450, przede wszystkim CYP3A4/5.
Główne metabolity kabazytakselu powstają w wyniku O-demetylacji oraz hydroksylacji cząsteczki macierzystej. W procesie biotransformacji zidentyfikowano ponad 20 różnych metabolitów, z których większość wykazuje znacznie mniejszą aktywność przeciwnowotworową niż związek macierzysty. Najważniejsze z nich to O-demetylowane pochodne oraz produkty hydroksylacji łańcucha bocznego.
Metabolity kabazytakselu są wydalane głównie z kałem (76% dawki) i w mniejszym stopniu z moczem (3,7% dawki). Monitorowanie stężenia metabolitów może mieć znaczenie w ocenie efektywności terapii oraz ryzyka wystąpienia działań niepożądanych, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby, gdzie metabolizm leku może być spowolniony.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Farmakokinetyka kabazytakselu została oceniona w populacji 170 pacjentów z zaawansowanymi nowotworami litymi, w tym rakiem piersi i gruczołu krokowego, przy dawkach od 10 do 30 mg/m² powierzchni ciała (pc.) podawanych dożylnie w infuzji trwającej 1 godzinę. Po podaniu dawki 25 mg/m² pc. u pacjentów z rakiem gruczołu krokowego maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) wynosiło 226 ng/mL (CV 107%), a pole pod krzywą stężenia (AUC) 991 ng·h/mL (CV 34%). Kabazytaksel charakteryzuje się dużą objętością dystrybucji (Vss 4870 L, tj. 2640 L/m² pc.) oraz wysokim stopniem wiązania z białkami osocza (89-92%), głównie albuminami i lipoproteinami HDL, LDL i VLDL. Metabolizm wątrobowy jest dominującą drogą eliminacji (>95%), głównie przez CYP3A, z identyfikacją 7 metabolitów, z których 3 są aktywne biologicznie. Wydalanie odbywa się głównie z kałem (76% dawki), a klirens osoczowy wynosi 48,5 L/h (26,4 L/h/m² pc.), z okresem półtrwania eliminacji około 95 godzin. Nie stwierdzono istotnych interakcji farmakokinetycznych z substratami CYP3A ani innymi enzymami CYP, a ryzyko interakcji z transporterami P-gp, BCRP i OATP1B3 jest niskie przy stosowanych dawkach.
albumina osocza, badanie farmakokinetyczne, białko oporności raka piersi, białko oporności wielolekowej, białko osocza ludzkiego, bilirubina całkowita, farmakokinetyka kabazytakselu, infuzja dożylna, izoenzym CYP3A, klirens kreatyniny, klirens osoczowy, lipoproteina, maksymalna tolerowana dawka, metabolit kabazytakselu, metabolizm leku, metabolizm wątrobowy, nowotwór lity, objętość dystrybucji, okres półtrwania, P-glikoproteina, polipeptyd transportujący aniony, rak gruczołu krokowego z przerzutami, rak piersi z przerzutami, stężenie w osoczu, wchłanianie i dystrybucja leku, wydalanie nerkowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby -
Leksykon leków
Kabazytaksel, cytotoksyczny lek z grupy taksanów, wykazuje potencjalne działanie genotoksyczne, co wymaga szczególnej ostrożności w kontekście płodności i stosowania u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią. Mężczyźni poddawani terapii powinni stosować skuteczną antykoncepcję podczas leczenia oraz przez 4 miesiące po jego zakończeniu, aby zapobiec ryzyku uszkodzeń genetycznych potomstwa. W badaniach przedklinicznych wykazano przenikanie kabazytakselu przez barierę łożyskową oraz do mleka, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania leku u kobiet ciężarnych i karmiących piersią. Lek może powodować poważne uszkodzenia płodu, a karmienie piersią powinno być przerwane w przypadku konieczności terapii kabazytakselem.
bariera łożyskowa, farmakokinetyka, genotoksyczność, kabazytaksel, kriokonserwacja nasienia, lek cytotoksyczny, mechanizm aneugeniczny, metabolit kabazytakselu, potencjał genotoksyczny, segregacja chromosomów, taksan, terapia kabazytakselem, układ rozrodczy, uszkodzenie genetyczne, właściwości cytotoksyczne, zachowanie płodności
