płynny maltitol
Płynny maltitol to półsyntetyczny słodzik należący do grupy polioli (alkoholi cukrowych), stosowany jako substytut cukru w przemyśle spożywczym i farmaceutycznym. Otrzymywany jest w procesie uwodornienia maltozy pochodzącej ze skrobi. W formie płynnej stanowi lepki, przezroczysty roztwór o słodkości wynoszącej około 75-90% słodkości sacharozy.
W medycynie i farmacji płynny maltitol jest ceniony ze względu na niski indeks glikemiczny (około 35-52), co czyni go odpowiednim dla pacjentów z cukrzycą. W porównaniu do sacharozy dostarcza mniej kalorii (około 2,4 kcal/g), nie powoduje próchnicy i wykazuje działanie prebiotyczne. Jest metabolizowany wolniej niż cukier, co przekłada się na mniejszy wpływ na poziom glukozy we krwi.
Należy jednak pamiętać, że spożycie płynnego maltitolu w większych ilościach może powodować efekty uboczne ze strony przewodu pokarmowego, takie jak wzdęcia, bóle brzucha i biegunka. Dzieje się tak, ponieważ część maltitolu nie jest w pełni wchłaniana w jelicie cienkim i przechodzi do okrężnicy, gdzie jest fermentowana przez bakterie jelitowe. Z tego powodu dawkowanie preparatów zawierających maltitol powinno być dokładnie kontrolowane, szczególnie u pacjentów z zespołem jelita drażliwego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Megalia 40 mg/ml
Octan megestrolu w postaci zawiesiny doustnej Megalia (40 mg/ml) posiada ściśle określone przeciwwskazania, które muszą być bezwzględnie przestrzegane podczas kwalifikacji pacjentów do terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną – octan megestrolu – oraz na substancje pomocnicze, w tym szczególnie na płynny maltitol (300 mg/ml), który zawiera maltitol, sorbitol i uwodornione oligo- i polisacharydy, potencjalne alergeny. Preparatu nie należy stosować u kobiet w ciąży (wszystkie trymestry) ze względu na progestagenną aktywność octanu megestrolu, ani u kobiet karmiących piersią z uwagi na ryzyko przenikania leku do mleka matki i potencjalne zagrożenie dla dziecka.
- Leksykon substancji czynnych
Octan megestrolu – Przeciwwskazania stosowania
Octan megestrolu, stosowany w postaci zmikronizowanej w zawiesinie doustnej o stężeniu 40 mg/ml (produkt Megalia), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą, w tym szczególnie na płynny maltitol obecny w stężeniu 300 mg/ml. Maltitol, sorbitol oraz uwodornione oligo- i polisacharydy mogą wywoływać reakcje nadwrażliwości u predysponowanych osób, co wymaga szczegółowego wywiadu alergologicznego przed rozpoczęciem terapii. Postać zawiesiny doustnej determinuje sposób podawania i może wpływać na tolerancję leku u pacjentów z trudnościami w przyjmowaniu leków doustnych.
- Leksykon substancji czynnych
Octan megestrolu – Dawkowanie i sposób podawania
Octan megestrolu w preparacie Megalia (40 mg/ml) stosowany jest doustnie w dawce 400-800 mg na dobę, podawanej w pojedynczej dawce, przez minimum 2 miesiące w terapii onkologicznej. U pacjentów w podeszłym wieku (≥65 lat) zaleca się rozpoczynanie leczenia od dolnej granicy dawkowania z uwagi na częstsze współistniejące zaburzenia czynności wątroby, nerek i serca oraz ryzyko interakcji lekowych. W tej grupie wskazane jest monitorowanie funkcji nerek, podobnie jak u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, u których konieczne jest indywidualne dostosowanie dawki ze względu na zwiększone ryzyko toksyczności. Brak jest danych klinicznych dotyczących stosowania u dzieci i młodzieży, co uniemożliwia ustalenie dawkowania w tej populacji.
choroby współistniejące, dawkowanie substancji, działanie toksyczne, efekt terapeutyczny, leczenie onkologiczne, monitorowanie nerek, octan megestrolu, płynny maltitol, sorbitol, substancja pomocnicza, terapia długoterminowa, wywiad medyczny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zawiesina doustna