T-komórkowy chłoniak skóry

T-komórkowy chłoniak skóry (CTCL – cutaneous T-cell lymphoma) to grupa nowotworów wywodzących się z limfocytów T, które pierwotnie lokalizują się w skórze. Najczęstszymi postaciami są ziarniniak grzybiasty (mycosis fungoides) oraz zespół Sézary’ego, stanowiące około 65% wszystkich przypadków.

Choroba charakteryzuje się występowaniem zmian skórnych o różnorodnej morfologii – od niespecyficznych plam i blaszek rumieniowych, przez nacieki guzkowe, aż po uogólnioną erytrodermię. W zaawansowanych stadiach może dochodzić do zajęcia węzłów chłonnych i narządów wewnętrznych.

Diagnostyka CTCL opiera się na badaniu histopatologicznym, immunohistochemicznym oraz badaniach molekularnych (np. rearanżacja genów receptora TCR). Klasyfikacja TNM oraz ISCL/EORTC określa stopień zaawansowania choroby i ma istotne znaczenie rokownicze.

Leczenie T-komórkowego chłoniaka skóry jest wielokierunkowe i zależy od stadium zaawansowania. We wczesnych postaciach stosuje się metody miejscowe (fototerapia UVB, PUVA, miejscowe steroidy, beksaroten, mechloretamina), w przypadkach zaawansowanych – leczenie systemowe (retinoidy, interferon α, beksaroten, inhibitory deacetylazy histonowej, metotreksat, chemioterapia wielolekowa, przeszczepienie szpiku).

Rokowanie w CTCL jest zróżnicowane – w postaciach wczesnych 5-letnie przeżycie wynosi ponad 90%, podczas gdy w zaawansowanych stadiach z zajęciem narządów wewnętrznych znacząco się pogarsza, spadając poniżej 30%.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl