Przeciwwskazania stosowania leku Trifas 10 i Trifas 20

Podczas kwalifikacji pacjenta do terapii z zastosowaniem produktów leczniczych Trifas 10 (ampułka 2 ml zawierająca 10 mg torasemidu) lub Trifas 20 (ampułka 4 ml zawierająca 20 mg torasemidu) należy wykluczyć obecność przeciwwskazań, które mogą stwarzać ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych lub zagrażać zdrowiu i życiu pacjenta. ¹

Nadwrażliwość na składniki preparatu

Lek Trifas jest przeciwwskazany u pacjentów ze stwierdzoną nadwrażliwością na torasemid (substancję czynną), sulfonylomocznik lub którykolwiek ze składników pomocniczych preparatu. U pacjentów z wywiadem reakcji alergicznych na pochodne sulfonamidów należy zachować szczególną ostrożność z uwagi na możliwość reakcji krzyżowych. ²

Ciężkie zaburzenia czynności nerek

Stosowanie leku Trifas jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z niewydolnością nerek przebiegającą z bezmoczem. U tych chorych podanie diuretyku pętlowego może nasilić istniejące zaburzenia i prowadzić do pogorszenia stanu klinicznego. ³

Encefalopatia wątrobowa

Pacjenci w śpiączce wątrobowej lub stanie przedśpiączkowym nie powinni otrzymywać preparatu Trifas. Podanie diuretyku w tych stanach może spowodować pogłębienie encefalopatii wątrobowej przez nasilenie zaburzeń wodno-elektrolitowych i pogłębienie hiperamonemii. ⁴

Zaburzenia hemodynamiczne

Lek Trifas jest przeciwwskazany u pacjentów z następującymi zaburzeniami:

• Niskie ciśnienie tętnicze krwi – podanie diuretyku pętlowego może powodować dalsze obniżenie ciśnienia i prowadzić do rozwoju wstrząsu ⁵
• Hipowolemia (zmniejszenie objętości krwi krążącej) – stosowanie torasemidu u pacjentów odwodnionych może nasilić zaburzenia krążenia i prowadzić do niedokrwienia narządów ⁶

Zaburzenia elektrolitowe

Przeciwwskazaniem do stosowania leku Trifas jest obniżone stężenie sodu i potasu we krwi (hiponatremia i hipokaliemia). Diuretyki pętlowe mogą nasilać istniejące zaburzenia elektrolitowe, co zwiększa ryzyko wystąpienia groźnych zaburzeń rytmu serca, osłabienia mięśniowego oraz innych powikłań. ⁷

Zaburzenia odpływu moczu

Znaczne zaburzenia opróżniania pęcherza moczowego, w tym spowodowane rozrostem gruczołu krokowego, stanowią przeciwwskazanie do stosowania produktu leczniczego Trifas. Zastosowanie silnego diuretyku u pacjentów z utrudnionym odpływem moczu może prowadzić do zatrzymania moczu i rozszerzenia pęcherza moczowego. ⁸

Karmienie piersią

Lek Trifas jest przeciwwskazany u kobiet karmiących piersią. Torasemid może przenikać do mleka matki i potencjalnie wpływać na czynność nerek u niemowlęcia oraz zaburzać równowagę elektrolitową. ⁹

Sytuacje kliniczne wymagające odradzenia stosowania leku

Poza bezwzględnymi przeciwwskazaniami, istnieje szereg sytuacji klinicznych, w których należy odradzić pacjentowi stosowanie leku Trifas 10 lub Trifas 20 ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Sytuacje te obejmują:

Pacjenci z ryzykiem odwodnienia

U pacjentów odwodnionych lub zagrożonych odwodnieniem (np. w przebiegu gorączki, biegunki, wymiotów) należy rozważyć odroczenie podania torasemidu do czasu wyrównania zaburzeń wodno-elektrolitowych. Torasemid jako silny diuretyk pętlowy może nasilić istniejące zaburzenia. ¹⁰

Pacjenci z zaburzeniami elektrolitowymi

Należy odradzić stosowanie leku u pacjentów z tendencją do hiponatremii i hipokaliemii, szczególnie przy braku możliwości regularnego monitorowania stężenia elektrolitów. Dotyczy to zwłaszcza osób starszych, niedożywionych lub stosujących jednocześnie inne leki wpływające na gospodarkę elektrolitową. ¹¹

Pacjenci z hipotensją lub tendencją do hipotonii

U pacjentów z granicznie niskimi wartościami ciśnienia tętniczego krwi lub tendencją do hipotonii ortostatycznej należy odradzić stosowanie torasemidu, gdyż może on nasilić spadki ciśnienia, szczególnie po podaniu dożylnym. ¹²

Pacjenci z łagodnymi zaburzeniami odpływu moczu

Nawet u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami odpływu moczu należy rozważyć odradzenie stosowania produktu Trifas, ponieważ zwiększona diureza może ujawnić lub nasilić istniejące utrudnienia w opróżnianiu pęcherza moczowego. ¹³

W każdym przypadku decyzja o zastosowaniu leku Trifas powinna być podejmowana po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka terapii, z uwzględnieniem indywidualnych czynników ryzyka u pacjenta oraz możliwości zastosowania alternatywnych metod leczenia. ¹⁴