Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Storvas CRT

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa stosowania atorwastatyny, substancji czynnej leku Storvas CRT, obejmowały szereg testów, których celem była ocena potencjalnego działania mutagennego, klastogennego, rakotwórczego oraz wpływu na rozrodczość i rozwój potomstwa. Poniżej przedstawiono szczegółowe wyniki tych badań, które są istotne dla lekarzy stosujących lek Storvas CRT w praktyce klinicznej.¹

Potencjał mutagenny i klastogenny

W zakresie oceny potencjału genotoksycznego atorwastatyny przeprowadzono kompleksowe badania obejmujące zarówno testy in vitro, jak i analizy in vivo. W serii czterech różnych testów przeprowadzonych w warunkach laboratoryjnych (in vitro) oraz w jednym badaniu na żywych organizmach (in vivo) nie wykazano, aby atorwastatyna wykazywała właściwości mutagenne (zdolność do wywoływania mutacji genetycznych) lub klastogenne (zdolność do powodowania uszkodzeń chromosomów). Wyniki te wskazują na brak genotoksyczności atorwastatyny, co stanowi istotny aspekt bezpieczeństwa stosowania leku.²

Badania potencjału rakotwórczego

Badania dotyczące potencjalnego działania rakotwórczego atorwastatyny przeprowadzono na dwóch gatunkach gryzoni: szczurach i myszach. W przypadku szczurów nie stwierdzono działania rakotwórczego atorwastatyny, co wskazuje na brak karcynogenności leku w tej grupie zwierząt laboratoryjnych.³

W badaniach na myszach zaobserwowano jednak pewne niepokojące zmiany przy stosowaniu dużych dawek leku. Podanie myszom dawek atorwastatyny powodujących 6-11-krotne zwiększenie ekspozycji na lek (mierzonej jako AUC 0-24h) w porównaniu do ekspozycji u ludzi otrzymujących najwyższe zalecane dawki terapeutyczne, prowadziło do rozwoju gruczolaków wątrobowo-komórkowych u samców oraz raków wątrobowo-komórkowych u samic. Należy podkreślić, że zmiany te wystąpiły wyłącznie przy ekspozycji znacznie przekraczającej poziomy terapeutyczne stosowane u ludzi.⁴

Wpływ na rozrodczość i rozwój płodu

Badania na modelach zwierzęcych wykazały, że inhibitory reduktazy HMG-CoA (grupa leków, do której należy atorwastatyna) mogą potencjalnie wpływać na rozwój zarodka i płodu. Jednakże szczegółowe badania dotyczące samej atorwastatyny nie wykazały negatywnego wpływu na płodność badanych zwierząt ani działania teratogennego (powodującego wady rozwojowe płodu).⁵

Przeprowadzono kompleksowe badania na trzech gatunkach zwierząt: szczurach, królikach i psach. U żadnego z tych gatunków atorwastatyna nie zaburzała płodności ani nie wykazywała działania teratogennego. Należy jednak zwrócić uwagę, że w przypadku podawania toksycznych dawek leku ciężarnym samicom szczurów i królików, zaobserwowano toksyczne działanie na płód.⁶

Wpływ na rozwój potomstwa

W badaniach na szczurach zaobserwowano, że podawanie dużych dawek atorwastatyny ciężarnym samicom powodowało opóźnienie rozwoju potomstwa oraz zmniejszoną przeżywalność poporodową młodych. Te niepożądane efekty występowały wyłącznie przy stosowaniu dawek toksycznych dla matek, znacznie przekraczających dawki terapeutyczne.⁷

Przenikanie przez łożysko i do mleka

Badania na szczurach dostarczyły dowodów na zdolność atorwastatyny do przenikania przez łożysko. Stężenia leku w osoczu samic szczurów były zbliżone do stężeń oznaczanych w ich mleku, co wskazuje na przenikanie leku również do mleka. Istotne jest jednak zaznaczenie, że nie przeprowadzono badań potwierdzających, czy atorwastatyna lub jej metabolity przenikają do mleka kobiecego u ludzi.⁸