transkrypt BCR-ABL1
Transkrypt BCR-ABL1 to marker molekularny powstający w wyniku translokacji chromosomowej t(9;22)(q34;q11), która prowadzi do fuzji genów BCR i ABL1. Translokacja ta tworzy chromosom Philadelphia, charakterystyczny dla przewlekłej białaczki szpikowej (CML) oraz niektórych przypadków ostrej białaczki limfoblastycznej (ALL).
Fuzyjne białko BCR-ABL1 posiada konstytutywną aktywność kinazy tyrozynowej, która prowadzi do niekontrolowanej proliferacji komórek macierzystych szpiku kostnego. Poziom transkryptu BCR-ABL1 jest monitorowany metodą ilościowej reakcji łańcuchowej polimerazy z odwrotną transkryptazą (qRT-PCR), co pozwala ocenić odpowiedź na leczenie inhibitorami kinazy tyrozynowej oraz wczesne wykrycie nawrotu choroby.
W zależności od miejsca pęknięcia w genie BCR powstają różne warianty transkryptu: najczęstszy p210 (e13a2 lub e14a2) charakterystyczny dla CML, p190 (e1a2) częściej występujący w ALL oraz rzadki p230 (e19a2). Monitoring poziomu transkryptu BCR-ABL1 jest kluczowym elementem współczesnego postępowania w leczeniu CML, pozwalającym na ocenę głębokości remisji molekularnej i podejmowanie decyzji terapeutycznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Przewlekła białaczka szpikowa – Leczenie
Przewlekła białaczka szpikowa (CML) to nowotwór hematologiczny charakteryzujący się obecnością chromosomu Philadelphia i genem fuzyjnym BCR-ABL, kodującym konstytutywnie aktywną kinazę tyrozynową. Leczenie opiera się na inhibitorach kinazy tyrozynowej (TKI), takich jak imatynib, dasatynib, nilotynib, bosutynib, ponatynib oraz asciminib, które blokują aktywność BCR-ABL i prowadzą do eliminacji komórek białaczkowych. Standardem jest terapia doustna, monitorowana poprzez ocenę odpowiedzi hematologicznej (do 3 miesięcy), cytogenetycznej (3-6 miesięcy) oraz molekularnej (co 3 miesiące). W fazie przewlekłej CML większość pacjentów osiąga głęboką odpowiedź molekularną, a u wybranych możliwe jest przerwanie terapii (remisja wolna od leczenia). Wybór TKI zależy od fazy choroby, ryzyka (skale Sokal, Hasford), działań niepożądanych i chorób współistniejących.
badanie PCR, choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi, chromosom Philadelphia, efekt przeszczep-przeciwko-białaczce, gen BCR-ABL, głęboka odpowiedź molekularna, indukcja remisji, infuzja limfocytów dawcy, inhibitor kinazy tyrozynowej, interferon alfa, kinaza tyrozynowa BCR-ABL, komórka białaczkowa, komórka blastyczna, kryzys blastyczny, leczenie cytoredukujące, leukocytoza, morfologia krwi, mutacja T315I, napromienianie całego ciała, odpowiedź cytogenetyczna, odpowiedź hematologiczna, odpowiedź molekularna, przeszczep komórek macierzystych, przeszczep szpiku kostnego, przewlekła białaczka szpikowa, remisja wolna od leczenia, splenektomia, transkrypt BCR-ABL1, wysięk opłucnowy - Leksykon chorób i schorzeń
Przewlekła białaczka szpikowa – Epidemiologia
Przewlekła białaczka szpikowa (CML) stanowi około 15% białaczek u dorosłych i charakteryzuje się obecnością chromosomu Philadelphia oraz genu fuzyjnego BCR-ABL1. Roczna zachorowalność globalnie wynosi 0,7-1,3/100 000, z wyższymi wskaźnikami w USA (1,4-2,2/100 000) i regionach takich jak Pernambuco w Brazylii (3,4/100 000). Mediana wieku diagnozy w Europie to 57-60 lat, a w USA 64-66 lat, z wyraźnym wzrostem zachorowalności wraz z wiekiem i przewagą mężczyzn (stosunek 1,2-1,7:1). Chorobowość szacowana jest na 10-15/100 000, a dzięki inhibitorom kinazy tyrozynowej (TKI) pięcioletnie przeżycie wzrosło z 30-40% do 70-90%. Diagnostyka opiera się na wykrywaniu mutacji BCR-ABL1, a monitoring molekularny (RQ-PCR) jest standardem w ocenie odpowiedzi na leczenie i wykrywaniu nawrotów. Większość pacjentów diagnozowana jest w fazie przewlekłej, z łagodnym przebiegiem, natomiast fazy akceleracji i blastyczna charakteryzują się agresywnym przebiegiem i gorszym rokowaniem.
badania kliniczne, bazofile i eozynofile, biomarker prognostyczny, chromosom Philadelphia, faza akceleracji, faza blastyczna, fluorescencyjna hybrydyzacja in situ, gen BCR-ABL, gen fuzyjny BCR-ABL1, inhibitor kinazy tyrozynowej, leukocytoza, nieprawidłowość cytogenetyczna, nowotwór krwi, odpowiedź cytogenetyczna, ostra białaczka, promieniowanie jonizujące, przewlekła białaczka szpikowa, reakcja łańcuchowa polimerazy, remisja molekularna, splenomegalia, szpik kostny, transkrypt BCR-ABL1, zachorowalność - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Bosutinib Stada 100 mg
Bosutinib Stada, dostępny w dawkach 100 mg, 400 mg oraz 500 mg w postaci tabletek powlekanych, jest inhibitorem kinazy tyrozynowej stosowanym w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej z chromosomem Philadelphia (CML Ph+). Lek ten jest wskazany zarówno u dorosłych pacjentów z nowo rozpoznaną CML Ph+ w fazie przewlekłej (CP) jako terapia pierwszego rzutu, jak i u pacjentów z CML Ph+ w fazie przewlekłej, akceleracji (AP) lub przełomu blastycznego (BP), którzy wcześniej byli leczeni inhibitorami kinazy tyrozynowej i wykazali brak odpowiedzi, nietolerancję lub przeciwwskazania do imatynibu, nilotynibu i dasatynibu. Bosutinib jest szczególnie zalecany u pacjentów z mutacjami domeny kinazowej BCR-ABL1 wrażliwymi na ten lek, ale opornymi na inne inhibitory. Dawkowanie i postać leku umożliwiają indywidualne dostosowanie terapii w zależności od odpowiedzi i tolerancji pacjenta.
badanie cytogenetyczne, badanie molekularne, badanie PCR, badanie szpiku kostnego, blast, bosutynib, CML Ph+, enzymy wątrobowe, faza akceleracji, faza przełomu blastycznego, faza przewlekła, funkcja wątroby i nerek, inhibitor kinazy tyrozynowej, inhibitory kinazy tyrozynowej, komórka białaczkowa, morfologia krwi, odpowiedź cytogenetyczna, odpowiedź hematologiczna, odpowiedź molekularna, parametry nerkowe, przewlekła białaczka szpikowa Philadelphia, tabletka powlekana, transkrypt BCR-ABL1