zatrucie tlenowe

Zatrucie tlenowe to stan patologiczny wywołany nadmierną ekspozycją organizmu na tlen, szczególnie przy oddychaniu czystym tlenem pod zwiększonym ciśnieniem (np. podczas terapii hiperbarycznej) lub długotrwałym stosowaniu wysokich stężeń tlenu. Zjawisko to określane jest również jako toksyczność tlenowa lub efekt Lorraina Smitha.

Patofizjologia zatrucia tlenowego opiera się na tworzeniu nadmiernych ilości reaktywnych form tlenu (RFT), które uszkadzają komórki poprzez peroksydację lipidów błon komórkowych, modyfikację białek i uszkodzenia DNA. Klinicznie wyróżnia się dwa główne typy zatrucia: płucne (efekt Smitha) i ośrodkowy (efekt Paula Berta), który dotyczy ośrodkowego układu nerwowego.

Objawy zatrucia tlenowego w układzie oddechowym obejmują kaszel, podrażnienie gardła, ból za mostkiem, duszność oraz w ciężkich przypadkach obrzęk płuc i zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS). Manifestacje neurologiczne mogą obejmować zaburzenia widzenia, dzwonienie w uszach, nudności, zawroty głowy, zaburzenia koordynacji, niepokój, dezorientację oraz drgawki.

Postępowanie w zatruciu tlenowym polega na natychmiastowym zmniejszeniu stężenia podawanego tlenu do bezpiecznego poziomu, zachowując odpowiednią saturację (zwykle 88-92%). W terapii hiperbarycznej stosuje się przerwy w ekspozycji na czysty tlen poprzez oddychanie powietrzem atmosferycznym. Leczenie jest głównie objawowe i wspierające, w zależności od zajętych narządów i ciężkości objawów.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl