szczepionka DTPa
Szczepionka DTPa (błonica, tężec, krztusiec acelularny) jest skojarzoną szczepionką stosowaną w profilaktyce trzech chorób zakaźnych. W odróżnieniu od wcześniejszej wersji DTP, komponent krztuścowy w szczepionce DTPa jest bezkomórkowy (acelularny), co znacząco zmniejsza ryzyko wystąpienia niepożądanych odczynów poszczepiennych.
Szczepionka DTPa jest zazwyczaj podawana w schemacie wielodawkowym niemowlętom i małym dzieciom, zwykle w 2., 4., 6. i 16-18. miesiącu życia, z dawką przypominającą w 6. roku życia. Produkt ten stanowi istotny element kalendarza szczepień ochronnych w wielu krajach, w tym w Polsce.
Warto podkreślić, że szczepionka DTPa często występuje w formie preparatów skojarzonych, zawierających dodatkowo komponenty przeciwko innym chorobom, jak poliomyelitis (IPV), Haemophilus influenzae typu b (Hib) czy wirusowemu zapaleniu wątroby typu B (HBV), co pozwala zmniejszyć liczbę iniekcji wykonywanych u dzieci przy zachowaniu ochrony przed wieloma patogenami.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Clodivac nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego i nie mniej niż 5 j.m. toksoidu błoniczego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Clodivac zawiera toksoidy tężcowy (≥40 j.m.) i błoniczy (≥5 j.m.) adsorbowane na wodorotlenku glinu (≤0,5 mg Al³⁺) i jest przeznaczona do czynnego uodparniania przeciw tężcowi i błonicy u osób powyżej 7. roku życia, młodzieży oraz dorosłych. Preparat stosuje się w szczepieniu podstawowym u osób nieszczepionych wcześniej szczepionkami DTP lub DT oraz jako dawkę przypominającą u dzieci powyżej 7. roku życia, młodzieży w 14. i 19. roku życia oraz dorosłych co 10 lat po pełnym cyklu szczepienia podstawowego. Clodivac jest również wskazany do profilaktyki poekspozycyjnej w przypadku zranienia, zgodnie z aktualnym Programem Szczepień Ochronnych, uwzględniającym historię szczepień i charakter urazu. Preparat ma postać białej lub prawie białej zawiesiny, którą przed podaniem należy dokładnie wymieszać, a szczepienia powinny być wykonywane przez wykwalifikowany personel medyczny po dokładnym wywiadzie i ocenie stanu zdrowia pacjenta.
błonica i tężec, czynne uodparnianie, krztusiec, personel medyczny, profilaktyka poekspozycyjna, profilaktyka przeciwtężcowa, Program Szczepień Ochronnych, szczepienie ochronne, szczepienie podstawowe, szczepienie przypominające, szczepionka DTP, szczepionka DTPa, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, wywiad medyczny - Leksykon substancji czynnych
Fimbrie typu 2 i 3 – Przedawkowanie
Fimbrie typu 2 i 3 są istotnymi antygenami krztuśca zawartymi w bezkomórkowych szczepionkach dTpa, takich jak Adacel. Każda dawka szczepionki Adacel o objętości 0,5 ml zawiera 5 mikrogramów fimbrii typu 2 i 3, adsorbowanych na 1,5 mg fosforanu glinu (0,33 mg Al³⁺). Charakterystyka Produktu Leczniczego Adacel nie przewiduje specyficznych przypadków ani objawów przedawkowania tych antygenów, co jest związane z kontrolowanym podawaniem szczepionki w pojedynczych dawkach przez wykwalifikowany personel oraz ograniczoną możliwością przypadkowego nadmiernego podania substancji czynnej. Standardowa dawka i forma podania (domięśniowo) minimalizują ryzyko toksyczności.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Infanrix-IPV 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Infanrix-IPV, będąca skojarzoną szczepionką bakteryjno-wirusową (ATC: J07CA02), zawiera antygeny błonicy, tężca, bezkomórkowego krztuśca oraz inaktywowanych wirusów poliomyelitis, umożliwiając jednoczesne uodpornienie przeciwko czterem chorobom zakaźnym. Badania kliniczne obejmujące 917 dzieci w wieku 15-26 miesięcy oraz 575 dzieci w wieku 4-7 lat wykazały, że po miesiącu od podania dawki uzupełniającej lub przypominającej, u ≥ 99% pacjentów stwierdzono ochronne miana przeciwciał: ≥ 0,1 j.m./ml dla błonicy i tężca, ≥ 5 j. ELISA/ml dla antygenów krztuśca (toksoid krztuścowy, hemaglutynina włókienkowa, pertaktyna) oraz ≥ 8 w teście neutralizacji dla trzech typów poliowirusa. Odpowiedź immunologiczna była niezależna od wcześniejszego schematu szczepień (DTPw, DTPa, OPV, IPV) i liczby podanych dawek.
błonica, hemaglutynina włókienkowa, immunogenność, inaktywowana szczepionka przeciw poliomyelitis, inaktywowany wirus poliomyelitis, krztusiec, miano przeciwciał, miano przeciwciał ochronnych, odpowiedź immunologiczna, pertaktyna, poliomyelitis, szczepienie podstawowe, szczepionka DTPa, szczepionka Infanrix-IPV, test ELISA, test neutralizacji, tężec, toksoid krztuścowy - Leksykon substancji czynnych
Wirus ospy wietrznej – Interakcje
Wirus ospy wietrznej, stosowany w szczepionkach żywych atenuowanych, wykazuje liczne interakcje z innymi produktami leczniczymi, które mogą wpływać na skuteczność immunizacji oraz bezpieczeństwo pacjenta. Szczepionki przeciw ospie wietrznej można podawać jednocześnie z wieloma szczepionkami inaktywowanymi i żywymi (m.in. MMR, DTPa, Hib, IPV, HBV, HAV, MenB, MenC, MenACWY, PCV), pod warunkiem podania w różne miejsca ciała. Szczególną uwagę należy zwrócić na konieczność zachowania co najmniej 1-miesięcznego odstępu między szczepionką przeciw ospie wietrznej a szczepionką przeciw odrze, jeśli nie są podawane jednocześnie, ze względu na możliwe obniżenie komórkowej odpowiedzi immunologicznej. U pacjentów z grup wysokiego ryzyka ciężkiego przebiegu ospy wietrznej nie zaleca się jednoczesnego podawania szczepionek żywych atenuowanych. Ponadto, jednoczesne podanie szczepionki przeciw meningokokom grupy B (Bexsero) z preparatem przeciw ospie wietrznej zwiększa ryzyko gorączki, tkliwości w miejscu podania oraz zaburzeń zachowania, co wymaga rozważenia podania szczepionek osobno.
funkcja immunologiczna, Haemophilus influenzae typu B, immunoglobulina ludzka, interakcje lekowe, objawy grypopodobne, odpowiedź immunologiczna, odpowiedź immunologiczna komórkowa, pochodne kwasu salicylowego, próba tuberkulinowa, przetoczenie krwi, szczepionka DTPa, szczepionka MMR, szczepionka przeciw meningokokom, szczepionka przeciw ospie wietrznej, szczepionka przeciw pneumokokom, szczepionka przeciw polio, szczepionka żywa atenuowana, testy diagnostyczne, wirus ospy wietrznej, wirusowe zapalenie wątroby, zespół Reye’a