lakozamid
Lakozamid jest lekiem przeciwpadaczkowym (przeciwdrgawkowym) stosowanym głównie w leczeniu padaczki, a dokładniej napadów częściowych u pacjentów dorosłych i dzieci powyżej 4 roku życia. Działa poprzez stabilizację błon neuronów i hamowanie aktywności kanałów sodowych zależnych od napięcia, co prowadzi do zmniejszenia pobudliwości neuronów i hamowania wyładowań padaczkowych.
Farmakologicznie lakozamid należy do pochodnych funkcjonalizowanej aminokwasów i wykazuje wysoką biodostępność po podaniu doustnym (około 100%). Lek charakteryzuje się liniową farmakokinetyką, a jego okres półtrwania wynosi około 13 godzin, co umożliwia dawkowanie dwa razy na dobę. Metabolizowany jest głównie przez CYP2C19, a wydalany z moczem, zarówno w formie niezmienionej, jak i w postaci metabolitów.
W praktyce klinicznej lakozamid stosuje się zarówno w monoterapii, jak i w terapii dodanej z innymi lekami przeciwpadaczkowymi. Dostępny jest w formie tabletek, syropu oraz roztworu do infuzji dożylnych, co umożliwia elastyczne dostosowanie terapii do potrzeb pacjenta. Najczęstsze działania niepożądane obejmują zawroty głowy, bóle głowy, nudności, podwójne widzenie oraz zaburzenia koordynacji ruchowej. Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami przewodzenia serca, ze względu na możliwość wydłużenia odstępu PR w EKG.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Seizpat
Lakozamid, stosowany w terapii padaczki, wiąże się z ryzykiem wystąpienia myśli i zachowań samobójczych, co potwierdzają metaanalizy randomizowanych badań klinicznych kontrolowanych placebo. Zaleca się systematyczną obserwację pacjentów pod kątem objawów suicydalnych oraz edukację pacjentów i opiekunów o konieczności natychmiastowego zgłaszania niepokojących symptomów. Ponadto, w trakcie terapii obserwuje się zależne od dawki wydłużenie odstępu PR w EKG, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami przewodzenia sercowego, ciężkimi chorobami serca (np. niedokrwienie, zawał, niewydolność, strukturalne zmiany), a także u osób starszych i stosujących leki wpływające na przewodzenie serca. Wskazane jest wykonanie EKG przed zwiększeniem dawki powyżej 400 mg/dobę oraz po osiągnięciu stanu stacjonarnego. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano przypadki bloków przedsionkowo-komorowych, tachyarytmii, asystolii i nagłych zgonów u pacjentów z chorobami serca.
asystolia, badanie EKG, blok przedsionkowo-komorowy, elektrokardiogram, kanał sodowy, lakozamid, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpadaczkowy, migotanie przedsionków, myśli samobójcze, napad miokloniczny, napad ogniskowy, napad uogólniony, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, odstęp PR, padaczka, pierwotnie uogólniony napad toniczno-kloniczny, strukturalna choroba serca, tachyarytmia, zaburzenie przewodzenia sercowego, zachowanie samobójcze, zatrzymanie czynności serca, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół padaczkowy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Seizpat 200 mg
Lakozamid, substancja czynna preparatu Seizpat dostępnego w tabletkach powlekanych o dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg, wykazuje niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolności psychomotoryczne pacjentów, co może ograniczać ich zdolność do prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Najistotniejsze działania niepożądane związane z terapią lakozamidem to zawroty głowy oraz nieostre widzenie, które mogą znacząco upośledzać koordynację ruchową i percepcję wzrokową, kluczowe dla bezpieczeństwa w ruchu drogowym. W związku z tym lekarz ma obowiązek poinformować pacjenta o potencjalnych ograniczeniach i zalecić powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów do czasu indywidualnej oceny wpływu leku na zdolności psychomotoryczne.
bezpieczeństwo stosowania leku, charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, koordynacja ruchowa, lakozamid, nieostre widzenie, objaw niepożądany, percepcja wzrokowa, postępowanie medyczne, reakcja na lek, Seizpat, sprawność psychoruchowa, tabletki powlekane, terapia lakozamidem, zawroty głowy, zdolność poznawcza, zdolność prowadzenia pojazdów, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lacosamide Neuraxpharm
Stosowanie lakozamidu wiąże się z koniecznością monitorowania pacjentów pod kątem ryzyka wystąpienia myśli i zachowań samobójczych, co potwierdzają meta-analizy randomizowanych badań klinicznych. Zaleca się systematyczną obserwację oraz edukację pacjentów i opiekunów o konieczności natychmiastowego zgłaszania objawów niepokojących. Ponadto, lakozamid powoduje zależne od dawki wydłużenie odstępu PR w EKG, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami przewodzenia sercowego, ciężkimi chorobami serca (np. niedokrwienie, niewydolność, strukturalne zmiany), a także u osób przyjmujących leki wpływające na przewodzenie serca. Wskazane jest wykonanie badania EKG przed zwiększeniem dawki powyżej 400 mg/dobę oraz po osiągnięciu stanu stacjonarnego. Doświadczenia kliniczne wskazują na możliwość wystąpienia bloków przedsionkowo-komorowych, tachyarytmii oraz rzadkich przypadków asystolii u pacjentów z predyspozycjami kardiologicznymi.
asystolia, blok przedsionkowo-komorowy, lakozamid, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpadaczkowy, migotanie przedsionków, myśli samobójcze, napad miokloniczny, napad padaczkowy ogniskowy, napad toniczno-kloniczny, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, strukturalna choroba serca, tachyarytmia, wydłużenie odstępu PR, zaburzenie kanału sodowego, zaburzenie przewodzenia sercowego, zatrzymanie czynności serca, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół padaczkowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lacosamide Zentiva 150 mg
Przedawkowanie lakozamidu stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia, zwłaszcza przy dawkach przekraczających 800 mg/dobę, gdzie obserwuje się nasilone objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN) i układu pokarmowego, takie jak zawroty głowy, nudności, wymioty, napady toniczno-kloniczne oraz stan padaczkowy. W ciężkich przypadkach, szczególnie przy jednorazowym przyjęciu kilku gramów leku, mogą wystąpić zaburzenia przewodzenia serca, wstrząs, śpiączka, a nawet zgon. Objawy przy dawkach 400-800 mg są zbliżone do działań niepożądanych przy dawkach terapeutycznych i mają łagodny do umiarkowanego charakter. Wczesne rozpoznanie i monitorowanie funkcji życiowych, w tym EKG, jest kluczowe dla rokowania pacjenta.
antidotum, arytmia, hemodializa, intensywna terapia, konsultacja psychiatryczna, lakozamid, leczenie przeciwpadaczkowe, lek przeciwdrgawkowy, monitorowanie funkcji życiowych, monitorowanie kardiologiczne, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, ostre przedawkowanie, padaczka, śpiączka, stan padaczkowy, substancja psychoaktywna, tendencje samobójcze, układ pokarmowy, wstrząs, wymioty, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia przewodzenia serca, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaburzenie psychiczne, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Seizpat 50 mg
Lakozamid, stosowany w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg w preparacie Seizpat, charakteryzuje się specyficznym profilem działań niepożądanych, które wymagają uważnego monitorowania. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥10%) to zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia, bóle głowy, nudności oraz podwójne widzenie, zwykle o łagodnym do umiarkowanego nasileniu, z tendencją do zmniejszania się w czasie terapii. Istotnym aspektem jest zależne od dawki wydłużenie odstępu PR, co może prowadzić do bloku przedsionkowo-komorowego, bradykardii i omdleń. W badaniach klinicznych odsetek przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych wynosił 12,2% w grupie leczonej lakozamidem, w porównaniu do 1,6% w grupie placebo, z zawrotami głowy jako najczęstszą przyczyną. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży jest zbliżony do dorosłych, choć u najmłodszych (poniżej 2 lat) brak jest wystarczających danych do rekomendacji stosowania.
agranulocytoza, ataksja, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia, ból głowy, bradykardia, dawka nasycająca, dyskineza, dyzartria, lakozamid, leczenie przeciwpadaczkowe, migotanie przedsionków, napad miokloniczny, napad toniczno-kloniczny, nudności, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, odstęp PR, omdlenie, padaczka miokloniczna, parestezja, podwójne widzenie, pokrzywka, senność, szum uszny, tachyarytmia komorowa, toksyczna nekroliza naskórka, trzepotanie przedsionków, wielonarządowa reakcja nadwrażliwości, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenie psychotyczne, zapalenie nosogardła, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Trelema 150 mg
W przypadku pacjentek w wieku rozrodczym stosujących lakozamid (Trelema) konieczne jest przeprowadzenie szczegółowej konsultacji dotyczącej planowania rodziny, antykoncepcji oraz potencjalnego wpływu leku na ciążę i laktację. Lakozamid przenika do mleka kobiecego, co stanowi potencjalne zagrożenie dla noworodków, dlatego zaleca się przerwanie karmienia piersią lub rozważenie zmiany terapii na lek o korzystniejszym profilu bezpieczeństwa. W badaniach na zwierzętach nie wykazano teratogenności, jednak obserwowano toksyczność zarodkową przy dawkach toksycznych dla samic, a dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania w ciąży są ograniczone. W związku z tym stosowanie lakozamidu w ciąży powinno być zarezerwowane dla sytuacji, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lackepila 100 mg
W terapii przeciwpadaczkowej z wykorzystaniem lakozamidu (preparat Lackepila) kluczowe jest przestrzeganie bezwzględnych przeciwwskazań, aby zapewnić bezpieczeństwo pacjenta. Przede wszystkim, lek jest przeciwwskazany u osób z nadwrażliwością na lakozamid lub substancje pomocnicze zawarte w tabletkach powlekanych (dostępnych w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg, o zróżnicowanym kolorze). Reakcje nadwrażliwości mogą obejmować zarówno łagodne objawy skórne, jak i ciężkie reakcje systemowe, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku. Znajomość tych przeciwwskazań jest niezbędna do właściwego zarządzania terapią i minimalizacji ryzyka powikłań. Drugim istotnym przeciwwskazaniem jest obecność bloku przedsionkowo-komorowego II lub III stopnia, które stanowią poważne zaburzenia przewodnictwa sercowego. Lakozamid może nasilać te zaburzenia, prowadząc do bradykardii, zapaści sercowo-naczyniowej lub zatrzymania krążenia. W związku z tym, przed rozpoczęciem leczenia wskazane jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu kardiologicznego oraz badania EKG u pacjentów z czynnikami ryzyka. W przypadku stwierdzenia przeciwwskazań, konieczne jest zastosowanie alternatywnych metod terapeutycznych, aby uniknąć poważnych powikłań kardiologicznych.
badanie EKG, blok przedsionkowo-komorowy, blokowanie przewodzenia impulsów, bradykardia, lakozamid, nadwrażliwość na lakozamid, powikłanie kardiologiczne, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, reakcja systemowa, tabletka powlekana, terapia przeciwpadaczkowa, zaburzenie przewodnictwa sercowego, zaburzenie rytmu serca, zapaść sercowo-naczyniowa, zatrzymanie krążenia - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Seizpat 100 mg
Lakozamid, dostępny w postaci tabletek powlekanych o mocach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg, powinien być dawkowany indywidualnie, z uwzględnieniem masy ciała pacjenta oraz rodzaju terapii (monoterapia lub terapia wspomagająca). Standardowe dawkowanie obejmuje podawanie leku dwa razy na dobę w równych odstępach około 12 godzin. W monoterapii dawka początkowa wynosi 50 mg lub 100 mg dwa razy na dobę (odpowiednio 100 mg/dobę lub 200 mg/dobę), z możliwością zwiększania o 50 mg dwa razy na dobę co tydzień, aż do maksymalnej dawki 300 mg dwa razy na dobę (600 mg/dobę). W terapii wspomagającej dawka maksymalna wynosi 200 mg dwa razy na dobę (400 mg/dobę). U dzieci o masie ciała poniżej 50 kg zaleca się stosowanie syropu 10 mg/ml, rozpoczynając od 1 mg/kg dwa razy na dobę (2 mg/kg/dobę) i zwiększając do maksymalnie 6 mg/kg dwa razy na dobę (12 mg/kg/dobę) dla masy ciała 10–40 kg oraz 5 mg/kg dwa razy na dobę (10 mg/kg/dobę) dla masy 40–50 kg.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lacosamide Neuraxpharm 50 mg
Lakozamid, aminokwas funkcjonalizowany z grupy leków przeciwpadaczkowych (kod ATC: N03AX18), wykazuje mechanizm działania polegający na nasilaniu powolnej inaktywacji napięciowo-zależnych kanałów sodowych, co stabilizuje nadmiernie pobudliwe błony neuronalne. W badaniach przedklinicznych wykazano jego skuteczność przeciwdrgawkową w modelach napadów częściowych i pierwotnie uogólnionych oraz synergistyczne działanie z innymi lekami przeciwpadaczkowymi. W badaniu klinicznym porównującym monoterapię lakozamidem (200–600 mg/dobę) z karbamazepiną CR (400–1200 mg/dobę) u 886 pacjentów z nowo rozpoznaną padaczką, częstość uwolnienia od napadów po 6 miesiącach wyniosła odpowiednio 89,8% i 91,1% (różnica -1,3%, 95% CI: -5,5; 2,8), a po 12 miesiącach 77,8% i 82,7%, co wskazuje na porównywalną skuteczność obu leków. W populacji geriatrycznej najczęściej stosowano dawki lakozamidu 200 mg/dobę (88,7%).
działanie przeciwdrgawkowe, działanie synergistyczne, estymator Kaplana-Meiera, fenytoina, gabapentyna, geriatria, kanał sodowy napięciowo-zależny, karbamazepina, lakozamid, lamotrygina, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad padaczkowy częściowy, napad pierwotnie uogólniony, napad toniczno-kloniczny, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, padaczka idiopatyczna uogólniona, patofizjologia, R-2-acetamido-N-benzyl-3-metoksypropionamid, terapia wspomagająca, topiramat, walproinian sodu - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lacosamide Intas
Lacosamide Eignapharma, stosowany w terapii padaczki, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko wystąpienia myśli i zachowań samobójczych, co potwierdzają meta-analizy randomizowanych badań klinicznych. Zaleca się systematyczną obserwację pacjentów pod kątem tych objawów oraz edukację pacjentów i opiekunów o konieczności natychmiastowego zgłaszania niepokojących symptomów. Ponadto, lakozamid wykazuje zależne od dawki wydłużenie odstępu PR w EKG, co może prowadzić do zaburzeń rytmu i przewodzenia serca, w tym bloku przedsionkowo-komorowego II stopnia lub wyższego. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami przewodzenia, ciężkimi chorobami serca, osób starszych oraz u tych przyjmujących leki wydłużające odstęp PR. Wskazane jest wykonanie EKG przed zwiększeniem dawki powyżej 400 mg/dobę oraz po osiągnięciu stanu stacjonarnego.
alergia na orzeszki arachidowe, badanie EKG, badanie kliniczne, blok przedsionkowo-komorowy, elektroencefalografia, elektrokardiogram, lakozamid, lecytyna sojowa, lek przeciwpadaczkowy, migotanie przedsionków, myśli samobójcze, napad padaczkowy ogniskowy, napad padaczkowy uogólniony, niewydolność serca, odstęp PR, padaczka, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia przewodzenia serca, zaburzenia rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół padaczkowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Seizpat 50 mg
Seizpat (lakozamid) jest lekiem przeciwpadaczkowym dostępnym w formie tabletek powlekanych o dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg, stosowanym zarówno w monoterapii, jak i terapii wspomagającej padaczkę. W monoterapii lek jest wskazany do leczenia napadów częściowych (z wtórnym uogólnieniem lub bez) u dorosłych, młodzieży oraz dzieci od 2. roku życia. W terapii wspomagającej Seizpat stosuje się w leczeniu napadów częściowych u tych samych grup wiekowych oraz w leczeniu napadów toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych u pacjentów od 4. roku życia z uogólnioną padaczką idiopatyczną. Wybór dawki powinien uwzględniać wiek, masę ciała, choroby współistniejące oraz inne stosowane leki, co umożliwia dostępność czterech różnych dawek tabletek o wymiarach od 10,4 x 4,9 mm (50 mg) do 16,5 x 7,7 mm (200 mg).
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Epilantin 150 mg
Lakozamid, substancja czynna leku Epilantin dostępnego w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg w formie tabletek powlekanych, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na lakozamid lub jakąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także obecność bloku przedsionkowo-komorowego II lub III stopnia, ze względu na wysokie ryzyko powikłań kardiologicznych. Przed rozpoczęciem terapii należy przeprowadzić szczegółowy wywiad dotyczący reakcji uczuleniowych na leki przeciwpadaczkowe oraz chorób układu sercowo-naczyniowego, ze szczególnym uwzględnieniem zaburzeń przewodnictwa serca i objawów takich jak omdlenia, zawroty głowy czy kołatania serca. W razie wątpliwości wskazane jest wykonanie badania EKG oraz konsultacja kardiologiczna.
blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy I stopnia, choroba układu sercowo-naczyniowego, EKG, epilantin, kołatanie serca, konsultacja kardiologiczna, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, monitorowanie kardiologiczne, nadwrażliwość na składniki preparatu, omdlenie, powikłanie kardiologiczne, reakcja alergiczna, wywiad kardiologiczny, zaburzenie przewodnictwa, zaburzenie przewodnictwa serca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Seizpat 200 mg
Lakozamid, substancja czynna leku Seizpat, dostępny w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg, jest stosowany jako lek przeciwpadaczkowy. Podstawowymi przeciwwskazaniami do jego stosowania są nadwrażliwość na lakozamid lub substancje pomocnicze oraz rozpoznany blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia. Nadwrażliwość może manifestować się od łagodnych reakcji skórnych po ciężkie reakcje anafilaktyczne, co wymaga natychmiastowego odstawienia leku i wdrożenia odpowiedniego leczenia. Blok przedsionkowo-komorowy stanowi bezwzględne przeciwwskazanie ze względu na ryzyko pogłębienia zaburzeń rytmu serca i zagrożenia życia pacjenta.
blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy II stopnia, blok przedsionkowo-komorowy III stopnia, choroba serca, konsultacja kardiologiczna, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, monitorowanie elektrokardiograficzne, nadwrażliwość, padaczka, przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, Seizpat, tabletki powlekane, zaburzenia przewodnictwa sercowego, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lacosamide Intas 100 mg
Lakozamid, będący funkcjonalizowanym aminokwasem z grupy leków przeciwpadaczkowych (kod ATC: N03AX18), wykazuje mechanizm działania polegający na wybiórczym nasilaniu powolnej inaktywacji napięciowo-zależnych kanałów sodowych, co stabilizuje nadmiernie pobudliwe błony neuronów i hamuje rozprzestrzenianie patologicznych wyładowań. W badaniach przedklinicznych potwierdzono jego skuteczność w modelach napadów częściowych i pierwotnie uogólnionych oraz synergistyczne działanie z innymi lekami przeciwpadaczkowymi, takimi jak lewetyracetam, karbamazepina czy walproinian sodu. W monoterapii dawkowanie wynosi 200–600 mg/dobę, a w terapii wspomagającej 200–400 mg/dobę. W dużym, randomizowanym badaniu non-inferiority u 886 pacjentów z nowo rozpoznaną padaczką, po 6 miesiącach odsetek pacjentów wolnych od napadów wyniósł 89,8% dla lakozamidu i 91,1% dla karbamazepiny CR, co potwierdza porównywalną skuteczność obu leków.
dożylna dawka nasycająca, działanie przeciwdrgawkowe, fenytoina, gabapentyna, karbamazepina, karbamazepina o kontrolowanym uwalnianiu, kindling, konwersja terapii, lakozamid, lamotrygina, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad padaczkowy, napad padaczkowy częściowy, napad pierwotnie uogólniony, napięciowo-zależny kanał sodowy, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, terapia skojarzona, terapia wspomagająca, topiramat, walproinian sodu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Trelema 200 mg
Lakozamid (Trelema) wymaga indywidualnego dostosowania dawki w zależności od wieku, masy ciała, rodzaju terapii (monoterapia lub terapia wspomagająca) oraz typu napadów padaczkowych. U dorosłych i młodzieży ≥50 kg dawka początkowa wynosi 50 mg dwa razy na dobę (100 mg/dobę) lub 100 mg dwa razy na dobę (200 mg/dobę), z możliwością zwiększania co tydzień o 50 mg dwa razy na dobę do maksymalnej dawki 300 mg dwa razy na dobę (600 mg/dobę) w monoterapii. W terapii wspomagającej maksymalna dawka to 200 mg dwa razy na dobę (400 mg/dobę). U dzieci dawka jest obliczana na podstawie masy ciała, rozpoczynając od 1 mg/kg dwa razy na dobę (2 mg/kg/dobę) i stopniowo zwiększana do maksymalnych dawek zależnych od przedziału masy ciała (np. do 6 mg/kg dwa razy na dobę dla dzieci 10–40 kg). Dawkę nasycającą 200 mg można zastosować u pacjentów ≥50 kg, gdy konieczne jest szybkie osiągnięcie stężenia terapeutycznego, jednak pod nadzorem ze względu na ryzyko zaburzeń rytmu serca i działań niepożądanych OUN. U osób starszych i pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby zaleca się odpowiednie modyfikacje dawkowania, np. zmniejszenie maksymalnej dawki do 250 mg/dobę przy klirensie kreatyniny ≤30 ml/min lub do 300 mg/dobę przy łagodnej do umiarkowanej niewydolności wątroby.
dawka nasycająca, działanie niepożądane OUN, hemodializa, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, lakozamid, monoterapia, napad częściowy, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, schyłkowa niewydolność nerek, stan padaczkowy, stężenie lakozamidu, tabletka powlekana, terapia wspomagająca, Trelema, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lacosamide Teva 100 mg
Przedawkowanie lakozamidu, substancji czynnej leku Lacosamide Teva, stanowi poważne zagrożenie dla pacjenta, zwłaszcza przy dawkach przekraczających 800 mg/dobę. Objawy toksyczności obejmują zawroty głowy, nudności, wymioty, napady toniczno-kloniczne uogólnione oraz stan padaczkowy, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Przy dawkach terapeutycznych do 800 mg/dobę działania niepożądane nie różnią się istotnie klinicznie od tych obserwowanych w standardowej terapii. Jednakże ostre przedawkowanie sięgające kilku gramów może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak zaburzenia przewodzenia serca, wstrząs, śpiączka, a nawet zgon.
antidotum, działanie niepożądane, hemodializa, lakozamid, nagłe zatrzymanie krążenia, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny uogólniony, niewydolność krążeniowa, nudność, ośrodkowy układ nerwowy, śpiączka, stan padaczkowy, układ pokarmowy, wstrząs, wymioty, zaburzenie przewodzenia serca, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lackepila 200 mg
Lek Lackepila, zawierający lakozamid w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg, stosowany w leczeniu napadów częściowych padaczki, wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się częstością działań niepożądanych u 61,9% pacjentów w badaniach klinicznych (w porównaniu do 35,2% w grupie placebo). Najczęstsze działania niepożądane (≥10%) to zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia, bóle głowy, nudności i podwójne widzenie, zwykle o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, z tendencją do zmniejszania się w trakcie terapii. Odsetek przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych wyniósł 12,2%, głównie z powodu zawrotów głowy. Lakozamid powoduje zależne od dawki wydłużenie odstępu PR, co może prowadzić do bloku przedsionkowo-komorowego, choć w badaniach klinicznych blok I stopnia występował rzadko (0,5-0,7% przy dawkach 200-600 mg), a bloki wyższych stopni zgłaszano po wprowadzeniu leku do obrotu. Omdlenia i arytmie przedsionkowe zdarzały się rzadko, a nieprawidłowości w badaniach czynności wątroby (ALT ≥3× ULN) wystąpiły u 0,7% pacjentów leczonych lakozamidem.
arytmia przedsionkowa, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, dawka nasycająca, dyzartria, działanie niepożądane, hipestezja, karbamazepina, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie przedsionków, napad częściowy, nieprawidłowa czynność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, omdlenie, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, parestezja, podwójne widzenie, pokrzywka, stan splątania, szum uszny, układ przewodzący serca, wielonarządowa reakcja nadwrażliwości, zaburzenie psychotyczne, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lacosamide Neuraxpharm 100 mg
Lakozamid, substancja czynna preparatu Lacosamide Neuraxpharm, jest lekiem przeciwpadaczkowym z grupy innych leków przeciwpadaczkowych (kod ATC: N03AX18). Jego mechanizm działania opiera się na selektywnej modulacji napięciowo-zależnych kanałów sodowych poprzez nasilanie powolnej inaktywacji tych kanałów, co stabilizuje błony komórkowe neuronów o nadmiernej pobudliwości. Potwierdzono skuteczność lakozamidu w modelach napadów częściowych i pierwotnie uogólnionych oraz jego zdolność do hamowania rozwoju kindlingu, co sugeruje potencjalne działanie przeciw epileptogenezie.
aminokwas funkcjonalizowany, działanie synergistyczne, efekt przeciwdrgawkowy, epileptogeneza, fenytoina, gabapentyna, karbamazepina, kindling, lakozamid, lamotrygina, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, napad częściowy, napad pierwotnie uogólniony, napięciowo-zależny kanał sodowy, padaczka, stabilizacja błony komórkowej neuronu, topiramat, walproinian sodu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Epilantin 200 mg
Lakozamid jest dostępny w tabletkach o dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg, co pozwala na precyzyjne dostosowanie terapii przeciwpadaczkowej do indywidualnych potrzeb pacjenta. Lek należy podawać dwukrotnie na dobę, co około 12 godzin, aby utrzymać stabilne stężenie w osoczu. W przypadku pominięcia dawki, pacjent powinien przyjąć ją natychmiast po przypomnieniu, chyba że do kolejnej dawki pozostało mniej niż 6 godzin – wtedy dawkę pomija się, nie stosując podwójnej dawki. Dawkowanie różni się w zależności od trybu terapii: w monoterapii dawka początkowa wynosi 50–100 mg dwa razy na dobę, z możliwością zwiększenia do 300 mg dwa razy na dobę (600 mg/dobę), natomiast w terapii wspomagającej dawka maksymalna to 200 mg dwa razy na dobę (400 mg/dobę). U dzieci o masie ciała poniżej 50 kg dawkowanie ustala się na podstawie masy ciała, rozpoczynając od 1 mg/kg mc. dwa razy na dobę, z maksymalną dawką do 6 mg/kg mc. dwa razy na dobę (12 mg/kg mc./dobę) w monoterapii i odpowiednio niższymi dawkami w terapii wspomagającej.
dawka nasycająca, dawka początkowa, dawka podtrzymująca, działania niepożądane OUN, epilantin, lakozamid, masa ciała pacjenta, monoterapia, postać farmaceutyczna, stan padaczkowy, stężenie leku w osoczu, tabletka powlekana, terapia przeciwpadaczkowa, terapia wspomagająca, tytulowanie dawki, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Trelema 10 mg/ml
Stosowanie lakozamidu (Trelema, 10 mg/ml, syrop) u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących wymaga szczegółowej oceny ryzyka i korzyści. Lekarz powinien prowadzić regularne konsultacje dotyczące planowania rodziny i stosowania antykoncepcji, a w przypadku planowanej ciąży dokonać wnikliwej analizy zasadności kontynuacji terapii. U kobiet ciężarnych z padaczką ryzyko wad rozwojowych u potomstwa jest 2-3-krotnie wyższe (około 3%) niż w populacji ogólnej, szczególnie przy terapii wielolekowej. Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa lakozamidu w ciąży, a badania przedkliniczne wykazały brak teratogenności u zwierząt, choć przy toksycznych dawkach obserwowano toksyczność zarodkową. Lakozamid należy stosować w ciąży tylko wtedy, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu, a przerwanie skutecznego leczenia jest niewskazane ze względu na ryzyko zaostrzenia padaczki.
dawkowanie lakozamidu, działanie teratogenne, ekspozycja na substancję czynną, lakozamid, leczenie przeciwpadaczkowe, lek przeciwpadaczkowy, maksymalna zalecana dawka, padaczka, płodność, przenikanie do mleka, stosunek korzyści do ryzyka, terapia wielolekowa, toksyczność zarodkowa, Trelema, wada rozwojowa, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lacosamide Intas 100 mg
Lakozamid, dostępny w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg, jest lekiem przeciwpadaczkowym, którego stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub na lecytynę sojową, obecna w preparacie w ilościach odpowiednio 0,105 mg, 0,210 mg, 0,315 mg i 0,420 mg w zależności od dawki leku. Reakcje alergiczne mogą obejmować wysypkę, świąd, obrzęk oraz trudności w oddychaniu. Ponadto, przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na inne składniki pomocnicze leku, których pełny wykaz znajduje się w charakterystyce produktu leczniczego (punkt 6.1).
arytmia, blok przedsionkowo-komorowy, charakterystyka produktu leczniczego, choroba niedokrwienna serca, lakozamid, lecytyna sojowa, lek przeciwpadaczkowy, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność serca, powikłanie kardiologiczne, przeciwwskazanie, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, tabletka powlekana, zaburzenie przewodnictwa sercowego, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Skład i postać leku – Epilantin 200 mg
Produkt leczniczy Epilantin zawiera jako substancję czynną lakozamid w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg, dostępny w formie tabletek powlekanych o charakterystycznym wyglądzie i kolorze ułatwiającym identyfikację. Tabletki mają podłużny, obustronnie wypukły kształt, z grawerem oznaczającym dawkę na jednej stronie oraz gładką powierzchnią po drugiej. Wymiary tabletek wahają się od 10,3 mm x 4,8 mm (50 mg) do 16,6 mm x 7,7 mm (200 mg). Rdzeń tabletek zawiera substancje pomocnicze takie jak celuloza mikrokrystaliczna, hydroksypropyloceluloza (niskopodstawiona i polimerowa), krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna oraz stearynian magnezu, które wpływają na właściwości mechaniczne, rozpad i proces produkcji leku.
alkohol poliwinylowy, blister PVC, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, epilantin, hydroksypropyloceluloza, hydroksypropyloceluloza niskopodstawiona, indygokarmin, krospowidon, krzemionka koloidalna, lakozamid, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, środek wiążący, stearynian magnezu, substancja dezintegrująca, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, substancja wypełniająca, tabletka powlekana, tlenek żelaza - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lacosamide Intas 50 mg
Lacosamide Eignapharma jest dostępny w formie tabletek powlekanych o czterech dawkach: 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg, zawierających odpowiednio 0,105 mg, 0,210 mg, 0,315 mg i 0,420 mg lecytyny sojowej w otoczce. Substancją czynną jest lakozamid, stosowany jako lek przeciwpadaczkowy w terapii napadów padaczkowych. Rdzeń tabletek zawiera stały zestaw substancji pomocniczych, takich jak celuloza mikrokrystaliczna, krospowidon, hydroksypropyloceluloza, krzemionka koloidalna bezwodna oraz magnezu stearynian, które zapewniają odpowiednią strukturę, rozpuszczalność i stabilność farmaceutyczną. Otoczka różni się w zależności od dawki, głównie pod względem barwników i zawiera m.in. alkohol poliwinylowy, makrogol 3350, talk, tytanu dwutlenek oraz różne tlenki żelaza lub indygokarmin, nadające tabletkom charakterystyczne kolory i ułatwiające identyfikację dawki.
alkohol poliwinylowy, blister perforowany, blister PVC/PVDC, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hydroksypropyloceluloza niskopodstawiona, indygokarmin, krospowidon, krzemionka koloidalna, lakozamid, lecytyna sojowa, lek przeciwpadaczkowy, makrogol, napad padaczkowy, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, stearynian magnezu, tabletka powlekana, tlenek żelaza - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lacosamide Neuraxpharm 100 mg
Lek Lacosamide Neuraxpharm, zawierający lakozamid w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg w formie tabletek powlekanych, posiada ściśle określone przeciwwskazania. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą preparatu. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej w przeszłości na lakozamid lub składniki pomocnicze, stosowanie leku jest bezwzględnie przeciwwskazane. Konieczne jest dokładne zebranie wywiadu alergicznego przed rozpoczęciem terapii, aby uniknąć potencjalnych reakcji nadwrażliwości.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Lackepila 100 mg
Przedawkowanie lakozamidu, substancji czynnej preparatu Lackepila, może prowadzić do poważnych powikłań, zwłaszcza przy dawkach przekraczających 800 mg na dobę. Objawy przedawkowania obejmują zawroty głowy, nudności, wymioty, napady padaczkowe (w tym toniczno-kloniczne i stan padaczkowy), zaburzenia przewodzenia serca, wstrząs oraz śpiączkę. Dawki w zakresie 400-800 mg wywołują działania niepożądane podobne do tych obserwowanych przy dawkach terapeutycznych, natomiast jednorazowe przyjęcie kilku gramów lakozamidu wiąże się z ryzykiem ciężkiego zatrucia i zgonu. Nie istnieje swoiste antidotum na przedawkowanie lakozamidu, co podkreśla konieczność szybkiego i adekwatnego postępowania medycznego.
antidotum, ciężkie zatrucie, dawka terapeutyczna, hemodializa, lakozamid, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny uogólniony, nasilenie objawów, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, ostre przedawkowanie, parametry życiowe, poważne powikłania, śpiączka, stan padaczkowy, substancja czynna, tabletka powlekana, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, wstrząs, wymioty, zaburzenia przewodzenia serca, zawroty głowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Trelema 150 mg
Lek Trelema, zawierający lakozamid, jest wskazany do leczenia padaczki u pacjentów od 2 roku życia, dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 50 mg (różowe, 10,3 mm), 100 mg (żółte, 13,1 mm), 150 mg (brązowe, 15,1 mm) oraz 200 mg (niebieskie, 16,5 mm). Może być stosowany jako monoterapia u dorosłych, młodzieży i dzieci od 2 lat z napadami częściowymi lub częściowymi wtórnie uogólnionymi. W terapii wspomagającej jest zalecany u pacjentów od 2 lat z napadami częściowymi oraz od 4 lat z napadami toniczno-klonicznymi pierwotnie uogólnionymi w uogólnionej padaczce idiopatycznej. Tabletki mają owalny, dwuwypukły kształt z linią podziału umożliwiającą precyzyjne dawkowanie.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Seizpat 100 mg
Stosowanie lakozamidu (Seizpat) u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią wymaga szczegółowej oceny korzyści i ryzyka. Lekarze powinni przeprowadzać konsultacje dotyczące planowania rodziny i antykoncepcji, a w przypadku planowanej lub potwierdzonej ciąży dokonać ponownej analizy zasadności terapii. Lakozamid nie jest zalecany w ciąży, chyba że korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Wady rozwojowe u potomstwa kobiet z padaczką występują 2-3 razy częściej niż w populacji ogólnej (około 3%), a ryzyko to wzrasta przy terapii wielolekowej. Dane dotyczące bezpieczeństwa lakozamidu w ciąży są ograniczone, a badania przedkliniczne nie wykazały działania teratogennego, choć obserwowano toksyczność zarodkową przy dawkach toksycznych dla samic. Niekontrolowane napady padaczkowe stanowią większe zagrożenie niż potencjalne działania niepożądane leków, dlatego nie zaleca się samodzielnego przerywania terapii.
choroba podstawowa, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, ekspozycja na lakozamid, karmienie piersią, lakozamid, leczenie przeciwpadaczkowe, lek przeciwpadaczkowy, lekarz specjalista, mleko kobiece, napad padaczkowy, padaczka, płód, płodność, Seizpat, terapia przeciwpadaczkowa, terapia wielolekowa, toksyczność zarodkowa, wada rozwojowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lackepila 100 mg
Lakozamid, substancja czynna leku Lackepila, stosowana w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg w terapii napadów częściowych padaczki, wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący głównie objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, ból głowy) oraz przewodu pokarmowego. W badaniach klinicznych z udziałem 1308 pacjentów, 61,9% leczonych lakozamidem doświadczyło co najmniej jednego działania niepożądanego, w porównaniu do 35,2% w grupie placebo. Działania te miały najczęściej nasilenie łagodne do umiarkowanego i wykazywały tendencję do zmniejszania się w czasie terapii. Odsetek przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych wyniósł 12,2% dla lakozamidu, głównie z powodu zawrotów głowy. W porównaniu z karbamazepiną o kontrolowanym uwalnianiu, lakozamid charakteryzował się niższym odsetkiem przerwania terapii (10,6% vs 15,6%).
agranulocytoza, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia, ból głowy, bradykardia, częściowy napad padaczkowy, depresja, drżenie, dyzartria, hipestezja, karbamazepina o kontrolowanym uwalnianiu, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie przedsionków, nieprawidłowy wynik badania czynności wątroby, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, omdlenie, osłabienie, parestezja, podwójne widzenie, pokrzywka, skurcz mięśni, stan splątania, suchość w jamie ustnej, świąd, szum uszny, upadek, wielonarządowa reakcja nadwrażliwości, wydłużenie odstępu PR, wymioty, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie pamięci, zaburzenie poznawcze, zaburzenie psychotyczne, zaburzenie równowagi, zaparcie, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zmęczenie, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lackepila 100 mg
Lackepila (lakozamid) jest lekiem przeciwpadaczkowym wskazanym do leczenia napadów częściowych oraz częściowych wtórnie uogólnionych u pacjentów od 16 roku życia, zarówno w monoterapii, jak i terapii wspomagającej. Preparat dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg, co umożliwia indywidualizację dawkowania oraz stopniowe zwiększanie dawki w zależności od potrzeb klinicznych. Lek stosuje się u dorosłych oraz młodzieży z padaczką objawową lub idiopatyczną, szczególnie w sytuacjach nowo zdiagnozowanej padaczki, niewystarczającej kontroli napadów przy innych lekach, konwersji z politerapii na monoterapię oraz nietolerancji innych leków przeciwpadaczkowych.
Lakozamid wykazuje skuteczność w leczeniu napadów ogniskowych, zarówno prostych (bez zaburzeń świadomości), jak i złożonych (z zaburzeniami świadomości), a także napadów częściowych wtórnie uogólnionych, które przechodzą w napady toniczno-kloniczne. Dostępne dawki tabletek różnią się kolorem i wymiarami: 50 mg (różowe, 10,4 x 4,9 mm), 100 mg (ciemnożółte, 13,0 x 6,0 mm), 150 mg (brzoskwiniowe, 15,0 x 7,0 mm) oraz 200 mg (niebieskie, 16,5 x 7,7 mm). Tak szeroki zakres dawek pozwala na precyzyjne dostosowanie terapii do wieku, masy ciała, funkcji nerek i wątroby oraz potencjalnych interakcji lekowych, co jest kluczowe dla optymalizacji leczenia padaczki.
działanie niepożądane, farmakoterapia, funkcja nerek, funkcja wątroby, interakcja lekowa, kontrola napadów, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, monoterapia, monoterapia pierwszego rzutu, napad częściowy, napad częściowy ogniskowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny, padaczka, padaczka idiopatyczna, padaczka objawowa, politerapia, preparat przeciwpadaczkowy, tabletka powlekana, terapia wspomagająca - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Epilantin 100 mg
Lakozamid, substancja czynna leku EPILANTIN (dostępnego w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg), wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. U kobiet w wieku rozrodczym konieczne jest omówienie planowania rodziny i stosowania antykoncepcji przed rozpoczęciem terapii oraz podczas wizyt kontrolnych. W przypadku planowania ciąży należy przeprowadzić szczegółową analizę korzyści i ryzyka kontynuacji leczenia. Dane epidemiologiczne wskazują, że u dzieci matek leczonych przeciwpadaczkowo częstość wad rozwojowych jest 2-3-krotnie wyższa niż w populacji ogólnej (~3%), szczególnie przy terapii wielolekowej. Brak jest jednak wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa lakozamidu w ciąży, a badania na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego, choć zaobserwowano toksyczność zarodkową przy dawkach toksycznych dla samic. Lakozamid powinien być stosowany w ciąży wyłącznie, gdy korzyść dla matki przewyższa ryzyko dla płodu, a skuteczne leczenie nie może być przerwane ze względu na ryzyko niekontrolowanych napadów.
antykoncepcja, AUC, badanie farmakokinetyczne, badanie przedkliniczne, działanie teratogenne, epilantin, karmienie piersią, lakozamid, laktacja, leczenie przeciwpadaczkowe, lek przeciwpadaczkowy, napad padaczkowy, padaczka, pole pod krzywą stężenia leku, tabletka powlekana, terapia wielolekowa, toksyczność zarodkowa, wada rozwojowa, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Epilantin 150 mg
Lakozamid, będący aminokwasem funkcjonalizowanym i lekiem przeciwpadaczkowym z grupy innych leków przeciwpadaczkowych (kod ATC: N03AX18), wykazuje unikalny mechanizm działania polegający na selektywnym nasilaniu powolnej inaktywacji napięciowo-zależnych kanałów sodowych w tkance nerwowej, co stabilizuje nadmiernie pobudliwe błony neuronalne. W badaniach przedklinicznych lakozamid wykazał skuteczność przeciwdrgawkową w modelach napadów częściowych i pierwotnie uogólnionych oraz opóźniał rozwój epileptogenezy. W terapii skojarzonej wykazuje działanie synergistyczne lub addytywne z innymi lekami przeciwpadaczkowymi, takimi jak lewetyracetam, karbamazepina, fenytoina, walproinian sodu, lamotrygina, topiramat i gabapentyna.
aminokwas funkcjonalizowany, analiza kowariancji, dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, działanie addytywne, działanie przeciwdrgawkowe, działanie synergistyczne, epileptogeneza, estymator czasu przeżycia Kaplana-Meiera, karbamazepina CR, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, metoda podwójnie ślepej próby, monoterapia, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, napięciowo-zależny kanał sodowy, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka idiopatyczna, proces kindlingu, terapia wspomagająca, uogólniona padaczka idiopatyczna, uwolnienie od napadów padaczkowych, właściwość farmakodynamiczna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lackepila 100 mg
Stosowanie lakozamidu u kobiet w ciąży wiąże się z podwyższonym ryzykiem wad rozwojowych u potomstwa, które jest 2-3-krotnie wyższe niż w populacji ogólnej (około 3%). Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa lakozamidu w ciąży są ograniczone, jednak badania przedkliniczne na szczurach i królikach nie wykazały działania teratogennego, choć zaobserwowano toksyczność zarodkową przy dawkach toksycznych dla samic. W związku z tym, lakozamid powinien być stosowany w ciąży wyłącznie wtedy, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Przerwanie skutecznej terapii przeciwpadaczkowej nie jest zalecane ze względu na ryzyko zaostrzenia choroby, które może być szkodliwe zarówno dla matki, jak i płodu.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Seizpat 50 mg
Lakozamid, substancja czynna leku Seizpat, jest przeciwpadaczkowym lekiem z grupy innych leków przeciwpadaczkowych (kod ATC: N03AX18), dostępnym w tabletkach o dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg. Mechanizm działania polega na selektywnym nasilaniu powolnej inaktywacji napięciowo-zależnych kanałów sodowych, co stabilizuje nadmiernie pobudliwe błony neuronów. W badaniach klinicznych potwierdzono skuteczność lakozamidu zarówno w monoterapii, jak i terapii wspomagającej u pacjentów z napadami częściowymi i pierwotnie uogólnionymi. W monoterapii u dorosłych z nowo rozpoznaną padaczką, dawki 200-600 mg/dobę lakozamidu wykazały wskaźnik uwolnienia od napadów na poziomie 89,8% po 6 miesiącach, porównywalny do karbamazepiny CR (400-1200 mg/dobę). U pacjentów w podeszłym wieku dawka podtrzymująca wynosiła najczęściej 200 mg/dobę. W terapii wspomagającej, dawki 200 mg/dobę i 400 mg/dobę skutecznie redukowały częstość napadów o co najmniej 50% u 34% i 40% pacjentów odpowiednio, w porównaniu do 23% w grupie placebo.
aminokwas funkcjonalizowany, dawka nasycająca, działania niepożądane OUN, działanie przeciwdrgawkowe, karbamazepina CR, kwestionariusz oceny jakości życia, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, napady drgawkowe, napady padaczkowe częściowe, napady toniczno-kloniczne pierwotnie uogólnione, napięciowo-zależne kanały sodowe, padaczka nowo rozpoznana, patofizjologia, podaż dożylna, terapia uzupełniająca, uogólniona padaczka idiopatyczna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Trelema 50 mg
Lakozamid w postaci tabletek powlekanych Trelema dostępny jest w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg i posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na lakozamid lub substancje pomocnicze oraz blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia, ze względu na ryzyko nasilenia zaburzeń przewodnictwa sercowego. Objawy nadwrażliwości obejmują wysypkę, świąd, obrzęk twarzy, trudności w oddychaniu oraz zawroty głowy, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku. U pacjentów z blokiem I stopnia, chorobą węzła zatokowego bez stymulatora, ciężką niewydolnością serca (NYHA III-IV) oraz po zawale mięśnia sercowego lub z niestabilną dławicą piersiową zaleca się szczegółowe monitorowanie EKG podczas terapii. Szczególną ostrożność należy zachować także u pacjentów z historią zaburzeń psychicznych, w tym myśli samobójczych, ze względu na potencjalne nasilenie objawów depresji i zmian nastroju.
badanie EKG, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy I stopnia, bloker kanału wapniowego, bradykardia, choroba węzła zatokowego, depresja, diltiazem, farmakokinetyka leku, flekainid, hemodializa, karbamazepina, lakozamid, lamotrygina, lek antyarytmiczny, myśli samobójcze, nadwrażliwość, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, odstęp PR, powikłanie kardiologiczne, pregabalina, propafenon, propranolol, przewodnictwo elektryczne serca, reakcja anafilaktyczna, terapia przeciwpadaczkowa, werapamil, zaburzenie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, zaburzenie rytmu serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lacosamide Intas 200 mg
Przedawkowanie lakozamidu prowadzi do poważnych zaburzeń ośrodkowego układu nerwowego oraz układu pokarmowego, szczególnie przy dawkach przekraczających 800 mg/dobę. Objawy obejmują zawroty głowy, nudności, wymioty oraz napady padaczkowe, w tym toniczno-kloniczne, które mogą przejść w stan padaczkowy. W ciężkich przypadkach obserwuje się zaburzenia przewodzenia serca, wstrząs, śpiączkę, a nawet zgony po jednorazowym przyjęciu kilku gramów leku. Przy dawkach od 400 do 800 mg/dobę nie stwierdzono istotnego wzrostu działań niepożądanych w porównaniu do standardowych dawek terapeutycznych.
ciśnienie tętnicze, dawka terapeutyczna, drożność dróg oddechowych, hemodializa, intensywny nadzór, lakozamid, lek przeciwdrgawkowy, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny uogólniony, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, perfuzja tkanek, procedura resuscytacyjna, śpiączka, stan padaczkowy, układ pokarmowy, układ przewodzący serca, wstrząs, wymioty, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie przewodzenia serca, zawroty głowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lackepila 200 mg
Lakozamid, aktywny składnik Lackepila, jest lekiem przeciwpadaczkowym z grupy innych leków przeciwpadaczkowych (kod ATC: N03AX18), działającym poprzez selektywną intensyfikację powolnej inaktywacji napięciowo-zależnych kanałów sodowych, co stabilizuje błony neuronów i zapobiega nieprawidłowym wyładowaniom elektrycznym. W badaniach przedklinicznych wykazano jego skuteczność w modelach napadów częściowych i pierwotnie uogólnionych oraz synergistyczne działanie z innymi lekami przeciwpadaczkowymi, takimi jak lewetyracetam, karbamazepina czy walproinian sodu. W badaniu klinicznym porównującym monoterapię lakozamidem (200–600 mg/dobę) z karbamazepiną CR (400–1200 mg/dobę) u 886 pacjentów z nowo rozpoznaną padaczką, częstość uwolnienia od napadów po 6 miesiącach wyniosła odpowiednio 89,8% i 91,1%, potwierdzając nie gorszą skuteczność lakozamidu. W grupie pacjentów ≥65 lat skuteczność była porównywalna, przy dawkach podtrzymujących głównie 200 mg/dobę (88,7%).
dawka nasycająca, działanie przeciwdrgawkowe, działanie synergistyczne, estymator Kaplana-Meiera, fenytoina, gabapentyna, kanał sodowy napięciowo-zależny, karbamazepina, karbamazepina o kontrolowanym uwalnianiu, kindling, lakozamid, lamotrygina, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, monoterapia, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad padaczkowy, napad padaczkowy częściowy, napad pierwotnie uogólniony, niesprowokowany napad padaczkowy, padaczka, terapia skojarzona, terapia wspomagająca, topiramat, walproinian sodu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lacosamide Fresenius Kabi 10 mg/ml
Przedawkowanie lakozamidu stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia, zwłaszcza przy dawkach przekraczających 800 mg, gdzie obserwuje się nasilone objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN) i układu pokarmowego, takie jak zawroty głowy, nudności, wymioty oraz napady padaczkowe, w tym toniczno-kloniczne uogólnione i stan padaczkowy. W ciężkich przypadkach mogą wystąpić zaburzenia przewodzenia serca, wstrząs oraz śpiączka, a dawki rzędu kilku gramów jednorazowo wiążą się z ryzykiem zgonu. Objawy w dawkach 400-800 mg są zbliżone do działań niepożądanych obserwowanych w dawkach terapeutycznych, natomiast dawki powyżej 800 mg wymagają natychmiastowej interwencji medycznej ze względu na wysokie ryzyko powikłań neurologicznych i kardiologicznych.
ciśnienie tętnicze, elektrokardiografia, funkcja oddechowa, hemodializa, lakozamid, leczenie przeciwdrgawkowe, monitorowanie parametrów życiowych, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny uogólniony, niewydolność wielonarządowa, nudności, ocena neurologiczna, ośrodkowy układ nerwowy, śpiączka, stan padaczkowy, układ pokarmowy, wstrząs, wymioty, zaburzenie przewodzenia serca, zawroty głowy