Działania niepożądane leku Lackepila – charakterystyka ryzyka terapeutycznego

Lek Lackepila zawierający substancję czynną lakozamid w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg w postaci tabletek powlekanych, stosowany jest w leczeniu padaczki. Podczas terapii tym produktem leczniczym mogą występować różnorodne działania niepożądane, których znajomość ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa pacjentów.¹

Profil bezpieczeństwa leku

Według zbiorczych analiz danych z badań klinicznych kontrolowanych placebo, obejmujących 1308 pacjentów z napadami częściowymi, 61,9% pacjentów przyjmujących lakozamid oraz 35,2% z grupy placebo doświadczyło co najmniej jednego działania niepożądanego. Istotna część tych działań miała nasilenie łagodne do umiarkowanego, a niektóre wykazywały zależność od dawki i mogły być złagodzone przez jej zmniejszenie.²

Na uwagę zasługuje fakt, że częstość występowania i stopień ciężkości działań niepożądanych dotyczących ośrodkowego układu nerwowego i przewodu pokarmowego zazwyczaj zmniejszały się z upływem czasu leczenia. Odsetek przerywania terapii z powodu działań niepożądanych wynosił 12,2% u pacjentów otrzymujących lakozamid w porównaniu do 1,6% u pacjentów otrzymujących placebo, przy czym najczęstszą przyczyną były zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego.³

Badania porównujące monoterapię lakozamidem i karbamazepiną o kontrolowanym uwalnianiu (CR) wykazały, że najczęstszymi działaniami niepożądanymi lakozamidu (≥10%) były ból głowy oraz zawroty głowy. Odsetek przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych wyniósł 10,6% u pacjentów leczonych lakozamidem oraz 15,6% u pacjentów leczonych karbamazepiną CR.⁴

Szczególne działania niepożądane

Stosowanie lakozamidu wiąże się z zależnym od dawki wydłużeniem odstępu PR w zapisie EKG. W konsekwencji mogą wystąpić działania niepożądane kardiologiczne, takie jak blok przedsionkowo-komorowy, omdlenia czy bradykardia.⁵

W kontrolowanych badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z padaczką, częstość występowania bloku przedsionkowo-komorowego pierwszego stopnia wynosiła: 0,7% dla lakozamidu 200 mg, 0% dla lakozamidu 400 mg, 0,5% dla lakozamidu 600 mg oraz 0% dla placebo. Po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano również przypadki bloku przedsionkowo-komorowego drugiego i trzeciego stopnia.⁶

Omdlenia w zbiorczych danych z badań klinicznych leczenia wspomagającego występowały niezbyt często, a ich częstość była podobna w grupie leczonej lakozamidem (0,1%) i otrzymującej placebo (0,3%). W badaniu dotyczącym monoterapii, omdlenia wystąpiły u 1,6% pacjentów leczonych lakozamidem oraz 0,2% pacjentów otrzymujących karbamazepinę CR.⁷

Choć w krótkookresowych badaniach klinicznych nie zgłaszano przypadków migotania ani trzepotania przedsionków, działania te opisywano w otwartych badaniach dotyczących padaczki oraz po wprowadzeniu produktu do obrotu.⁸

Nieprawidłowości w badaniach laboratoryjnych

W kontrolowanych badaniach lakozamidu u dorosłych pacjentów z częściowymi napadami padaczkowymi, którzy przyjmowali jednocześnie 1-3 leki przeciwpadaczkowe, stwierdzano nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby. Zwiększenie stężenia ALT do ≥3x górnej granicy normy (ULN) wystąpiło u 0,7% (7/935) pacjentów przyjmujących lakozamid i u 0% (0/356) pacjentów przyjmujących placebo.⁹

Wielonarządowe reakcje nadwrażliwości

U pacjentów leczonych niektórymi lekami przeciwpadaczkowymi, w tym lakozamidem, zgłaszano występowanie wielonarządowych reakcji nadwrażliwości, określanych jako wysypka polekowa z eozynofilią i objawami narządowymi (zespół DRESS). Reakcje te różnią się zakresem objawów, jednak najczęściej występuje gorączka oraz wysypka, z możliwym zajęciem różnych układów narządowych. W przypadku podejrzenia takiej reakcji należy bezwzględnie przerwać leczenie lakozamidem.¹⁰

Szczególne grupy pacjentów

Dzieci i młodzież

Przewiduje się, że częstość występowania, rodzaj i nasilenie działań niepożądanych u młodzieży w wieku 16-18 lat jest analogiczne jak u dorosłych. Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność lakozamidu u dzieci poniżej 16 roku życia nie zostały dotychczas określone ze względu na brak dostępnych danych.¹¹

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku (≥65 lat) rodzaje działań niepożądanych związanych z leczeniem lakozamidem wydają się podobne do obserwowanych u młodszych pacjentów. Jednak u osób starszych częściej występowały: upadki, biegunka i drżenia (różnica ≥5% w porównaniu z młodszymi dorosłymi). Najczęstszym działaniem niepożądanym dotyczącym układu sercowo-naczyniowego był blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia, który wystąpił u 4,8% (3/62) pacjentów w podeszłym wieku wobec 1,6% (6/382) młodszych osób dorosłych w grupie leczonej lakozamidem.¹²

Częstość przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych wyniosła 21,0% (13/62) u pacjentów w podeszłym wieku i 9,2% (35/382) u młodszych osób dorosłych leczonych lakozamidem. Różnice te były podobne w grupie pacjentów przyjmujących lek porównawczy.¹³

Tabela działań niepożądanych leku Lackepila

Poniższa tabela przedstawia częstości działań niepożądanych zgłaszanych w badaniach klinicznych oraz w okresie po wprowadzeniu lakozamidu do obrotu. Częstości określono zgodnie z następującą konwencją: bardzo często (≥1/10), często (od ≥1/100 do <1/10), niezbyt często (od ≥1/1000 do <1/100), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).¹⁴

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, ponieważ umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Pracownicy fachowego personelu medycznego powinni zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.¹⁵