lakozamid
Lakozamid jest lekiem przeciwpadaczkowym (przeciwdrgawkowym) stosowanym głównie w leczeniu padaczki, a dokładniej napadów częściowych u pacjentów dorosłych i dzieci powyżej 4 roku życia. Działa poprzez stabilizację błon neuronów i hamowanie aktywności kanałów sodowych zależnych od napięcia, co prowadzi do zmniejszenia pobudliwości neuronów i hamowania wyładowań padaczkowych.
Farmakologicznie lakozamid należy do pochodnych funkcjonalizowanej aminokwasów i wykazuje wysoką biodostępność po podaniu doustnym (około 100%). Lek charakteryzuje się liniową farmakokinetyką, a jego okres półtrwania wynosi około 13 godzin, co umożliwia dawkowanie dwa razy na dobę. Metabolizowany jest głównie przez CYP2C19, a wydalany z moczem, zarówno w formie niezmienionej, jak i w postaci metabolitów.
W praktyce klinicznej lakozamid stosuje się zarówno w monoterapii, jak i w terapii dodanej z innymi lekami przeciwpadaczkowymi. Dostępny jest w formie tabletek, syropu oraz roztworu do infuzji dożylnych, co umożliwia elastyczne dostosowanie terapii do potrzeb pacjenta. Najczęstsze działania niepożądane obejmują zawroty głowy, bóle głowy, nudności, podwójne widzenie oraz zaburzenia koordynacji ruchowej. Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami przewodzenia serca, ze względu na możliwość wydłużenia odstępu PR w EKG.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Trelema
Lakozamid (Trelema) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko wystąpienia myśli i zachowań samobójczych, co wymaga monitorowania pacjentów oraz edukacji ich i opiekunów o konieczności natychmiastowego zgłaszania objawów. Lek powoduje zależne od dawki wydłużenie odstępu PR, co jest istotne u pacjentów z zaburzeniami proarytmicznymi, chorobami serca (np. niedokrwienie, niewydolność, kanałopatie sodowe), zaburzeniami przewodzenia oraz u osób starszych. Zaleca się wykonanie EKG przed zwiększeniem dawki powyżej 400 mg/dobę i po osiągnięciu stanu stacjonarnego. Po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano przypadki bloków przedsionkowo-komorowych, tachyarytmii komorowej, a w rzadkich sytuacjach asystolii i zgonów u pacjentów z istniejącymi stanami proarytmicznymi. Pacjentów należy instruować o rozpoznawaniu objawów zaburzeń rytmu serca, takich jak nieregularny puls, kołatanie serca, duszność, omdlenia, i konieczności natychmiastowego kontaktu z lekarzem.
arytmia, asystolia, badanie EKG, blok przedsionkowo-komorowy, choroba serca, duszność, dziedziczna nietolerancja fruktozy, elektroencefalografia, kanałopatia sodowa, kołatanie serca, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, migotanie przedsionków, myśli samobójcze, napad miokloniczny, napad padaczkowy ogniskowy, omdlenie, pierwotnie uogólniony napad toniczno-kloniczny, tachyarytmia komorowa, zaburzenie proarytmiczne, zaburzenie przewodzenia, zatrzymanie akcji serca, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół padaczkowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Epilantin 100 mg
Przedawkowanie lakozamidu, substancji czynnej leku Epilantin, prowadzi do poważnych objawów ze strony ośrodkowego układu nerwowego oraz układu pokarmowego. Dawki w zakresie 400-800 mg/dobę nie wykazują istotnych różnic klinicznych w porównaniu z dawkami terapeutycznymi, natomiast dawki przekraczające 800 mg/dobę wywołują objawy takie jak zawroty głowy, nudności, wymioty, napady toniczno-kloniczne oraz stany padaczkowe. W ostrych przedawkowaniach, przy dawkach rzędu kilku gramów, mogą wystąpić zaburzenia przewodzenia serca, wstrząs, śpiączka, a nawet zgony. Objawy te wymagają natychmiastowej interwencji medycznej ze względu na ryzyko zagrożenia życia pacjenta.
arytmia, ciśnienie tętnicze, dezorientacja przestrzenna, faza kloniczna, faza toniczna, hemodializa, lakozamid, lek przeciwdrgawkowy, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny uogólniony, nudność, oddział intensywnej terapii, ośrodkowy układ nerwowy, śpiączka, stan padaczkowy, układ pokarmowy, wstrząs, wymioty, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie perfuzji narządów, zaburzenie przewodzenia serca, zaburzenie równowagi, zaburzenie rytmu, zaburzenie świadomości, zawrót głowy - Leksykon substancji czynnych
Lakozamid – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
U pacjentów leczonych lakozamidem obserwuje się niewielkie zwiększenie ryzyka myśli i zachowań samobójczych, co potwierdza meta-analiza badań klinicznych leków przeciwpadaczkowych. Mechanizm tego zjawiska pozostaje nieznany, jednak konieczna jest ścisła obserwacja pacjentów pod kątem objawów suicydalnych oraz edukacja pacjentów i opiekunów o konieczności natychmiastowego zgłaszania się po pomoc w przypadku ich wystąpienia. Ponadto, lakozamid powoduje zależne od dawki wydłużenie odstępu PR w EKG, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami serca, zaburzeniami przewodzenia, chorobami podstawowymi sprzyjającymi arytmii oraz u osób w podeszłym wieku. Zaleca się wykonanie EKG przed zwiększeniem dawki powyżej 400 mg/dobę oraz po osiągnięciu stanu stacjonarnego leku.
asystolia, badanie EKG, blok przedsionkowo-komorowy, elektrokardiogram, lakozamid, lecytyna sojowa, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpadaczkowy, myśli samobójcze, napad miokloniczny, napad padaczkowy ogniskowy, niedokrwienie mięśnia sercowego, nietolerancja fruktozy, niewydolność serca, odstęp PR, pierwotnie uogólniony napad toniczno-kloniczny, tachyarytmia, trzepotanie przedsionków, zaburzenie przewodzenia sercowego, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie czynności serca, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół padaczkowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lacosamide Neuraxpharm 100 mg
Produkt leczniczy Lacosamide Neuraxpharm dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg, zawierających odpowiednio 50 mg, 100 mg, 150 mg lub 200 mg lakozamidu jako substancji czynnej. Tabletki mają owalny kształt i różnią się kolorem oraz wymiarami: 50 mg (różowawe, 10 mm × 5 mm), 100 mg (ciemnożółte, 13 mm × 6 mm), 150 mg (łososiowe, 15 mm × 7 mm) oraz 200 mg (niebieskie, 16,5 mm × 7,5 mm). Rdzeń tabletek jest identyczny we wszystkich dawkach i zawiera celulozę mikrokrystaliczną, hydroksypropylocelulozę, krospowidon oraz magnezu stearynian, co zapewnia odpowiednią strukturę i właściwości farmaceutyczne. Otoczka różni się głównie barwnikami, które ułatwiają identyfikację poszczególnych dawek, m.in. tlenkami żelaza (E172) i indygotyną (E132).
alkohol poliwinylowy, blister PVC/PVDC/Aluminium, celuloza mikrokrystaliczna, celuloza mikrokrystaliczna krzemowana, dwutlenek tytanu, hydroksypropyloceluloza, hydroksypropyloceluloza niskopodstawiona, indygotyna, krospowidon, lakozamid, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, stearynian magnezu, substancja poślizgowa, substancja wypełniająca, tabletka powlekana, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lacosamide Teva 200 mg
Lacosamide Teva to lek przeciwpadaczkowy dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg, zawierających odpowiednio lakozamid jako substancję czynną. Tabletki różnią się kolorem i wymiarami, co ułatwia ich identyfikację: 50 mg (różowy, 9,7 x 4,3 mm), 100 mg (żółty, 12,1 x 5,4 mm), 150 mg (pomarańczowy, 14,0 x 6,6 mm) oraz 200 mg (niebieski, 15,6 x 7,8 mm). Niektóre dawki zawierają barwniki mogące wywołać reakcje alergiczne, np. żółcień pomarańczowa (E110) w dawkach 100 mg (0,02 mg) i 150 mg (0,29 mg) oraz czerwień koszenilowa (E124) w dawce 200 mg (0,11 mg). Skład rdzenia tabletki jest jednolity i obejmuje m.in. celulozę mikrokrystaliczną, hydroksypropylocelulozę oraz magnezu stearynian, natomiast skład otoczki różni się w zależności od dawki, zawierając różne pigmenty i barwniki, takie jak tlenki żelaza (E172) oraz barwniki syntetyczne (E104, E110, E124, E133).
alkohol poliwinylowy, błękit brylantowy, celuloza mikrokrystaliczna, czerwień koszenilowa, dwutlenek tytanu, folia OPA/Aluminium/PVC/Aluminium, folia PVC/PVDC/Aluminium, glikol polietylenowy, hydroksypropyloceluloza, hydroksypropyloceluloza niskopodstawiona, krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, polietylen wysokiej gęstości, polipropylen, stearynian magnezu, tabletka powlekana, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, żółcień chinolinowa, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Trelema 150 mg
Lakozamid, stosowany w leczeniu napadów częściowych, wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się częstością działań niepożądanych u 61,9% pacjentów w badaniach kontrolowanych placebo (w porównaniu do 35,2% w grupie placebo). Najczęstsze działania niepożądane (≥10%) to zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia, bóle głowy, nudności oraz podwójne widzenie, zwykle o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Działania niepożądane ze strony OUN i przewodu pokarmowego często zmniejszają się z czasem, a ich nasilenie może być zależne od dawki, co umożliwia ich kontrolę przez jej redukcję. Przerwanie terapii z powodu działań niepożądanych wystąpiło u 12,2% pacjentów leczonych lakozamidem, najczęściej z powodu zawrotów głowy, szczególnie po dawce nasycającej. W porównaniu z karbamazepiną CR, częstość przerwania terapii była niższa (10,6% vs 15,6%).
agranulocytoza, agresja, ataksja, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, dawka nasycająca, depresja, dyskineza, lakozamid, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie przedsionków, myśli samobójcze, nadwrażliwość na lek, napad miokloniczny, nastrój euforyczny, nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych, niestrawność, nudności, omamy, omdlenie, ośrodkowy układ nerwowy, podwójne widzenie, próba samobójcza, przewód pokarmowy, stan splątania, suchość w ustach, świąd, tachyarytmia komorowa, trzepotanie przedsionków, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenia koordynacji, zaburzenia przewodzenia, zaburzenia równowagi, zaburzenie psychotyczne, zaparcie, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Seizpat 100 mg
Lakozamid, dostępny w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg, jest stosowany w leczeniu padaczki, jednak jego profil bezpieczeństwa wymaga szczególnej uwagi. W badaniach klinicznych działania niepożądane wystąpiły u 62% pacjentów przyjmujących lek, w porównaniu do 35,2% w grupie placebo. Najczęstsze objawy to zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia, bóle głowy, nudności oraz podwójne widzenie, zwykle o nasileniu łagodnym do umiarkowanego i zależnym od dawki. Częstość działań niepożądanych ze strony OUN i przewodu pokarmowego zmniejsza się z czasem terapii, choć po dawce nasycającej ich występowanie może być wyższe. Odsetek przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych wynosił 12,2% w grupie leczonej lakozamidem, najczęściej z powodu zawrotów głowy, a w podgrupie z napadami toniczno-klonicznymi pierwotnie uogólnionymi – także myśli samobójczych (9,1% vs. 4,1% placebo). Profil działań niepożądanych obejmuje m.in. zaburzenia psychiczne (depresja, splątanie, bezsenność), neurologiczne (ataksy, parestezje, drżenia), sercowe (blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia), oraz żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka). Występują także rzadkie, ale poważne reakcje nadwrażliwości, takie jak DRESS czy zespół Stevensa-Johnsona.
agranulocytoza, ataksja, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, diplopia, dyskineza, dyzartria, lakozamid, migotanie przedsionków, myśli samobójcze, napad miokloniczny, napad toniczno-kloniczny, niedoczulica, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, parestezje, przewód pokarmowy, reakcja nadwrażliwości, stan splątania, tachyarytmia komorowa, testy wątrobowe, toksyczna nekroliza naskórka, trzepotanie przedsionków, wydłużenie odstępu PR, zaburzenia poznawcze, zaburzenia równowagi, zapalenie gardła, zapalenie nosogardła, zawroty głowy, zawroty głowy błędnikowe, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lacosamide Teva
Stosowanie leku Lacosamide Teva wiąże się z koniecznością szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko wystąpienia myśli i zachowań samobójczych, co potwierdza meta-analiza badań klinicznych leków przeciwpadaczkowych. Zaleca się systematyczną obserwację pacjentów pod kątem tych objawów oraz natychmiastowe wdrożenie odpowiedniego leczenia w przypadku ich wystąpienia. Ponadto, lakozamid powoduje zależne od dawki wydłużenie odstępu PR w EKG, co wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami przewodzenia sercowego, chorobami serca (np. niedokrwienie, niewydolność), zaburzeniami funkcji kanałów sodowych oraz u osób w podeszłym wieku. Zaleca się wykonanie badania EKG przed zwiększeniem dawki powyżej 400 mg/dobę oraz po osiągnięciu stanu stacjonarnego. Do istotnych działań niepożądanych kardiologicznych należą migotanie i trzepotanie przedsionków, blok przedsionkowo-komorowy (w tym II stopnia lub wyższy), tachyarytmie oraz w rzadkich przypadkach asystolia i zatrzymanie akcji serca.
blok przedsionkowo-komorowy, czerwień koszenilowa, elektrokardiogram, kanał sodowy, lakozamid, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpadaczkowy, migotanie przedsionków, myśli samobójcze, napad miokloniczny, napad toniczno-kloniczny, niewydolność serca, odstęp PR, tachyarytmia, zaburzenie przewodzenia sercowego, zawroty głowy, zespół padaczkowy, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lacosamide Teva 150 mg
Lakozamid, będący funkcjonalizowanym aminokwasem z grupy innych leków przeciwpadaczkowych (kod ATC: N03AX18), wykazuje działanie przeciwdrgawkowe poprzez selektywne nasilenie powolnej inaktywacji napięciowo-zależnych kanałów sodowych, co stabilizuje nadmiernie pobudliwe błony neuronów. W badaniach przedklinicznych i klinicznych potwierdzono jego skuteczność w leczeniu napadów częściowych oraz pierwotnie uogólnionych u dorosłych i dzieci. W dużym, podwójnie ślepym badaniu porównawczym z karbamazepiną CR, dawkowanie lakozamidu wynosiło 200–600 mg/dobę, a karbamazepiny 400–1200 mg/dobę. Po 6 miesiącach leczenia odsetek pacjentów wolnych od napadów wyniósł 89,8% dla lakozamidu i 91,1% dla karbamazepiny CR, a po 12 miesiącach odpowiednio 77,8% i 82,7%. W grupie pacjentów ≥65 lat skuteczność była porównywalna, z dominującą dawką podtrzymującą lakozamidu 200 mg/dobę (88,7%).
analiza kowariancji, dawkowanie pediatryczne, działanie przeciwdrgawkowe, działanie synergistyczne, ekstrapolacja wyników, estymator Kaplana-Meiera, fenytoina, gabapentyna, kanał sodowy napięciowo-zależny, karbamazepina, kindling, lakozamid, lamotrygina, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, manifestacja kliniczna, mechanizm przeciwpadaczkowy, monoterapia, napad częściowy, napad padaczkowy, napad padaczkowy wtórnie uogólniony, napad pierwotnie uogólniony, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, niesprowokowany napad padaczkowy, non-inferiority, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, padaczka idiopatyczna uogólniona, patofizjologia, PGTCS, redukcja częstości napadów, stabilizacja błon neuronalnych, terapia wspomagająca, topiramat, walproinian sodu, właściwość przeciwdrgawkowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lacosamide Fresenius Kabi 10 mg/ml
Lacosamide Fresenius Kabi w postaci roztworu do infuzji o stężeniu 10 mg/ml (200 mg w fiolce 20 ml) jest lekiem przeciwpadaczkowym o szerokim spektrum działania, stosowanym zarówno w monoterapii, jak i terapii wspomagającej napadów częściowych (ogniskowych) oraz napadów częściowych wtórnie uogólnionych u pacjentów od 2. roku życia. Dla napadów toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych lek jest wskazany od 4. roku życia. Roztwór cechuje pH 3,5-5,0 oraz osmolalność 260-340 mOsmol/kg, co umożliwia jego podanie dożylne w sytuacjach klinicznych, gdy podanie doustne jest niemożliwe lub niewskazane, np. w stanach przedrzucawkowych, seriach napadów czy stanie padaczkowym, a także u pacjentów z dysfagią, zaburzeniami świadomości lub po zabiegach na przewodzie pokarmowym.
dysfagia, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, monoterapia padaczki, nadciśnienie tętnicze oporne, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, niewydolność serca, padaczka idiopatyczna, przewlekła choroba nerek, stan padaczkowy, stan przedrzucawkowy, terapia wspomagająca, zaburzenie połykania, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Przedawkowanie – Seizpat 100 mg
Przedawkowanie lakozamidu, substancji czynnej leku Seizpat, stanowi poważny stan kliniczny, w którym objawy nasilają się wraz z dawką. Przy dawkach 400-800 mg obserwuje się objawy podobne do działań niepożądanych w dawkach terapeutycznych, jednak o większym nasileniu, zwykle łagodne do umiarkowanego stopnia i zazwyczaj nie zagrażające życiu. Przekroczenie dawki 800 mg prowadzi do umiarkowanych do ciężkich objawów, takich jak zawroty głowy, nudności, wymioty, napady drgawkowe (w tym uogólnione toniczno-kloniczne) oraz stan padaczkowy, co stanowi potencjalne zagrożenie życia. W przypadkach ostrego przedawkowania sięgającego kilku gramów obserwuje się bardzo ciężkie objawy, w tym zaburzenia przewodzenia serca, wstrząs i śpiączkę, z wysokim ryzykiem zgonu.
antidotum, aspiracja, badanie elektrokardiograficzne, hemodializa, interwencja medyczna, lakozamid, leczenie podtrzymujące, monitorowanie czynności życiowych, napad drgawkowy, napad toniczno-kloniczny, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, ostre przedawkowanie, parametry hemodynamiczne, śpiączka, stan padaczkowy, układ pokarmowy, wstrząs, wymioty, zaburzenia przewodzenia serca, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lacosamide Intas 100 mg
Podczas konsultacji z kobietami w ciąży lub karmiącymi piersią stosującymi lakozamid w terapii padaczki, należy szczegółowo omówić ryzyko związane z leczeniem przeciwpadaczkowym. Wady rozwojowe u dzieci matek leczonych przeciwpadaczkowo występują z częstością 6-9%, czyli 2-3 razy częściej niż w populacji ogólnej (około 3%). Szczególnie zwiększone ryzyko obserwuje się przy terapii wielolekowej. Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania lakozamidu w ciąży, a badania przedkliniczne na zwierzętach wykazały brak działania teratogennego, choć zaobserwowano toksyczność zarodkową przy dawkach toksycznych dla samic. Lakozamid należy stosować w ciąży tylko wtedy, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu, a decyzje terapeutyczne powinny być indywidualnie dostosowane.
dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, karmienie piersią, lakozamid, leczenie przeciwpadaczkowe, lek przeciwpadaczkowy, napad padaczkowy, padaczka, pole pod krzywą, przenikanie do mleka kobiecego, stosunek korzyści do ryzyka, terapia wielolekowa, toksyczność zarodkowa, wada rozwojowa, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Trelema 10 mg/ml
Lakozamid, substancja czynna leku Trelema, jest lekiem przeciwpadaczkowym z grupy innych leków przeciwpadaczkowych (kod ATC: N03AX18), wykazującym selektywne nasilenie powolnej inaktywacji napięciowo-zależnych kanałów sodowych, co stabilizuje nadmiernie pobudliwe błony neuronów. W badaniach przedklinicznych potwierdzono jego działanie przeciwdrgawkowe w modelach napadów częściowych i pierwotnie uogólnionych oraz potencjalne działanie przeciwepileptogenne. W terapii klinicznej lakozamid wykazuje skuteczność zarówno w monoterapii, jak i w leczeniu wspomagającym napadów częściowych u dorosłych i młodzieży, z dawkowaniem w zakresie 200–600 mg/dobę (monoterapia) oraz 200–400 mg/dobę (leczenie wspomagające). W badaniu porównawczym z karbamazepiną CR (400–1200 mg/dobę) u 886 pacjentów częstość uwolnienia od napadów po 6 miesiącach wyniosła 89,8% dla lakozamidu i 91,1% dla karbamazepiny, co potwierdza równoważną skuteczność obu leków. U pacjentów w wieku ≥65 lat dawka podtrzymująca lakozamidu najczęściej wynosiła 200 mg/dobę.
dawka nasycająca, działanie niepożądane, działanie przeciwdrgawkowe, fenytoina, gabapentyna, karbamazepina, kindling, lakozamid, lamotrygina, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, monoterapia, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, napięciowo-zależny kanał sodowy, pacjent w podeszłym wieku, padaczka idiopatyczna, terapia wspomagająca, topiramat, uwolnienie od napadów padaczkowych, walproinian - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lacosamide Zentiva 50 mg
Lacosamide Zentiva, zawierający lakozamid, jest lekiem przeciwpadaczkowym dostępnym w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg w formie tabletek powlekanych. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest wykluczenie przeciwwskazań, które absolutnie uniemożliwiają jego stosowanie. Do głównych przeciwwskazań należą nadwrażliwość na lakozamid lub składniki pomocnicze preparatu, objawiająca się od łagodnych reakcji skórnych po ciężkie reakcje anafilaktyczne, oraz rozpoznany blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia, ze względu na ryzyko nasilenia zaburzeń przewodnictwa sercowego i potencjalnie groźnych arytmii.
badanie diagnostyczne, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, nadwrażliwość, nieregularna praca serca, objaw nadwrażliwości, objaw skórny, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, tabletka powlekana, wywiad medyczny, zaburzenie przewodnictwa elektrycznego, zaburzenie przewodnictwa serca, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lacosamide Neuraxpharm
Lacosamide Neuraxpharm, stosowany jako lek przeciwpadaczkowy, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na potencjalne ryzyko wystąpienia myśli i zachowań samobójczych, co potwierdza meta-analiza randomizowanych badań klinicznych. Zaleca się systematyczną obserwację pacjentów pod kątem tych objawów oraz edukację pacjentów i opiekunów o konieczności natychmiastowego zgłaszania niepokojących symptomów. Ponadto, lakozamid wykazuje zależne od dawki wydłużenie odstępu PR w EKG, co wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z zaburzeniami przewodzenia sercowego, ciężkimi chorobami serca, zaburzeniami kanałów sodowych, stosujących leki wpływające na przewodzenie serca oraz u osób w podeszłym wieku. W tych grupach wskazane jest wykonanie EKG przed zwiększeniem dawki powyżej 400 mg/dobę oraz po osiągnięciu stanu stacjonarnego leku. Po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano również przypadki bloków przedsionkowo-komorowych, tachyarytmii, a w rzadkich sytuacjach asystolii i zgonów, co podkreśla konieczność monitorowania objawów takich jak nieregularne tętno, kołatanie serca, duszność, zawroty głowy i omdlenia.
asystolia, blok przedsionkowo-komorowy, elektrokardiogram, lakozamid, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpadaczkowy, migotanie przedsionków, myśli samobójcze, napad miokloniczny, napad padaczkowy ogniskowy, napad padaczkowy uogólniony, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, odstęp PR, pierwotnie uogólniony napad toniczno-kloniczny, strukturalna choroba serca, tachyarytmia, zaburzenie kanałów sodowych, zaburzenie przewodzenia sercowego, zatrzymanie czynności serca, zawał serca, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół padaczkowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lacosamide Fresenius Kabi 10 mg/ml
Lakozamid, dostępny m.in. w postaci roztworu do infuzji o stężeniu 10 mg/ml, wymaga szczególnej uwagi podczas stosowania u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Lekarz powinien przeprowadzić szczegółowy wywiad dotyczący planów prokreacyjnych oraz omówić metody antykoncepcji, podkreślając konieczność pilnej konsultacji w przypadku zajścia w ciążę. Dane epidemiologiczne wskazują, że ryzyko wad rozwojowych u dzieci kobiet z padaczką jest 2-3-krotnie wyższe niż w populacji ogólnej (około 3%), szczególnie przy terapii wielolekowej. Mimo ograniczonych danych dotyczących bezpieczeństwa lakozamidu w ciąży, badania na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego, choć zaobserwowano toksyczność zarodkową przy dawkach toksycznych dla samic. Z tego względu lek należy stosować w ciąży tylko, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu, a w przypadku planowania ciąży lub jej stwierdzenia konieczna jest ponowna ocena schematu terapeutycznego.
antykoncepcja, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, ekspozycja systemowa, karmienie piersią, kontrola neurologiczna, lakozamid, leczenie przeciwpadaczkowe, lek przeciwpadaczkowy, napad padaczkowy, padaczka, pole pod krzywą stężenia, roztwór do infuzji, schemat terapeutyczny, suplementacja kwasu foliowego, terapia wielolekowa, toksyczność zarodkowa, wada rozwojowa - Leksykon substancji czynnych
Lakozamid – Wskazania do stosowania
Lakozamid jest skutecznym lekiem przeciwpadaczkowym stosowanym zarówno w monoterapii, jak i terapii wspomagającej u pacjentów z napadami częściowymi (ogniskowymi) oraz napadami częściowymi wtórnie uogólnionymi. W monoterapii wskazany jest u dorosłych, młodzieży i dzieci, przy czym dolna granica wieku zależy od preparatu – większość preparatów (np. EPILANTIN, Lacosamide Neuraxpharm, Lacosamide Fresenius Kabi) jest zarejestrowana od 2. roku życia, natomiast preparaty takie jak Zilibra i Lacosamide Eignapharma od 4. roku życia, a Lackepila wyłącznie od 16. roku życia. W terapii wspomagającej lakozamid jest również stosowany w leczeniu napadów toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych u pacjentów z uogólnioną padaczką idiopatyczną, z dolną granicą wieku 4 lata dla większości preparatów, z wyjątkiem Lackepila, Zilibra i Lacosamide Eignapharma, które nie mają takiego wskazania. Wybór preparatu i schematu leczenia powinien uwzględniać typ napadów, wiek pacjenta, dotychczasową skuteczność terapii oraz potencjalne interakcje lekowe.
drgawki, faza kloniczna, faza toniczna, lakozamid, leczenie skojarzone, lek przeciwpadaczkowy, monoterapia, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad ogniskowy, napad prosty, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, napad uogólniony toniczno-kloniczny, napad złożony, neurolog dziecięcy, padaczka, terapia wspomagająca, uogólniona padaczka idiopatyczna, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Epilantin 200 mg
EPILANTIN (lakozamid) w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg wykazuje niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn, co jest związane głównie z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych takich jak zawroty głowy oraz niewyraźne widzenie. Objawy te mogą zaburzać równowagę, koordynację ruchową oraz zdolność oceny sytuacji na drodze, co stanowi istotne zagrożenie dla bezpieczeństwa pacjenta i osób trzecich. Ryzyko nasila się zwłaszcza w początkowym okresie terapii lub po zmianie dawkowania, a wyższe dawki leku korelują z większym prawdopodobieństwem wystąpienia tych objawów. Lekarz ma obowiązek poinformować pacjenta o potencjalnym wpływie leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn oraz zalecić czasowe powstrzymanie się od tych czynności do momentu oceny indywidualnej tolerancji na lek.
charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja medyczna, działania niepożądane, lakozamid, leki o działaniu ośrodkowym, nasilenie działań niepożądanych, niewyraźne widzenie, obsługa maszyn, początek terapii, reakcja organizmu, tabletki powlekane, wpływ leków na prowadzenie pojazdów, zaburzenia widzenia, zawroty głowy, zmiana dawkowania - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lacosamide Neuraxpharm 50 mg
Lakozamid w terapii przeciwpadaczkowej wymaga indywidualnego dostosowania dawki w zależności od wieku, masy ciała oraz rodzaju terapii (monoterapia lub terapia wspomagająca). Preparat Lacosamide Neuraxpharm dostępny jest w tabletkach powlekanych o mocach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg, co umożliwia precyzyjne dawkowanie. Lek należy podawać dwukrotnie na dobę w równych odstępach około 12 godzin, aby utrzymać stabilne stężenie terapeutyczne. W przypadku pominięcia dawki, jeśli do kolejnej dawki pozostało więcej niż 6 godzin, należy przyjąć pominiętą dawkę natychmiast, a jeśli mniej niż 6 godzin – pominąć dawkę i kontynuować leczenie zgodnie z harmonogramem, bez podwajania dawki.
dawka maksymalna, dawka początkowa, dawka podtrzymująca, dawkowanie lakozamidu, dostosowywanie dawki, lakozamid, monoterapia, podwójna dawka leku, pominięcie dawki, postać farmaceutyczna, schemat dawkowania, stężenie terapeutyczne, stężenie terapeutyczne leku, tabletka powlekana, terapia przeciwpadaczkowa, terapia wspomagająca - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Seizpat 100 mg
Seizpat, zawierający lakozamid, jest lekiem przeciwpadaczkowym dostępnym w formie tabletek powlekanych o dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg. Wskazany jest zarówno do monoterapii, jak i terapii wspomagającej napadów częściowych (z wtórnym uogólnieniem lub bez) u pacjentów od 2. roku życia, młodzieży oraz dorosłych. Ponadto, jako terapia wspomagająca, jest stosowany w leczeniu napadów toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych w uogólnionej padaczce idiopatycznej u dzieci od 4. roku życia, młodzieży i dorosłych. Różnice wiekowe w wskazaniach są istotne i należy je uwzględnić przy kwalifikacji pacjenta do terapii.
dostosowanie dawki, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, monoterapia, napad częściowy, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, padaczka z napadami częściowymi, substancja czynna, tabletka powlekana, terapia dodana, terapia wspomagająca, uogólniona padaczka idiopatyczna, wtórne uogólnienie - Leksykon leków
Skład i postać leku – Trelema 150 mg
Lek Trelema dostępny jest w formie tabletek powlekanych zawierających lakozamid w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg. Tabletki mają owalny, dwuwypukły kształt i różnią się kolorem oraz rozmiarem: 50 mg (różowe, ~10,3 mm), 100 mg (żółte, ~13,1 mm), 150 mg (brązowe, ~15,1 mm) oraz 200 mg (niebieskie, ~16,5 mm). Każda tabletka posiada linię podziału po obu stronach, umożliwiającą podział na równe dawki. Substancje pomocnicze obejmują m.in. celulozę mikrokrystaliczną, hydroksypropylocelulozę, krospowidon, krzemionkę koloidalną bezwodną oraz magnezu stearynian. Otoczka zawiera alkohol poliwinylowy, makrogol 3350, dwutlenek tytanu oraz talk, a barwniki różnią się w zależności od dawki, co ułatwia identyfikację preparatu.
alkohol poliwinylowy, blister, celuloza mikrokrystaliczna, celuloza mikrokrystaliczna krzemowana, dwutlenek tytanu, hydroksypropyloceluloza, hydroksypropyloceluloza nisokopodstawiona, indygotyna, krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna, lakozamid, linia podziału, makrogol 3350, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, stearynian magnezu, substancja czynna, tabletka powlekana, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lacosamide Teva 200 mg
Leczenie lakozamidem u kobiet w wieku rozrodczym wymaga szczegółowej konsultacji dotyczącej planowania rodziny oraz stosowania antykoncepcji, ze względu na potencjalne ryzyko związane z terapią przeciwpadaczkową w ciąży. Dane epidemiologiczne wskazują, że wady rozwojowe u dzieci kobiet z padaczką występują z częstością 6-9% (2-3-krotnie wyższą niż w populacji ogólnej, gdzie wynosi około 3%). W przypadku politerapii ryzyko to jest jeszcze wyższe, jednak nie jest jasne, na ile odpowiada za to leczenie, a na ile sama choroba. Lakozamid nie wykazuje działania teratogennego w badaniach na zwierzętach, choć przy toksycznych dawkach obserwowano toksyczność zarodkową. Ze względu na ograniczone dane kliniczne, stosowanie lakozamidu w ciąży jest dopuszczalne jedynie, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Przerwanie leczenia jest niewskazane ze względu na ryzyko zaostrzenia napadów, które mogą być szkodliwe dla matki i płodu.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lacosamide Zentiva
Lacosamide Zentiva wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko wystąpienia myśli i zachowań samobójczych, co potwierdzają meta-analizy randomizowanych badań klinicznych. Zaleca się systematyczne monitorowanie pacjentów pod kątem tych objawów oraz edukację pacjentów i opiekunów o konieczności natychmiastowego zgłaszania niepokojących symptomów. Ponadto, lek powoduje zależne od dawki wydłużenie odstępu PR w EKG, co wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z zaburzeniami przewodzenia sercowego, ciężkimi chorobami serca (np. niedokrwienie, niewydolność, strukturalne zmiany) oraz u osób przyjmujących leki wpływające na przewodzenie serca. Wskazane jest wykonanie EKG przed zwiększeniem dawki powyżej 400 mg/dobę oraz po osiągnięciu stanu stacjonarnego. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano poważne zaburzenia rytmu serca, w tym migotanie przedsionków, blok przedsionkowo-komorowy II stopnia lub wyższy oraz komorową tachyarytmię, które w rzadkich przypadkach prowadziły do asystolii i zgonu u pacjentów z chorobami podstawowymi.
asystolia, badanie EKG, blok przedsionkowo-komorowy, blokada kanałów sodowych, elektrokardiogram, lakozamid, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpadaczkowy, migotanie przedsionków, napad miokloniczny, napad padaczkowy ogniskowy, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, odstęp PR, pierwotnie uogólniony napad toniczno-kloniczny, strukturalna choroba serca, tachyarytmia komorowa, trzepotanie przedsionków, zaburzenie przewodzenia sercowego, zatrzymanie czynności serca, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół padaczkowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lacosamide Neuraxpharm 150 mg
Lakozamid, stosowany w leczeniu napadów częściowych, wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący przede wszystkim objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN) i przewodu pokarmowego. W badaniach klinicznych kontrolowanych placebo (n=1308) 61,9% pacjentów leczonych lakozamidem zgłosiło co najmniej jedno działanie niepożądane, w porównaniu do 35,2% w grupie placebo. Najczęstsze działania niepożądane (≥10%) to zawroty głowy, bóle głowy, nudności oraz podwójne widzenie, zwykle o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, często zależne od dawki. Lakozamid powoduje również zależne od dawki wydłużenie odstępu PR w EKG, co może prowadzić do bloku przedsionkowo-komorowego, omdleń i bradykardii. W badaniach klinicznych blok I stopnia występował u 0,7% pacjentów przy dawce 200 mg i 0,5% przy dawce 600 mg, bez przypadków bloku II stopnia lub wyższego. W porównaniu z karbamazepiną CR, częstość przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych była niższa dla lakozamidu (10,6% vs. 15,6%).
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, ataksja, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia, bradykardia, dyskineza, dyzartria, hipestezja, karbamazepina, lakozamid, martwicze toksyczne oddzielanie się naskórka, migotanie przedsionków, napad częściowy, napad miokloniczny, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, omdlenie, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, podwójne widzenie, senność, tachyarytmia komorowa, trzepotanie przedsionków, wielonarządowa reakcja nadwrażliwości, zaburzenia psychiczne, zaburzenia równowagi, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Trelema 10 mg/ml
Ocena wpływu lakozamidu (substancji czynnej preparatu Trelema) na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn wskazuje na niewielki lub umiarkowany efekt tego leku na funkcje psychomotoryczne. Terapia lakozamidem może wywoływać działania niepożądane takie jak zawroty głowy i niewyraźne widzenie, które bezpośrednio zaburzają koordynację ruchową oraz percepcję wzrokową, co jest szczególnie istotne w kontekście bezpieczeństwa prowadzenia pojazdów. W preparacie Trelema lakozamid występuje w stężeniu 10 mg/ml w postaci syropu, który zawiera również substancje pomocnicze (sorbitol E420, metylu hydroksybenzoesan E218, glikol propylenowy E1520, sód), jednak w standardowych dawkach nie wykazują one istotnego wpływu na zdolności psychomotoryczne.
charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, funkcja psychomotoryczna, glikol propylenowy, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, metylu hydroksybenzoesan, niewyraźne widzenie, objaw niepożądany, ośrodkowy układ nerwowy, percepcja wzrokowa, schorzenie neurologiczne, sorbitol, syrop, Trelema, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Zilibra
Lakozamid, stosowany w terapii padaczki, wiąże się z podwyższonym ryzykiem wystąpienia myśli i zachowań samobójczych, co potwierdza meta-analiza randomizowanych badań klinicznych. Zaleca się dokładne monitorowanie pacjentów pod kątem tych objawów oraz edukację pacjentów i opiekunów o konieczności zgłaszania się po pomoc medyczną w przypadku ich wystąpienia. Ponadto, lakozamid może powodować wydłużenie odstępu PR w EKG, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami przewodzenia, chorobami serca, osób starszych oraz tych przyjmujących inne leki wydłużające odstęp PR. Wskazane jest wykonanie badania EKG przed zwiększeniem dawki powyżej 400 mg/dobę oraz po osiągnięciu stanu stacjonarnego u pacjentów z grup ryzyka.
blok przedsionkowo-komorowy, EKG, elektroencefalografia, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, migotanie przedsionków, myśli samobójcze, napad padaczkowy ogniskowy, napad padaczkowy uogólniony, niewydolność serca, odstęp PR, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół padaczkowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Trelema 50 mg
Trelema jest lekiem zawierającym lakozamid w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg, dostępnym w formie tabletek powlekanych owalnych, dwuwypukłych z linią podziału po obu stronach, co umożliwia precyzyjne dzielenie dawki. Substancją czynną jest lakozamid, a tabletki różnią się kolorem i rozmiarem: 50 mg (różowe, 10,3 mm), 100 mg (żółte, 13,1 mm), 150 mg (brązowe, 15,1 mm) oraz 200 mg (niebieskie, 16,5 mm). Skład pomocniczy obejmuje m.in. celulozę mikrokrystaliczną, hydroksypropylocelulozę, krospowidon oraz magnezu stearynian, a otoczka zawiera alkohol poliwinylowy, makrogol 3350, tytanu dwutlenek (E 171) i talk, z dodatkiem barwników zależnych od dawki (np. indygotyna E 132, tlenki żelaza E 172).
alkohol poliwinylowy, celuloza mikrokrystaliczna, celuloza mikrokrystaliczna krzemowana, hydroksypropyloceluloza, hydroksypropyloceluloza nisokopodstawiona, indygotyna, krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna, lakozamid, linia podziału, magnezu stearynian, makrogol 3350, postać farmaceutyczna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, żelaza tlenek czarny, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Seizpat 50 mg
Lakozamid (Seizpat) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze preparatu, a także u osób z rozpoznanym blokiem przedsionkowo-komorowym II lub III stopnia. Te przeciwwskazania są bezwzględne i wymagają całkowitego odstąpienia od terapii niezależnie od dawki leku (50 mg, 100 mg, 150 mg, 200 mg). W przypadku stwierdzenia przeciwwskazań należy rozważyć alternatywne leki przeciwpadaczkowe oraz, jeśli pacjent już przyjmuje Seizpat, zaplanować bezpieczne odstawienie pod ścisłą kontrolą medyczną, dokumentując przy tym przeciwwskazanie w historii choroby.
badanie EKG, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy II stopnia, blok przedsionkowo-komorowy III stopnia, działanie niepożądane, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, nadwrażliwość na lakozamid, powikłania kardiologiczne, przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, reakcja nadwrażliwości, terapia przeciwpadaczkowa, wywiad alergologiczny, zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, zaburzenia przewodnictwa sercowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Trelema
Lakozamid, stosowany w terapii padaczki, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na potencjalne ryzyko wystąpienia myśli i zachowań samobójczych, co potwierdzają dane z meta-analiz randomizowanych badań klinicznych. Zaleca się systematyczne monitorowanie pacjentów pod kątem tych objawów oraz edukację pacjentów i opiekunów o konieczności zgłaszania niepokojących symptomów. Ponadto, lek może powodować zależne od dawki wydłużenie odstępu PR, co wymaga ostrożności u pacjentów z zaburzeniami proarytmicznymi, ciężkimi chorobami serca, a także u osób starszych i przyjmujących inne leki wpływające na przewodnictwo serca. W takich przypadkach wskazane jest wykonanie EKG przed zwiększeniem dawki powyżej 400 mg/dobę oraz po osiągnięciu stanu stacjonarnego. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano przypadki bloków przedsionkowo-komorowych, tachyarytmii komorowych oraz rzadko asystolii i zatrzymania akcji serca u pacjentów z istniejącymi stanami proarytmicznymi.
asystolia, badanie EKG, blok AV, blok przedsionkowo-komorowy, kanałopatia sodowa, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, migotanie przedsionków, myśli samobójcze, napad miokloniczny, napad padaczkowy ogniskowy, napad padaczkowy uogólniony, niewydolność serca, odstęp PR, PGTCS, pierwotnie uogólnione napady toniczno-kloniczne, tachyarytmia komorowa, zaburzenie proarytmiczne, zatrzymanie akcji serca, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół padaczkowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Epilantin 100 mg
Lakozamid, dostępny w preparacie EPILANTIN w formie tabletek powlekanych o dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg, powinien być podawany dwukrotnie na dobę w odstępach około 12 godzin. Dawkowanie wymaga indywidualnego dostosowania do masy ciała pacjenta oraz rodzaju terapii (monoterapia lub terapia wspomagająca). Dla dorosłych i młodzieży o masie ciała ≥50 kg dawka początkowa wynosi 50 mg lub 100 mg dwa razy na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania o 50 mg dwa razy na dobę co tydzień, do maksymalnie 300 mg dwa razy na dobę (600 mg/dobę) w monoterapii lub 200 mg dwa razy na dobę (400 mg/dobę) w terapii wspomagającej. Alternatywnie można zastosować dawkę nasycającą 200 mg, a następnie 100 mg dwa razy na dobę, jednak wymaga to ścisłego nadzoru ze względu na ryzyko ciężkich zaburzeń rytmu serca i działań niepożądanych ze strony OUN.
dawka nasycająca, działanie niepożądane, efekt terapeutyczny, lakozamid, leczenie przeciwpadaczkowe, monoterapia, osocze, ośrodkowy układ nerwowy, pacjent pediatryczny, stan padaczkowy, stan stacjonarny, stężenie lakozamidu, syrop, tabletka powlekana, terapia wspomagająca, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lackepila 200 mg
Lek Lackepila (lakozamid) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, co może prowadzić do reakcji alergicznych od łagodnych wysypek po ciężkie reakcje anafilaktyczne. Drugim bezwzględnym przeciwwskazaniem jest obecność bloku przedsionkowo-komorowego II lub III stopnia, ze względu na ryzyko pogorszenia przewodnictwa sercowego, co może skutkować bradykardią, asystolią lub nagłym zatrzymaniem krążenia. Przed rozpoczęciem terapii wskazane jest wykonanie EKG w celu wykluczenia tych zaburzeń przewodzenia. Tabletki Lackepila dostępne są w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg, a każda zawiera specyficzne substancje pomocnicze, które mogą wywołać reakcje alergiczne u predysponowanych pacjentów.
asystolia, badanie EKG, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy I stopnia, blok przedsionkowo-komorowy II stopnia, blok przedsionkowo-komorowy III stopnia, bradykardia, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, nadwrażliwość na lakozamid, nagłe zatrzymanie krążenia, napad padaczkowy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, reakcja alergiczna, substancja czynna, układ bodźcotwórczo-przewodzący serca, wstrząs anafilaktyczny, wywiad alergologiczny, zaburzenie przewodnictwa elektrycznego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Trelema 100 mg
Trelema (lakozamid) jest lekiem przeciwpadaczkowym dostępnym w tabletkach powlekanych o dawkach 50 mg (różowe, 10,3 mm), 100 mg (żółte, 13,1 mm), 150 mg (brązowe, 15,1 mm) oraz 200 mg (niebieskie, 16,5 mm), wszystkie owalne, dwuwypukłe i z możliwością podziału na równe dawki. Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania lakozamidu jest nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze. Wystąpienie reakcji alergicznej w przeszłości na lakozamid lub związki strukturalnie podobne wyklucza jego podanie. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest dokładna ocena pacjenta pod kątem tych przeciwwskazań, aby uniknąć ryzyka poważnych reakcji alergicznych.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Seizpat 150 mg
Lakozamid, stosowany w terapii padaczki, wymaga indywidualnego dostosowania dawkowania w zależności od wieku pacjenta, masy ciała oraz rodzaju terapii (monoterapia lub terapia wspomagająca). U dorosłych i młodzieży o masie ciała ≥ 50 kg dawka początkowa w monoterapii wynosi 50 mg dwa razy na dobę (100 mg/dobę), z możliwością zwiększenia do 300 mg dwa razy na dobę (600 mg/dobę). W terapii wspomagającej dawka maksymalna to 200 mg dwa razy na dobę (400 mg/dobę). U dzieci i młodzieży < 50 kg dawkowanie jest ustalane na podstawie masy ciała, rozpoczynając od 1 mg/kg dwa razy na dobę (2 mg/kg/dobę) i zwiększając stopniowo do maksymalnych dawek zależnych od masy ciała (np. do 6 mg/kg dwa razy na dobę, czyli 12 mg/kg/dobę, dla dzieci o masie 10–40 kg w monoterapii). Zaleca się stosowanie syropu u dzieci, z późniejszą ewentualną zmianą na tabletki. Dawka nasycająca 200 mg jest dopuszczalna tylko u pacjentów ≥ 50 kg, pod ścisłym nadzorem lekarskim ze względu na ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza zaburzeń rytmu serca i OUN.
dawka nasycająca, dawka początkowa, dawka podtrzymująca, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, hemodializa, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, krańcowa niewydolność nerek, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, monoterapia, napad częściowy, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, stan padaczkowy, stężenie terapeutyczne lakozamidu, tabletka powlekana, terapia wspomagająca, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Zilibra 200 mg
Lakozamid w postaci tabletek powlekanych Zilibra jest wskazany do leczenia napadów częściowych (ogniskowych) oraz częściowych wtórnie uogólnionych u pacjentów od 4. roku życia, w tym dzieci (4-11 lat), młodzieży (12-17 lat) oraz dorosłych (≥18 lat). Lek może być stosowany zarówno w monoterapii, jak i jako terapia wspomagająca (add-on) u pacjentów z niedostateczną kontrolą napadów mimo stosowania innych leków przeciwpadaczkowych. Preparat dostępny jest w dawkach 50 mg (różowawe tabletki, 10×5 mm), 100 mg (ciemnożółte, 13×6 mm), 150 mg (łososiowe, 15×7 mm) oraz 200 mg (niebieskie, 16,5×7,5 mm), co umożliwia indywidualne dostosowanie terapii. Lakozamid charakteryzuje się unikalnym mechanizmem działania, co może przynieść korzyści u pacjentów opornych na inne leki przeciwpadaczkowe o odmiennych mechanizmach.
drgawki uogólnione, działanie niepożądane, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, mechanizm działania, monoterapia, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad fokalny, napad ogniskowy, napad padaczkowy, neurologia, ognisko padaczkowe, padaczka, substancja czynna, tabletka powlekana, terapia wspomagająca - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lacosamide Zentiva 100 mg
Dawkowanie lakozamidu powinno być indywidualnie dostosowane, uwzględniając masę ciała, wiek oraz stan kliniczny pacjenta. Lek podaje się doustnie dwa razy na dobę, zwykle co 12 godzin, aby utrzymać stabilne stężenie terapeutyczne. W monoterapii napadów częściowych dawka początkowa u dorosłych i młodzieży o masie ciała ≥50 kg wynosi 50 mg 2x/dobę (100 mg/dobę), z możliwością stopniowego zwiększania co tydzień o 50 mg 2x/dobę do maksymalnej dawki 300 mg 2x/dobę (600 mg/dobę). W terapii wspomagającej maksymalna dawka to 200 mg 2x/dobę (400 mg/dobę). U dzieci od 2 lat dawkowanie opiera się na masie ciała, rozpoczynając od 1 mg/kg 2x/dobę (2 mg/kg/dobę) i zwiększając do maksymalnych dawek zależnych od masy ciała, np. do 6 mg/kg 2x/dobę (12 mg/kg/dobę) dla dzieci 10–40 kg w monoterapii. Dawka nasycająca 200 mg jest możliwa u pacjentów ≥50 kg, ale wymaga nadzoru ze względu na ryzyko zaburzeń rytmu serca i działań niepożądanych OUN. Pominięcie dawki wymaga natychmiastowego uzupełnienia, chyba że do kolejnej dawki pozostało mniej niż 6 godzin.
ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dawka nasycająca, dysfagia, hemodializa, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, Lacosamide Zentiva, lakozamid, monoterapia napadów częściowych, napad częściowy, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, ośrodkowy układ nerwowy, schyłkowa niewydolność nerek, stężenie terapeutyczne lakozamidu, tabletka powlekana, terapia wspomagająca, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Seizpat 150 mg
Seizpat, zawierający lakozamid, wykazuje niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn, co wynika z potencjalnych działań niepożądanych takich jak zawroty głowy i nieostre widzenie. Objawy te mogą znacząco obniżać koncentrację i czas reakcji, a także zaburzać ocenę sytuacji na drodze, co stanowi istotne zagrożenie podczas wykonywania czynności wymagających pełnej sprawności psychomotorycznej. Preparat dostępny jest w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg w postaci tabletek powlekanych o zróżnicowanym wyglądzie i oznaczeniach (np. tabletka 50 mg jest różowa, owalna, oznaczona „I73”). Wyższe dawki mogą nasilać działania niepożądane, co wymaga szczególnej uwagi przy ocenie ryzyka prowadzenia pojazdów.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Seizpat 100 mg
Lakozamid (Seizpat) wykazuje niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn, co jest związane z występowaniem działań niepożądanych takich jak zawroty głowy oraz nieostre widzenie. Preparat dostępny jest w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg, a nasilenie objawów może być zależne od dawki. Lekarz powinien indywidualnie ocenić ryzyko u pacjenta, uwzględniając także współistniejące choroby, wiek, stosowanie innych leków wpływających na ośrodkowy układ nerwowy oraz indywidualną wrażliwość na lek. Zaleca się, aby pacjent powstrzymał się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn do momentu ustalenia, jak lakozamid wpływa na jego zdolności psychomotoryczne.
charakterystyka produktu leczniczego, choroby współistniejące, dokumentacja medyczna, działania niepożądane lakozamidu, lakozamid, leczenie farmakologiczne, nieostre widzenie, ośrodkowy układ nerwowy, percepcja przestrzenna, równowaga pacjenta, Seizpat, tabletka powlekana, terapia lakozamidem, wizyta kontrolna, zawroty głowy, zdolności psychomotoryczne - Leksykon substancji czynnych
Lakozamid – Dawkowanie i sposób podawania
Lakozamid jest przeciwpadaczkowym lekiem podawanym doustnie w dawkach podzielonych co 12 godzin, z dawką początkową i maksymalną dostosowaną do wieku, masy ciała oraz rodzaju terapii (monoterapia vs terapia wspomagająca). U dorosłych i młodzieży ≥50 kg dawka początkowa wynosi 50–100 mg 2×/dobę (100–200 mg/dobę), z możliwością zwiększania co tydzień o 50 mg 2×/dobę do maksymalnie 300 mg 2×/dobę (600 mg/dobę) w monoterapii lub 200 mg 2×/dobę (400 mg/dobę) w terapii wspomagającej. U dzieci <50 kg dawkowanie jest oparte na masie ciała, rozpoczynając od 1 mg/kg mc. 2×/dobę (2 mg/kg mc./dobę) i zwiększając co tydzień o 1 mg/kg mc. 2×/dobę, z maksymalnymi dawkami do 6 mg/kg mc. 2×/dobę (12 mg/kg mc./dobę) w monoterapii i odpowiednio niższymi w terapii wspomagającej. Zaleca się stosowanie syropu (10 mg/ml) u dzieci poniżej 50 kg, podając dawkę w ml. W przypadku pominięcia dawki, pacjent powinien przyjąć ją natychmiast, chyba że do kolejnej dawki pozostało mniej niż 6 godzin – wtedy dawkę pomija się, unikając podwójnego podania.
dawka nasycająca, dawkowanie leku, działania niepożądane OUN, hemodializa, klirens nerkowy, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, monoterapia, napad padaczkowy, padaczka, schyłkowa niewydolność nerek, stan padaczkowy, tabletka powlekana, terapia wspomagająca, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lacosamide Teva 50 mg
Lacosamide Teva, zawierający lakozamid, jest wskazany do leczenia padaczki ogniskowej (napady częściowe proste, złożone oraz wtórnie uogólnione) jako monoterapia u pacjentów od 2. roku życia (dzieci, młodzież, dorośli). W przypadku nieskuteczności monoterapii, lek może być stosowany jako terapia wspomagająca (add-on) u pacjentów od 2 lat z napadami częściowymi lub wtórnie uogólnionymi oraz u pacjentów od 4 lat z napadami toniczno-klonicznymi pierwotnie uogólnionymi w przebiegu uogólnionej padaczki idiopatycznej. Preparat dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach 50 mg (różowe), 100 mg (żółte), 150 mg (pomarańczowe) i 200 mg (niebieskie), co umożliwia indywidualne dostosowanie terapii. Tabletki zawierają substancje pomocnicze, takie jak żółcień pomarańczowa (E110) w dawkach 100 mg i 150 mg oraz czerwień koszenilowa (E124) w dawce 200 mg.
czerwień koszenilowa, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, monoterapia, napad częściowy, napad częściowy prosty, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad częściowy złożony, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, padaczka, padaczka częściowa, padaczka ogniskowa, tabletka powlekana, terapia dodatkowa, terapia wspomagająca, uogólniona padaczka idiopatyczna, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Seizpat 150 mg
Lek Seizpat, zawierający lakozamid, jest dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg, różniących się kolorem, oznaczeniem i wymiarami, co ułatwia identyfikację. Preparat jest wskazany do stosowania jako monoterapia u pacjentów od 2. roku życia z napadami częściowymi (z wtórnym uogólnieniem lub bez) oraz jako terapia wspomagająca u osób od 2 lat z napadami częściowymi oraz od 4 lat z napadami toniczno-klonicznymi pierwotnie uogólnionymi w przebiegu uogólnionej padaczki idiopatycznej. Seizpat może być stosowany zarówno u dzieci, młodzieży, jak i dorosłych, co podkreśla jego szerokie spektrum zastosowań w leczeniu padaczki.
lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, monoterapia, monoterapia pierwszego rzutu, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad toniczno-kloniczny, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, padaczka, padaczka lekooporna, Seizpat, tabletka powlekana, terapia wspomagająca, uogólniona padaczka idiopatyczna