Profil bezpieczeństwa leku Seizpat (lakozamid)

Lek Seizpat (substancja czynna: lakozamid) dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg, stosowany jest w leczeniu padaczki. Jak każdy produkt leczniczy, może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego pacjenta one wystąpią. Ważne jest dokładne poznanie profilu bezpieczeństwa leku przed jego zastosowaniem.¹

Częstotliwość występowania działań niepożądanych

Badania kliniczne wykazały, że u niemal 62% pacjentów przyjmujących lakozamid wystąpiło co najmniej jedno działanie niepożądane, w porównaniu do 35,2% pacjentów otrzymujących placebo. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi (≥10%) podczas terapii lakozamidem były zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, bóle głowy, nudności i podwójne widzenie. Nasilenie tych objawów było zazwyczaj łagodne do umiarkowanego, a wiele z nich miało charakter zależny od dawki i możliwe było ich złagodzenie poprzez redukcję dawki leku.²

Istotne jest również, że częstość występowania i nasilenie działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN) i przewodu pokarmowego zwykle ulegają zmniejszeniu z upływem czasu. Jednak po podaniu dawki nasycającej częstość występowania działań niepożądanych ze strony OUN może być większa.³

Przerwanie leczenia z powodu działań niepożądanych

W badaniach klinicznych kontrolowanych placebo odsetek pacjentów przerywających leczenie z powodu działań niepożądanych wynosił 12,2% w grupie przyjmującej lakozamid i zaledwie 1,6% w grupie placebo. Najczęstszym działaniem niepożądanym prowadzącym do przerwania leczenia lakozamidem były zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego.⁴

W badaniach dotyczących pacjentów z napadami toniczno-klonicznymi pierwotnie uogólnionymi (PGTCS), najczęstszymi działaniami niepożądanymi prowadzącymi do przerwania leczenia lakozamidem były zawroty głowy i myśli samobójcze. Wskaźnik przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych wynosił w tej grupie 9,1% w porównaniu do 4,1% w grupie przyjmującej placebo.⁵

Szczegółowe zestawienie działań niepożądanych

Poniższa tabela przedstawia działania niepożądane zgłaszane w badaniach klinicznych oraz po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu. Częstość występowania określono jako: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) oraz nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).⁶

Szczególne populacje pacjentów

Pacjenci pediatryczni

Profil bezpieczeństwa stosowania lakozamidu u dzieci i młodzieży jest generalnie zgodny z profilem bezpieczeństwa ustalonym u dorosłych. Jednak u dzieci i młodzieży zaobserwowano dodatkowe działania niepożądane, takie jak: gorączka, zapalenie nosogardła, zapalenie gardła, osłabienie apetytu, nietypowe zachowanie i letarg. Warto zwrócić uwagę, że senność występowała u dzieci i młodzieży częściej (≥1/10) niż u dorosłych (≥1/100 do <1/10).⁷

Należy zauważyć, że stosowanie lakozamidu u dzieci poniżej 2 lat nie jest wskazane ze względu na ograniczoną liczbę dostępnych danych.⁸

Pacjenci w podeszłym wieku

Rodzaje działań niepożądanych związanych ze stosowaniem lakozamidu u pacjentów w podeszłym wieku (≥65 lat) były podobne do obserwowanych u młodszych pacjentów. Jednakże, występują istotne różnice w częstości występowania niektórych działań niepożądanych:⁹

• U pacjentów w podeszłym wieku częściej występują: upadki, biegunka i drżenie (różnica o ≥5% w porównaniu z młodszymi pacjentami)¹⁰
• Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym ze strony serca u osób starszych był blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia – 4,8% (3/62) pacjentów w podeszłym wieku w porównaniu z 1,6% (6/382) młodszych dorosłych pacjentów¹¹
• Częstość przerywania leczenia lakozamidem z powodu zdarzeń niepożądanych wynosiła 21,0% (13/62) u pacjentów w podeszłym wieku w porównaniu z 9,2% (35/382) u młodszych dorosłych pacjentów¹²

Szczególne aspekty bezpieczeństwa

Zaburzenia rytmu serca

Stosowanie lakozamidu wiąże się z zależnym od dawki wydłużeniem odstępu PR, co może prowadzić do wystąpienia działań niepożądanych związanych z zaburzeniami przewodnictwa serca, takich jak blok przedsionkowo-komorowy, omdlenia czy bradykardia.¹³

W badaniach klinicznych dotyczących terapii wspomagającej u pacjentów z padaczką, występowanie bloku przedsionkowo-komorowego pierwszego stopnia zgłaszano niezbyt często i wynosiło: 0,7%, 0%, 0,5% i 0% w przypadku lakozamidu w dawkach, odpowiednio, 200 mg, 400 mg, 600 mg lub placebo. W tych badaniach nie obserwowano bloku przedsionkowo-komorowego stopnia drugiego lub wyższego, jednak po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano takie przypadki.¹⁴

Co ciekawe, w krótkoterminowych badaniach klinicznych nie zgłaszano przypadków migotania lub trzepotania przedsionków, jednak oba te zaburzenia rytmu serca zgłaszano w długoterminowych badaniach dotyczących padaczki prowadzonych metodą otwartej próby oraz w obserwacjach po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu.¹⁵

Nieprawidłowe wyniki badań laboratoryjnych

W kontrolowanych placebo badaniach klinicznych lakozamidu u dorosłych pacjentów z częściowymi napadami padaczkowymi obserwowano nieprawidłowości w wynikach badań czynności wątroby. Zwiększenie aktywności AlAT przekraczające 3-krotnie lub więcej górną granicę normy wystąpiło u 0,7% (7/935) pacjentów leczonych lakozamidem i 0% (0/356) pacjentów otrzymujących placebo.¹⁶

Reakcje nadwrażliwości

U pacjentów stosujących przeciwpadaczkowe produkty lecznicze, w tym lakozamid, zgłaszano wielonarządowe reakcje nadwrażliwości (określane także jako wysypka polekowa z eozynofilią i objawami narządowymi, ang. Drug Reaction with Eosinophilia and Systemic Symptoms, DRESS). Reakcje te mogą mieć różnorodne objawy, ale typowo obejmują gorączkę, wysypkę oraz zaburzenia ze strony różnych narządów i układów. W przypadku podejrzenia wystąpienia wielonarządowej reakcji nadwrażliwości należy natychmiast przerwać stosowanie lakozamidu.¹⁷

Monitorowanie działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu kluczowe jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, co umożliwia nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Personel medyczny powinien zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.¹⁸