Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Seizpat 100 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lakozamidu wykazały, że stężenia leku w osoczu zwierząt podczas badań toksyczności były zbliżone lub nieznacznie wyższe od tych obserwowanych u pacjentów, co wskazuje na niewielki margines narażenia u ludzi. W badaniach na znieczulonych psach podawanych dożylnie lakozamid powodował przejściowe zmiany kardiologiczne, takie jak wydłużenie odstępu PR i zespołu QRS oraz obniżenie ciśnienia tętniczego, przy stężeniach odpowiadających maksymalnej dawce klinicznej. U psów i małp Cynomolgus w dawkach 15-60 mg/kg dożylnie zaobserwowano istotne zaburzenia przewodnictwa sercowego, w tym blok przedsionkowo-komorowy. W toksyczności wielokrotnych dawek u szczurów przy 3-krotnej ekspozycji klinicznej stwierdzono łagodne, odwracalne zmiany w wątrobie, takie jak przerost hepatocytów, wzrost masy wątroby, podwyższenie enzymów wątrobowych, cholesterolu i trójglicerydów, bez innych zmian histopatologicznych.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Seizpat

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lakozamidu dostarczają istotnych informacji na temat potencjalnych zagrożeń związanych z jego stosowaniem. Warto podkreślić, że stężenia lakozamidu uzyskane w osoczu zwierząt podczas badań toksyczności były zbliżone lub tylko nieznacznie wyższe od obserwowanych u pacjentów, co wskazuje na niewielki margines narażenia u ludzi lub jego brak.1

Wpływ na układ sercowo-naczyniowy

W badaniach farmakologicznych bezpieczeństwa przeprowadzonych na znieczulonych psach, którym podawano lakozamid dożylnie, zaobserwowano przejściowe zmiany parametrów kardiologicznych. Dotyczyły one wydłużenia odstępu PR i czasu trwania zespołu QRS oraz obniżenia ciśnienia tętniczego, co najprawdopodobniej wynikało z hamowania czynności serca. Te przejściowe zmiany pojawiały się przy stężeniach odpowiadających maksymalnej dawce klinicznej.2

Dodatkowo, u znieczulonych psów i małp Cynomolgus po dożylnym podaniu lakozamidu w dawkach od 15 do 60 mg/kg obserwowano istotne zaburzenia przewodnictwa sercowego, w tym zwolnienie przewodzenia przedsionkowego i komorowego, blok przedsionkowo-komorowy oraz rozkojarzenie przedsionkowo-komorowe.3

Wpływ na wątrobę

W badaniach toksyczności wielokrotnych dawek przeprowadzonych na szczurach zaobserwowano łagodne i odwracalne zmiany w wątrobie. Zmiany te pojawiały się po zastosowaniu dawek 3-krotnie wyższych niż ekspozycja kliniczna i obejmowały następujące parametry:4

  • Zwiększenie masy wątroby
  • Przerost hepatocytów
  • Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych w surowicy krwi
  • Podwyższenie stężenia cholesterolu całkowitego
  • Podwyższenie poziomu trójglicerydów

Należy podkreślić, że poza przerostem hepatocytów nie zaobserwowano innych zmian histopatologicznych w tkance wątrobowej.5

Wpływ na rozrodczość i rozwój potomstwa

W badaniach dotyczących toksycznego wpływu na rozrodczość i rozwój osobniczy gryzoni i królików nie stwierdzono działania teratogennego lakozamidu. Jednakże u szczurów zaobserwowano istotne zmiany dotyczące potomstwa:6

  • Zwiększenie liczby martwych urodzeń
  • Zwiększenie liczby zgonów potomstwa w okresie okołoporodowym
  • Nieznaczne zmniejszenie liczebności żywego miotu
  • Obniżenie masy ciała potomstwa

Powyższe zmiany obserwowano po podaniu dawek toksycznych dla samic szczurów, przy ekspozycji ogólnoustrojowej zbliżonej do przewidywanej ekspozycji klinicznej. Z uwagi na toksyczność dla samic, nie można było zbadać wpływu wyższych stężeń u zwierząt, dlatego dostępne dane są niewystarczające do pełnej charakterystyki potencjalnej toksyczności dla zarodka i płodu oraz wpływu teratogennego lakozamidu.7

Przenikanie przez łożysko i wpływ na młode osobniki

Badania na szczurach wykazały, że lakozamid i/lub jego metabolity łatwo przenikają przez barierę łożyskową, co ma istotne znaczenie dla oceny bezpieczeństwa stosowania leku u kobiet w ciąży.8

W badaniach przeprowadzonych na młodych osobnikach zwierząt zaobserwowano następujące efekty:9

  • U młodych szczurów – zmniejszenie masy ciała przy poziomie ekspozycji ustrojowej zbliżonym do przewidywanego poziomu ekspozycji klinicznej
  • U młodych psów – przemijające i zależne od dawki objawy kliniczne ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN) przy poziomie ekspozycji ustrojowej niższym niż przewidywany poziom ekspozycji klinicznej

Istotnym jest, że rodzaj działań toksycznych obserwowanych u młodych osobników nie różnił się pod względem jakościowym od tych obserwowanych u zwierząt dorosłych.10

Badany gatunek Dawka/Ekspozycja Zaobserwowane efekty
Znieczulone psy Dawka dożylna przy stężeniach odpowiadających maksymalnej dawce klinicznej Przejściowe wydłużenie odstępu PR, czasu trwania zespołu QRS, obniżenie ciśnienia tętniczego
Znieczulone psy i małpy Cynomolgus 15-60 mg/kg (dożylnie) Zwolnienie przewodzenia przedsionkowego i komorowego, blok przedsionkowo-komorowy, rozkojarzenie przedsionkowo-komorowe
Szczury (badania toksyczności wielokrotnej) 3-krotność ekspozycji klinicznej Łagodne, odwracalne zmiany w wątrobie (zwiększenie masy, przerost hepatocytów, wzrost aktywności enzymów, podwyższenie cholesterolu i trójglicerydów)
Szczury (wpływ na rozrodczość) Dawki toksyczne dla samic odpowiadające ekspozycji klinicznej Zwiększenie liczby martwych urodzeń, zgonów okołoporodowych, zmniejszenie liczebności miotu i masy ciała potomstwa
Młode szczury Ekspozycja zbliżona do klinicznej Zmniejszenie masy ciała
Młode psy Ekspozycja niższa niż kliniczna Przemijające, zależne od dawki objawy kliniczne ze strony OUN
  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl