suplementacja tiaminy

Suplementacja tiaminy (witaminy B1) jest kluczowym elementem terapii w przypadku jej niedoboru, który może prowadzić do poważnych zaburzeń neurologicznych i sercowo-naczyniowych. Najczęstsze wskazania do suplementacji obejmują: zespół Wernickego-Korsakowa, beriberi, przewlekły alkoholizm, niedożywienie, zespoły złego wchłaniania oraz stany po operacjach bariatrycznych.

W praktyce klinicznej tiaminę podaje się doustnie w dawkach 10-100 mg/dobę w przypadkach profilaktyki lub lekkich niedoborów. W ostrych stanach niedoborowych, zwłaszcza w encefalopatii Wernickego, zaleca się parenteralne podawanie tiaminy w dawkach 100-500 mg 3 razy dziennie przez minimum 3-5 dni, a następnie kontynuację doustną.

Szczególną uwagę należy zwrócić na suplementację tiaminy u pacjentów niedożywionych przed włączeniem żywienia, gdyż nagłe dostarczenie glukozy bez uprzedniego uzupełnienia tiaminy może wywołać lub zaostrzyć encefalopatię Wernickego. Witamina B1 jest również istotnym elementem terapii wspierającej w leczeniu neuropatii cukrzycowej oraz w profilaktyce powikłań u pacjentów poddawanych długotrwałemu żywieniu pozajelitowemu.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl