wychwyt radioizotopu jodu

Wychwyt radioizotopu jodu to technika diagnostyczna wykorzystywana głównie w ocenie funkcji tarczycy. Badanie polega na podaniu pacjentowi doustnie lub dożylnie radioaktywnego izotopu jodu (najczęściej I-131 lub I-123), a następnie pomiarze stopnia jego gromadzenia się w gruczole tarczowym za pomocą specjalnego detektora lub gammakamery.

W prawidłowo funkcjonującej tarczycy wychwyt jodu wynosi zwykle 10-30% podanej dawki po 24 godzinach. Zwiększony wychwyt (powyżej wartości referencyjnych) obserwuje się w chorobach przebiegających z nadczynnością tarczycy, takich jak choroba Gravesa-Basedowa czy autonomiczny guzek tarczycy. Zmniejszony wychwyt występuje w niedoczynności tarczycy, zapaleniach tarczycy oraz po ekspozycji na duże ilości stabilnego jodu.

Badanie wychwytu jodu jest szczególnie przydatne w kwalifikacji pacjentów do terapii radiojodem, w diagnostyce różnicowej nadczynności tarczycy oraz w wykrywaniu ektopowej tkanki tarczycowej. Należy pamiętać, że wynik badania może być zafałszowany przez leki zawierające jod, środki kontrastowe czy niektóre leki przeciwtarczycowe, dlatego ważne jest odpowiednie przygotowanie pacjenta.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl